cFimorbis oppreſſos. Bouus medicuſnon ſtatim curat homineꝫ in caſuvbi materia infirmitatis eſt magna: ſed paulatim iuuat naturā permedicina vt infirmitas ſic adiutapurget ſeipſam ⁊ fortior ⁊ puriorfinaliter cōualeſcat. Et licet in fixnus ingemiſcat ⁊ plorat vt citoliberetur: medicus tamen prudent̉exſpectat ⁊ patiēter operatur ⁊ melius pro īfirmo ꝙͣ ipſemet intelligat. Aoraliter. infirmitas a quaxp̄s venit nos ſanare: eſt peccatuꝫIuxta peticōem Psͣ Igo dixi domine miſe. mei ſaā aīaꝫ meā qꝛ peccauitibi. Iſtam infirmitateꝫ contrahimus a natura ꝓpter fomitem ⁊concupiſcenciam originalem qui īcorpore noſtro manet. ſemper inclinans ad peccatuꝫ qui lāguor naturevocatur ab Auguſt. qui in hacvita minui poteſt: ſed extingui nōpoteſt. Vnde medicus noluit noscurare ſubito: ſed per moram temporis. Et ideo reliquit nobis electuaria. vnctiones ⁊ cibariā collatiuaſanitatis id eſt ſacramenta eccleſie baptiſmuꝫ. eucariſtiam. penitēciaꝫ ⁊cͣ. Sed perfecte curabimur inreſurrexionē corpocū generali ceſſāte omni infirmitate ⁊ ad peccandūpronitate. Et ideo in preſenti continue infirmi ſumus. Sicit̉ psͣ Miſerere mei deus quonam infirmꝰ ſūſana me dominē quoniam coturbata ſunt omnia oſſa mea. dilationeꝫ vero illius ſanitatis moleſteq̓dāmō ferunt ſancti ⁊ elcī quiaeſt contra affectionem commodiVnde dicit apoſtolus Roman .7.Infelix ego homo: qͥs mē libea̓bisde corpore mortis huiꝰ? Sed cōſeCgm X9υ 1ylando ſeipſū. Rn̄dit Rom̄. 8. dicēsꝙͣ ī breui ꝯſeq̄t̉ ſāitatē ꝑfectā Licꝫnunc ingemiſcat exſpectās Ip̄a inquit creatura liberabit̉ a ſeruiturecorrupcōis ī libertate gl̓e filioꝝ deiuēd erit quādo naturā hūana ꝑfecte gloīficabit̉: ⁊ omnino erit ſanata ab oī īfirmitate peccati. Iobli. In ſex tribulacōnibꝰ liberabitte ⁊ in ſeptima nō tanget te malūLSecūdo liberāt xp̄ꝰ ſicut princeps:milites ſuos ī caſtris obſeſſos. Narrat. 6. Iuliꝰ li. 3. c. 6. de qͥdā prīcipenoīe Cleonino cuiꝰ ppl̓s ī quadaꝫciuitate claudebat̉ obſeſſꝰ. VVolēſgͦ populo ſuo ꝯſulere quideis vtilius expediret cum eis aliter litteras non poſſet tranſmittere. ordia2 6uit ꝙ vnus de militibꝰ ſuis de quoſatis confidebat: obſidiōem accederet ⁊ cū aduerſarijs obſidiōemfacientibꝰ fortiter quaſi eos adiuuans inſultum preberet. Vrdinauit tamen ꝙ nulla tela mitte̓t niſiilla que ſibi traderet. Tradidit ergo ſibi tela. ſanceas ⁊ ſagittas inquibꝰ artificialiter erat ſcriptum.Cōfortamini ⁊ eſtote fideles. EgoCleonnnus obſidionem iſtam vobis venio celeriter remouere. Iſteergo miles quaſi hoſtis ⁊ immicuſciuitatis obſidionem acceſſit: cūciuitatem obſidentibus et expugnantibus ſe immiſcuit ⁊ tela ſua īpredicto modo īſcripta vltra muros eiecit quibus inſpectis ⁊ lectiſIlli qui ciuitateꝫ defendebant plurimum confortati hoſtibus r̓ſtitepunt ⁊ciuitatem domino ſuo ſeruauerunt. Moraliter. Princeps iſtexpriſtus eſt. ciuuitas: eccleſia militans in qua ſumus. Hec ciuitas ēf. 3