lnoComequenter inſiſtit actor huiꝰlibri circa crimen ydolatrie reprobandum Et circa hoc ꝓcedit prīoagnt de magnitudine culpe ẜuientium ydolis. Secūdo de rectitudinepene quā deus īflixit ydolatris ⁊ſpecialiter egipcijs. Secūda ꝑſ ibica. 16. Propt̓ hec a hijs ſimilia dignni paſſi ſunt tormenta. Circa pͥmū duo fiunt. primo proſequiturde ydolatrarum ſuꝑſtitioſa adoracōe. ſecūdo de ydoloꝝ primaria adinuencōe Secūda ꝑs ibi. infra. c.12. Acerbo enim luctu doloris Cir̄primum duo facit. primo reprehēdit ydolatras colentes naturalescreaturas. ſecūdo reprehendit alios qui colebant artificiales ymagies ⁊ ſculptua̓s Infra. InfelicesQuia vero in ydolatria duo ſunt.viꝫ auerſio a vero deo qui ab oībꝰeſt colendꝰ ⁊ ꝯuerſio ad creaturāIdeo primo agit de gentiliuꝫ auerfiōe a deo. ſecundo de eorum cōuerſione ad creaturas Secunda parſibi. ged aut ignem Circa primuꝫreprehendit ſpūſſanctus ſtoliditatem ⁊ fatuitatem curioſorum gētiliuꝫ qui circa naturales īueſtigaciones cum ſummis laboribuſ ſtuduerunt. ⁊ tn̄ dei noticia caruerūtEt dicit ſic Vani autem ſunt oēshomines in quibus non ſubeſt ſcientia Vanū aūt eſt ſicut d̓t ph̓uſ⁊. ph̓icoꝝ. qd̓ eſt ordinatuꝫ ad aliqͥd ſic̄ ad finē ⁊ nō p̄t attinge̓ fineſuū Sicut ſi aliquis deambulet ꝓpter ſanitateꝫ ⁊ eam per deambulacionem nō conſequat̉ dicimuſ eūinuanū ambulaſſe: hoīes auteꝫ ordinātur ad deū cognoſcendū ⁊ colendū Vā Anſelmꝰ. ⁊. Cur deusbom̄o rationaleꝫ creaturam a deofactam eſſe iuſtam vt illo fruēdobtā eſſet dubitari non debet Id̓natua̓ racionalis eſt vt diſcernatinter iuſtum ⁊ in iuſtum. inter bonum ⁊ malum ⁊ inter maiuſ bonū⁊ minus bonum Alioquin fruſtrͣfacta eſſet racionalis. Igitur omnis homo fruſtra eſt ⁊ vanꝰ ſi ſciētiam de deo non habeat Et ideo d̓tVam autem ſunt omnee homīesin quibus non ſubeſt ſciencia dei& ſcientia de deo Hec ſcientia eſt fides per ꝓphetas r̓uelata antiquispatribus ⁊ poſtea nobis per filiūpredicata ẜm Glo. Hec ſcientia ēumor ⁊ reuerentia dei. Barath tercō dicitur de prudentibus huiusmundi perierunt eo ꝙ non habuerunt ſcientiam Et ſignanter dicit̉In quibus non ſubeſt ſcientia. dei⁊ fides eſt enī fides fundamentuꝫtotiꝰ edificij ſpūal̓ in xp̄iano AdPeb̓. .ii. Fides ē ſꝑandaꝝ recīt ſubſtantia argumētuno apparentiuꝫEt ideo infideles nichil boni ſuperedificant. dūmō in ſua infidelitateꝑſeuerant. Hoc eſt ergo primuꝫde quo rep̄hendūtur gentiles ydolatre ꝙ fidem de do non habuer̄tꝓ fūdamento ſue inquiſicōis. Qd̓aūt noniciaꝫ. vel ſcientiā de deo nōhabuerunt ptꝫ ex duobus. Prīoquia non intellexerunt eum bonum remuueratorem vel qubernatorem mundi Secundo ex eo ꝙ nōintellexerunt eum eſſe mundi creatorem. ¶ Quantum ergo ad primum dicit ſic. Et de hijs que vidētur bona non poterant intellipere eum qui eſt. id eſt deum quieſt ſumme honus. Et ſolus vere