1L3a nume̓o tue̓ ſanctē diſcretionisa pōdere recti iudicij diſpoſiti ac ſipeccata noſtra nō maiorē penaꝫ ſibi det̓minarent. Ratio autem qͣreſic potētiam cuꝫ clemētia tempea̓seſt magnitudo potentie ⁊ bonitatis tue. Nam exquo potes omnia⁊ es ſūme bonꝰ: bonitas tua diſpofuit oīa ſicut ea decet diſponi. Ethoceſt qd̓ ſubdit̉ Multū em̄ valerea. poſſe tibi ſoli ſuperata habūdāter erat quia infinite ſēper eciami anteꝙͣ mūdus eſſet. ⁊ quidmirū potentia actiua quā nulla reſiſtētia impedit oꝑatur ſine difficultate. ⁊ talis eſt potentia dei. Erꝙ ſine difficultate facere p̄t quicq̓dvult. Et hoc ē qd̓ ſubdit Virtuibrachij tui qͥs t̓ſiſtet. qͣſi dice̓tnulluſ: quia nichil poteſt tibi reſiſtere. Et hoc pulchre probat Boetius. tertio. de conſolacione proſa. 12. Nichil ſeruans naturaꝫ deocōtraire conatur. vide ibi. Et pōtcolligi racō ſic. Omnia appetūt bonūꝑ naturā gͦ nichil ꝯtrariaturbono ꝑ naturā: deus ē ſūmū bonūIdo deo nichil ẜuans naturā conrrariat̉. ex qͦ aūt nichil poſſit deoreſiſte̓ ꝓbat ꝯꝑando naturaꝫ adduo in qͥbꝰ modica reſiſtēcia r̓ꝑitur. Primū ē momentū ſtate .i. lingua ſtate. līgua em̄ ſtate qn̄ pēdicula ſūt eqͣlia ⁊ in eis equalia pondea̓ appoīta cetei̓s paribꝫ ſtat erectappēdicularit̓. Sꝫ quātūcumqꝫmodicū gͣuitatis appōt̓ ſtatī recedit a ſitu ſuo ⁊ facit nu̓tum ſine q̄cumqꝫ reſiſtencia Iſtomō oīs creatua̓ ē ī manu dei ꝙ deꝰ voluei̓t eāannichilae̓ nulla reſiſtēcia p̄t eēEt hoc ē qd̓ dicit qm̄ tamꝙͣ mom̉CaphXI(tū ſtate̓. ſic ē an̄ te orbis terrarū.Secundū exemplū ad quod compat̓ īſtabilitas humana ē guttaroris antelucanū. Ros an̄lucanuꝫeſt ros genea̓tꝰ ante oͣrtum ſolisin matutino. Et dicit̉ an̄lucanꝰ ideſt ante ortum ſolis exn̄s. Et dicit̉Antelucanꝰ na. nū. Ros āt talis oriente ſole. ſtatī deficcat̉ et a terraabſorbet̉ ⁊ hoc ē quod ſubditurtamꝙͣ gutta roris antelucanū q̄deſcendit in terram Et hec ſētēcialr̄e. Quia oīa deꝰ diſpoſuit in menẜx0fura ⁊ numero ⁊ pōdere cōueniēseſt nobis et neceſſariū ꝙ omnianoſtra in menſura. numero. ⁊ podere diſponamꝰ quia niſi hec fecerimꝰ vitam nr̄am nō poterimꝰ ordinare virtuoſe. In figura cuiusT4 olegimus 4. Eſdre verſus principium ꝙ angelꝰ ad Eſdram miſſusdixit ſibi ſic tres vias miſſus ſumtibi dicere et tres ſimilitudines oſtendere coram te. vade pondera inpondus ignis. aut menſura miehi flatum venti aut reuoca diemque preterijt q. d. pondera penaꝫinfernalis ac̓bitatis / menſurā flatum temporalis vanitatis. reuocahoc eſt numera reatum ꝓprie prauitatis. Igitur iuxta literam lectōnis. menfuremus. numeremꝰ. etponderemuſ. Si menſuremuſ mūdane glorie leuitatem Videbimꝰꝙ ipſa eſt parum apprecianda.Vnde Auguſtinꝰ ſuꝑ pͣs. 169. Inanis eſt gloīa huius ſeculi fallaxeſt ſuauitas ⁊ infructuoſus laboret perpetuuſ timor ⁊ ꝑiculoſa ſublimitas Inicium ſine prudencia. finis cum pena. Hanc vanitatemm̄ſua̓uerāt rex ille de qͦ Valexiusj. x.