lcioItem Anſelmꝰ de caſu dyboli c. 3dicit ꝙ illa eſt cauſa qͣre deꝰ dyabolo nō dedit grām ⁊ ꝑſeuerātiāqͥa ipſe noluit accipere. Vn̄ nō iōnō accepit dyabolus ꝑſeuerantiani: quia deꝰ nō dedit: ſꝫ id̓o deusnō dedit quia ipſe nō accepit: qͥaquicumqꝫ ſe parat vt accipiat neteſſario recipit. ¶ Ad dubitationem dicēdum ꝙ q̄daꝫ eſt neceſſitas coactōnis ⁊ q̄dam eſt neceſſitas infallibilitatis. Neceſſitas cōactionis nullo modo cadit in deo.neceſſitas vero infallibilitatis cadit in deo ex premiſſo ſuo ⁊ pactoſiue lege ſtatuta. ⁊ hec nō eſt neceſſitas abſoluta ſed neceſſitaˢ ꝯſeq̄ntie. Vnde nō ſtat cuꝫ lege ſtatuta ꝙ viator faciat quodin ſe ēdiſponēdo ſe ad gram quin habeat grām. poſſet tamē deus mutae̓legem circa aliam ꝑſonaꝫ ſi vellꝫE talis qͣntumcumqꝫ ſe diſpone̓tnō haberet: quia diſpoſitio hominis nullam cauſalitateꝫ habet reſpectu gracie de neceſſitate. ſed tātum de congruo: quia gracia excedit omnē operationē naturalemnec eſt poſſibile ꝙ homo mereat̉ꝑ quodcumqꝫ opus natua̓le mōrale puta graciam de condigno.¶ Adracōnes in oppoſitum Prima ꝯcedo ꝙ ex miſericordia ⁊ gracia ſua ꝓ tanto: quia talem legemmiſericordit̓ ſtatuit ⁊ obſeruat. ſꝫſtatuta lege neceſſario dat graciam neceſſitate conſequētie ¶ Adſecundum quamuis ſumus ſicutlutum ꝑ comparacōem ad deumaliquo modo. nō tamē ſimilitudotenet in omnibꝰ: nec eſt pactuminter artificem ⁊ lutum. ⁊ dato ꝙforet artifex poſſet frangere pactum: pacti lege manēte. qd̓ nō poteſt deus pacto ſuo manente. neclutum poteſt aliquid apud artificem ꝓmēreri: nec de cōdigno: necde ꝯgruo In hac tn̄ q̄ſtiōe magispie ꝙ loyq eloq̄nduꝫ Icio. 14Ilos em̄ antiquos habitatores terre tue ſācte qͦsexhorruiſti qm̄ odibilia tibi operā faciebāt ꝑ medicamina⁊ ſacrificia iniuſta ⁊ filioꝝ ſuorūnecatores ſine miſericordia. ⁊ cōmeſtores viſcerū hominū ⁊ deuoratores ſāguinis ⁊ auctores parentes animarū inauxiliataruꝫ a medio ſacramēto tuo voluiſti ꝑdereꝑ manꝰ parentū nr̄oꝝ vt digna pciꝑent ꝑegrinacōem pueroꝝ deiq̄ tibi omniū carior ē terra. Ideclarata d̓ina caſtigacōe adōnespeccatores generalit̓: qꝛ oēs corripit: admonet ⁊ alloquit̉ vt relinquat maliciā. In hac ꝑte oſtēditdiuinā clemenciā in caſtigacōneillaꝝ gentiū qͣs de terra ſācta expulerūt filij iſrahel ſpecialit̓. Etcirca hoc duo facit. Nā pͥmo replicat puniēdoꝝ peru̓ſitateꝫ. Secūdoexplicat dei puniētis pietateꝫ. ibiSꝫ in hijs tamꝙͣ in. Et tercio recapitulat d̓i miſerentis equitatem.ibi. Cum gͦ ſis iuſtus. Circa pͥmū in explicādo puniēdoꝝ peru̓ſitatem qͥnqꝫ fiunt in lectione hodierna. Nā p̄mo oſtēditur qͥ erantpuniendi. Secūdo qͣre erat puniēdi. Tercio quō erant puniendiQuarto ꝑ quos erat puniendi. ⁊qͣnto ad qͥd erant puniendi. Primō gͦ oſtendit qͥ fuer̄t qͦs deꝰ puinuit in aduentu filioꝝ iſrahel in