rōobſeſſa per cercuituma demonibꝰ⁊ malis homnibus quia aduerſarius noſter dyabolus tamꝙͣ leo rugiens circuit: querenſ quem deuoret. prima Petri. j. Et in Pſalmo.In circuitu impnͣ ambulant. Princeps vero noſter volens nos liberare ⁊ confortare mittit nobis militēcum lanceis ſagittis ⁊ telis hoc eſtprelatum vel predicatorem verbidei huiuſinodi ſunt ſagitte potentis acute. Ilbe accedens videtur audientibus ſpecietenus non eſt adiutor ſed aduerſarius Capittulatobiurgat ⁊ reprehendit: ac increpat̉ eccleſiam militante ⁊ eiuſ ml̓tiplices defectus demonſtrat. Vn̄iſte eſt realiter amicus ſed apparēter aduerſarius. de quo Math̓. ſ.Eſto conſentiens cito aduerſariotuo dum es in via cuꝫ eo. Videasergo diligenter quid in teliſ ſuaꝝincrepationum ſit ſcriptum ⁊ inuemes ꝙ miſſus ē a principe tuo xp̄onon ad te finaliter expugnanduꝫſed ad te de obſidione prudenter liberandum. Eccleſiaſtici. 9. Ciuitasparua ⁊ pauci in ea viri Venitqꝫcontra ea rex magnus ⁊ vallauiteam: extruxitqꝫ municiones per girum ⁊ ꝑfecta ē obſidio. Inuentusqꝫ eſt vir pauper ⁊ ſapiens liberauit vrbem per ſapientiam ſuam.Terrio liberāt xpriſtus ſicut iudexallegāteſ ſe iniuſta perpeſſos. diabolus enim ſeduxerat ⁊ indurea̓tad pecrandum. Et ideo ſub ſeruitute dyaboli homo erat detentus iuſte quidem a ꝑ arte hominis Sed iniuſte a parte diaboli. ſicut declaratAuſelmus libro primo Cur deushomo. capitulo ſeptimo. Homo īquit meruerat vt puniret̉: nec abvllo ꝯuenientius ꝙ ab illo cui cōſenſerāt vt peccaret. Dyaboli veronullum erat meritum vt puniret:īmio hoc tanto dyabolus faciebatiniuſtiꝰ ꝙͣto non ad hoc amore iuſticie traheretur: ſed inſtinctu malicie impelleretur. Et ideo ſcd̓m eumiuſtuꝫ fuit ex parte hominis ꝙ ipſe a dyabolo puniretur: ſed non fuit iuſtum a parte diaboli vt ipē hominem puniret. Ab iſta namqꝫiniuſta ſeruitute libea̓uit nos xp̄riſtus morte ſua: quia ipſe ſolus hocfacere potuit Iacobi quarto. Vnꝰeſt legiſlator ⁊ iudex qui poteſt perdere ⁊ liberare. Qui iudicādo ꝓpt̓ eqͥtatē rei ꝑſonam nō r̓ſpicit: nec admunea̓ ꝓpt̓ iuſticie rigiditatē cuiiſꝙ placatꝰ ītuet̉. Liberauit autē eomodo quo narat Anguſtinus deciin ooctauo de ciuitate dei capitulodecimonono ⁊ Valerius libro qͣnto. capitulo quarto de Cōdro regeAthemenſium ꝙ cum r̓gio ſua ⁊ ciuitaſ ingenti hoſtium bello debellata eſſet humani auxilij diffidentiāad oraculum. Apollinis confugit:ac ꝑ legatos ſciſcitatꝰ eſt quoniodo tam graue belluꝫ diſtuti poſſet.Reſpondit Apollo Ita finem ei foe̓ſi ipſe hoſtium manu occidiſſet ⁊occubuiſſet. qui cuꝫ ad hoſtiuꝫ caſtra perueniſſet: ordinauerūt ꝙ nl̓lo modo regem athemenſium occiderent. Videns ergo Codrus ꝙ ciuitas ſua nullo modo pacem habere poſſet niſi ipſe manu hoſtili occumberet. depoſuit regis inſignia⁊ habitum pauperis induit ⁊ caſtra hoſtiuꝫ ingreſſus eſt: vbi q̄mdam ad pugnā ꝓuocans int̓fectꝰ