ltioꝯſecrando eum in ſtatū militari ⁊id cedit ad honorē notabilē talisarmigeri ꝙ poſſit arma portae̓ domini ſui quibꝰ vſus eſt in ſua maliciū iuuenili Moralit̓ dn̄s nr̄ d̓i filius xp̄s militauit in cruce armahabuit de argento albiſſimo carnis ſue quinqꝫ roſis rubeis diſtincto q̄ ſūt qͥnqꝫ vulnera corpori illiſacro imp̄ſſa. pͥnceps iſte ludumtalem. Irmoꝝ ſua reſurrectōne dimiſit: quia xp̄s reſurgens ex mortuis iā nō moritur: mors illi vltran̄ dn̄abitur Rō. 6. Sed homī tamꝙ armigero multū dilecto ꝯtulitarma illa ⁊ militē fecit eū dn̄s vtpꝫ ꝑ Apl̓m Thimo. ⁊ Laborā ſic̄bonꝰ miles xp̄i. Et honorificū debꝫeē homini multū: ſciꝫ memorit̓ r̓cogitando ſi iniuſta corporalit̓ tolerando portare valeat arma xp̄i ⁊ideo de iſtis armis bn̄gloriabāt̉ille qui dicit Gal̓. 6. Stigmatā domim ih̓u xp̄i in corpoe̓ meo portoEt ideo ſcribitur. i. Cor. 6. Empti eſtis p̄cio magno: glorificate ⁊ portate deū in corpore veſtro. ¶ Tercio corpꝰ eſt datum anime ſic̄ detrimentū ⁊ afflictoriū ad puniendum. Et hoc eſt verū ẜm tempusnature lapſe. Exquo cm̄ ratio mētis humane ſubtraxit deo obedientiam quā debebat. ſubtracta ēamne illa obediētia quā ſibi corpꝰ exhibebat̉ ⁊ ceperūt paſſionesmortis ⁊ corruptionis affligere aimā in corpoe̓ habitantē in tantuꝙ clamare ꝯpellebatur Apl̓s adRoͣ. Infelix ego homo quis liberabit me de corpore mortis huiꝰ:Vnde Seneca epl̓a i01. Corpꝰ hocanime pōdus eſt ⁊ pena: ꝑ̄menteillo vrgetur ⁊ in vinculis eſt. Et infra. Maior ſum ⁊ ad maiora gemtus ꝙ vt mancipiuꝫ ſim corporismei: qd̓ equidē n̄ aliter aſpicio ꝙͣvinculū aliqd̓ libertati mee circūdatum. Hec Senē. Et de hoc notabiliter loquitur Epi ſtola quadrͣgeſima quarta. Admiror dementiam noſtram ꝙ tanto temporeamamus rem fugitiſſimam corpus noſtrum: timemuſqꝫ nequado moriamur cum omne momentum mors ſit prioris habituſ Vistu timere: ne ſemel fiat qd̓ cōtidiefit. Et ideo ſignāter dicit h̓. Corpꝰqd̓ corrumpitur: nō qd̓ corrumpetur. Corrupta eſt infantia: corrupta eſt puericia: corrupta eſt adoleſcētia ⁊. ℟. 14. Omnes mormmūr⁊ quaſi aque dilabimur in t̓ramque nō reuertetur.Lectio. 124T difficile eſtimamꝰ q̄ interra ſunt. ⁊ que in proſpectu ſunt inuenimꝰ cuꝫlaborē. Que autem in celis ſūt qͥsinueſtigabit? Senfum autem tuum quis ſciet. Niſi tu dederis ſapientiam tuam. ⁊ miſeris ſpiritūtuum ſanctuꝫ de altiſſimis. Et ſiccorrecte ſunt ſemite eorum quiſunt in terris. ⁊ que tibi placentdidicerunt homines. Nam per ſapientiam ſanati ſunt quicumqꝫplacuerunt tibi domine aprincipio Poſtꝙͣ em̄ ſapiens ſalomon allegauit humanam ignorantiam propter quam neceſſehabuit a deo petere ſapientiamVnam cauſam iſtius declarauitex parte humane imbecillitatisIn iſta parte aſſignat aliā cauſā