1Ahomine vero ſit iniuſte ⁊ ideo abhoc habet ꝙ ſit peccatum. ⁊ ſinedeo factum eſt peccatū ẜm Augͥ.quia licet hoc quod eſt peccatumſit a deo: nō tamen habet a deo ꝙſit peccatum. Nichil gͦ e oꝝ q̄ feciſti. ⁊ quae̓? Certe nichil poſſis odiendo cōſtituere vel facere. Nam ſiquid odis vis nō eſſe. quod autconſtituis vis eē. Et idd̓ dicit. Necem odiens aliquid cōſtituiſti denichnlo aut feciſti ex piacenti materia ꝓducēdo. diſſimulas pecca ſcimōta hominū ꝓpter penitētiaꝫ. C Circa penitētiam eſt notanduꝫ ꝙ qtuor ſūt pͥme incitamenta: quatuerpenitentie impedimenta. qͣtuorpenitentie documniēta: quatuor pēi.tentie emolimenta. Quatuor penitentie incitamenta ſunt iſta. Amor xp̄i quem offendimuſ: dolorpaa gratia quā amiſimus: horrorpene quā incurrimꝰ. ⁊ timor mortis ad qua decurrimꝰ. Inter hec qͣtuor primū incitamētum ad penitenduꝫ eſt anor xp̄i que offendimꝰ. Si xp̄i bn̄ficiā cogitemus etnoſtra ingratitudinem pondereꝰnō eſt dubiuni ſi vſū racōnis habemꝰ quin occaſionem pmīe̓ ſentiemus. Scribūt philoſophi naturales ꝙ arpia auis eſt habenſfaciem qͣſi hominis. ſed eſt auuismultuꝫ crudelis ⁊ ferox in tantumꝙ interdū ⁊ famē ſtimulante hominem inuadit ⁊ octidit Siciensad aquā volat vt bibit vbi faciem ſuam intuens ⁊ ſibi ſimileꝫ ſeoccidiſſe recolligens tanto dolorecompatitur ꝙ inde quādoqꝫ moritur. Quid ergo nos racōne vtentes faciemus: quādo dominū noſCap. xjtrū ⁊ fratreꝫ noſtrū xp̄m qͣntumnrā interfuit nos occidiſſe cognoſmꝰ. ? Hoc aūt videmꝰ expreſſe cuꝫverba dei audimꝰ vel ſcripta legimꝰ ſanctoꝝ deuote. E quicūqꝫ nōpenitet de peccatis iſta recolligēsnō eſt ꝑfecte xp̄ianus: nec euāgelio dei credit. Et ideo ſignāter dicitur Marci pͥmo. Penitemini ⁊ credite euāgelio. Secundū incitamētum eſt dolor pro gratia quā amiſimꝰ. Efficimur enim ꝑ culpaꝫ defilijs dei filijꝯyaboli. Et de familiaribus ⁊ amicis d̓i hoſtes proditores ⁊ emuli ⁊ de r̓gni celeſtis heredibꝰ ſumꝰ exules ⁊ proſcripti. Inlibro de naturis rerū dicit̉ ꝙ ſit q̄daꝫ auus que vocatur aius paradiſique ꝓpter inſignem pulch̓tudineꝫ ſic vocatur. Sunt em̄ penneeius adeo pulchre ⁊ mirabiles ꝙnullꝰ eis color deeſſe credatur. vox292ē ita dulcis ⁊ pia ꝙ poſſit in hoīedeuocōnem ⁊ gaudiū excitae̓. hecauus ſi capta fuerit ⁊ illaqueatairremediabiliter gemit ⁊ plāgitnec plangere deſinit donec reddita fuerit libertati. Moraliter auuisiſta eſt figurā ⁊ exempluꝫ animexp̄iane. hec qn̄ eſt in gracia eſt aius pulcherrima: quia in ea relucet ymago trinitatis naturaliterſibi impreſſa. ymago inquit decōrata v̓tutibus ⁊ gra vt nichil ſibi deſit qͥn ſit dei filia ⁊ patrie celeſtis incola gͣcioſa. Iſta illaqueat̄ ⁊ capit̉ in laq̄o demōis qn̄ peccat Quid gͦ reſtat ei facere: nͥ plāgere ⁊ plorare ⁊ flere ⁊ dolere ⁊ inceſſant̓ penitere: donec ꝑ gram reꝯſiliaconis in ſtatu priſtinū redūcat̉? Et d̓ buſōe dyaboli fiat dēuo1I.