nōde pͥmo ad hebre. 6. Confugimꝰad tenēdam propoſitam ſpē quaꝫſicut anchorā habemꝰ anime tutā⁊ firmam. de ſecūdo dicit gloſa fuper illud deutro. 24. Nō accipiesloco pignoris inferiorem ⁊ ſuperiorem molā. Superior ⁊ inferior mola: ſpes ⁊ timor Spes ad altā ſubuēhit. Timor ad inferius pͥmit. Vnamola ſine altera inutiliter habet̉.In peccatoris ergo pectore ſemꝑ debēt ſpes ⁊ formido ꝯiugi: qꝛ incaſſūmiſericordiā ſperat ſi iuſticiā nō timeat. Et ī caſſum metuit: q̄ nō cōfidit. Loco gͦ pignoris mola ſuꝑior aut inferior nō tollit̉: qꝛ qui predicat peccatori cauta diſpēſacōne;diſponere debet predicacōeꝫ vt nōrelicta ſpe timore ſubtrahat. ne ſb̓tracta ſpe timorē relinqͣt. Eſt igiturrſpes ſicut mola īferior q̄ cor eleuat⁊ ſuſtinet in ꝯtricōe debita ꝓ pccō⁊ timor iuſticie mola ſuꝑior q̄ cōterit ⁊ comprimit ne cor exaltet̉ nimis In Osͣ Ab altitudīe diei timebo. ego vero in te ſperabo. ¶ Tercio ſpes noſtra eſt ſicut galea ſecuritatis ne ab hoſte ledamur. Homoenim priuatus iſta galea per deſperacionem omni vulnere temptacionis occiditur eo ꝙ caput habꝫinerme Ihe. 18. deſperauimꝰ. poſtcogitacōes noſtras ibimus. Et iſtam galeam continue induamusIuxta illd̓ apoſt. ad Theſſa ij. Stimus induti loricā fidei ⁊ caritatis ⁊Faleam ſpē ſalutis. l̓. 11 2. 13.Ienim inimicos ſeruoruꝫtuorū ⁊ debitos morti cūtanta cruciaſti attencōneliberaſti: dans tempus a locū perque poſſent mutai̓ a malicia: cumquanta diligētia iudicas filios cuc. quorum parentibus iuramēta⁊ conuentiones dediſti bonarum ꝓmiſſionum. Poſtꝙͣ ſpirituſſactus in parte precedenti declarauitdiuinam miſericordiā obſeruatāin puniendo chananeos qui terrāoccupauerūt iudeis a deo promiſſam In hac parte oſtendit ꝙ illamalorum delecōne cum pietate admixta magnā datur bonis hominibus deum r̓cte colentibus matelamagne ſpei. Et circa hoc duo facitNam primo oſtendit ꝙ ex mododiuine punicionis circa malos inbonos oriridebet ſpes reſpectu gracie obtinende in via. Secundo ꝙex eadem oriri debet ſpes glorie cōferende in patria. Secūda ꝑs ibiCum ergo nobis. Quantū ad primū racio ſic deducitur. Conſtat̉deum non eſſe minius clementem⁊ benignum in remittendo culpaſ⁊ facinora electis ſuis ⁊ predeſtīatis. ꝙ fuerit peruerſis ⁊ r̄probatiſſed inpuniendo reprobos tantamoſtendit clemenciam: ꝙ eos paulatiue diſperſit ⁊ deleuit vt ſemperſuperſtites tēpus haberēt pēitencie. moti⁊ attracti per penas predeceſſoꝝ quos pro ſua malicia videbant deſtrui ſucceſſiue qͣſi deꝰ ipſedeſideraſſet eorum ſalutem quantum in ipſo fuit: ergo non minuserit clemens filijs ſuis ſi delinque̓rint ⁊ veniam poſtea petāt ergoex hoc ꝙ conſideramꝰ mōduꝫ puniciōis malorum que fit̉ cum mora ⁊ exſpectacione diuturna iuitate eos ad penitenciam ⁊ quodammodo veniam offerēte merito poſſumus animat ad ſperandum dei
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten