ſodomitarū ſubuerſiōe. In iſta littera diffuſiꝰ proſequit̉ de eorū iuſtapunicōe. Et circa hoc duo facitPrimo oſtendit quomodo ſapiētia rigide dampnat maſos. Secūdo quomodo miſei̓corditer ſaluatbonos. Secūda pars ibi Sapiētiaautē hor. ¶ firca primū oſtēditꝙ pena iſtoꝝ ſodomitarum debuit eſſe ſibijpſis nociua ⁊ dāpnoſa. Secudo debuit eſſe qͦ ad aliospublica ⁊ famoſa ibi Sed ⁊ īſipiecie ſue. Circa pͥmū eſt aduertendū ꝙ ſcd̓m Ariſt. 7. ethic̓. Intemperatus differt ab incontinēte ꝑhoc ꝙ incōtinens peccat ex paſſione: vnde erit cito penitiuꝰ. Intemperatus auteꝫ peccat ex certā malicia ⁊ ex corrupta electiōe/ ⁊ ideo n̄openitiuus: ſed inſanabils hoc eſtvixſanabilis. Mala enim conſuetudo delectabilis ⁊ frequencia peccandi corrumput iudicium ratiōniſin homine ita ꝙ homo iudicatillud quod eſt malum ⁊ vicioſuꝫeſſe faciendum ⁊ licitum ⁊ non eſſe peccatum. Et talis apud Ariſto.vocatur intemperatus. Incōtinēſvero dicitur qui bene iudicat eſſevicioſum illud quod facit: tamenpropter paſſionem abducitur aiudicio ⁊ operātur ſcd̓m paſſionē⁊ ideo paſſione ceſſante penitet dexſfacto. ſed intemperatus iudicatillud quod eſt vicioſum eſſe faciendum ⁊ ideo poſt factum non peiinitet propter habitum erroneuꝫquem ſibi acquiſiuit ex peccandofrequenter. Et hec eſt cecitas mētalis ⁊ ignorācia habitual̓ quaꝫpeccatores acquirunt ſibi per conſuetudinē peccandi ita ꝙ ignorātcyyiyCMꝝquid ſit bonum in genere moꝝ ⁊quid ſit malum. Vnde cōſuetudovicij eſt vt ab illo defacili non cōſiderat̉ qui eo premit̓. Pectatorenim cū in profundū malorū venērit: cōtempnit. Et iſto modo fuitde ſodomitis qui in illud viciū nōinciderunt ex paſſionē: ſed deduxerunt̉ illud vicium in conſuetudinem publicaꝫ ⁊ in vulgarem liceciam: ita ꝙ apud eos licite fiebar⁊ impune. Vn̄ ita ignorātes factiſunt ex cōſuetudine malicie: ꝙ vicioſuꝫ iudicauerūt bonum. VVndeꝙͣtū ad hoc dicit de eis ſic. Sapīaꝫenim id eſt timorem ⁊ cultum deipretereuntes in ocio ⁊ gula ⁊ luxuria quia iſta tria dominabant̉ ineis. Lapſi ſunt a iudicio recte rati2§.om̄s quia homō naturalit̓ ſcit diſcernere illud quod eſt contra naturā ab illo quod eſt ẜm naturaꝫin taritā ignorāciam vt neſcirentbonā ⁊ q̄ ſūt boͣ ⁊ ꝯmēdabilia ī genere moꝝ. Et ſic fuit pea eoꝝ primo inētal̓ ⁊ int̓ior ſibijpis nocuia⁊ dampnoſa: ſꝫ nō tm̄ hec. īmo fuit eis inflicta pēa corporal̓ exteriorpnblica ⁊ famōſa. Et iō ſb̓dit. Nōtm̄ in hoc lapſi ſūt vt ignorarentſꝫ ⁊ pro etiā t̓liq̄rūt hōinibꝰ memōriā inſipiētie ſue imꝑpetuū vt nullo mō laterent in illis vīlitatibꝰ q̄fecerunt ſed homines pro ſemperexemplo eorum perterriti a conſimilibus cauerent ſibi. Et ſic ſapientia iuſte ⁊ rigide dampnat malos: ſed non ſolum hoc immo peroppōitū miſelcordit̓ ſaluat bōos.Et īo ſb̓dit. Sapīa āta debitus cultꝰ dei libea̓bit a doloībo hos qͥ ſe .i.ip̄ꝫ cultū obẜuatā ẜꝫ illī viuūt vl̓f. 2.