Aāoſion ſoluit Areſtotiles Sꝫ dicuntexpoſitores ꝙ melius ē ꝑ ſe loq̄ndo ⁊ ſimplicit̓ ꝯtinuare regnū perelectione: qꝛ tūc ſemꝑ poteſt vtuoſus regere. ꝑ acen̄s tn̄ meliꝰ eſtin caſu ꝯtinuare regnū ꝑ gn̓is ſucceſſionē. Primo ꝓpter diſcordiaꝫ⁊ diſſentionē eligentiuꝫ. Secūdoꝓpter ꝯſuetudine dn̄andi in vnadomo. Tercio ꝙ eqͣli ſibi nullusvult ſubici de facili. ⁊ iō mutatioregni eſt periculoſa ꝑ electionē ēpericuloſa pacicōitatis. ſꝫ hoc ē ꝑactn̄s. Si em̄ eēnt omnes racōnabiles ⁊ habētes zelum reipublicemelius eſſet regi ꝑ elcōeꝫ ꝯmunitatis ab vna ꝑſona ꝙ ꝑ ſucceſſione nature. Aliā mouet̉ ibidē q̄ſtionem de potentia regis. ⁊ qͣrit qn̄ta debet̉ eſſe. Rn̄dit ꝙ oꝫ regis potētiam eſſe tantam ꝙ ſit maior ꝙſit alicuius vniꝰ. ⁊ maior ꝙ quorūdam pluriū de illa cōmunitate.Debet tn̄ eēminor ꝙ potētia ml̓titudinis. Aliā ſoluit ibidē de rege ⁊eſt. An melius ſit regi optima lege vel optimo rege. dicit̉: optio e̓ge. quia impoſſibile ē legē excogitare q̄ nō indigeat applicatione: īterptatione ⁊ diſpenſacōne q̄ aboptimo rege fieri pn̄t. Tu autemelegiſti me regē populo tuo. ⁊ iudicem filioꝝ tuoꝝ ⁊ filiarū tuaruꝫẜEx iſta auctoritate informat̉ princeps quilibꝫ ⁊ p̄latus circa ſtatūſuum qͣtuor ꝯſiderare. viꝫ ꝙ nō ſitīmiſſus ꝑ intruſionē. ꝙ non ſit remiſſus ꝑ diſſimulationem. ꝙ nōſit neglector culparū. ⁊ ꝙ non ſitacceptor ꝑſonarū. Primo ꝯſide̓tp̄latus ſiue pͥnceps ꝙ nō ſit īmiſſus ꝑ itruſionē. ſꝫ vere poſſet dicere deo. Tu elegiſti me. Forma aūtp̄latoꝝ eligēdoꝝ eſt ipſe xp̄s intribꝰ ſciꝫ In ſua ꝯceptione: natītate ⁊ ꝯuerſatione. Fuit em̄ ꝯceptꝰſpūs ſancti cōoꝑacōne Cōuerſatus em̄ in mūdo ſine ambitioneac peccati oꝑationē. Vnde qn̄ populus eligit eū in regē fugit ⁊ rēnuit rex fieri Ioh̓. 6. Iſto mō quidebet intrare ad ſtatu p̄lature dꝫcōcipi in mentibꝰ electoꝝ ꝑ ſpūsſancti inſpiracōnem: nō ꝑ ꝯſpirationē diſſolutoruꝫ. debet naſci dematre q̄ eſt ꝯgregacō ſiue capitulū: cui debet p̄eſſe. ſine corrup̄cōeIta ꝙ nec ſit corrupta prece vel p̄cio: vel minis potentū. debet gͦ ſicelectꝰ admitte ſtatū ſuuꝫ ſine anihicōe vt velit ſi poſſit: ex corde fugere ⁊ deuotus obedire vt deꝰ ſibipoſſit dicere illud yſa. .42. Noli timere ſerue meꝰ iacobꝫ rectiſſimequē elegi. Sed timēdum eſt ꝙ n̄onulli eligūt̉ ꝓpter ꝑciales affectōnes: quidā ꝓpter mūdiales poſſeſſiones. ⁊ quidā ꝓpter curiales int̓poſitiones. Conſiderant nō nullielectores: nō quis melior vita. clarior ſciētia ⁊ fama celebrior Sed q̄ſibi velit eē in bn̄ficijs ⁊ ſubuētionibꝰ vtilior. quiſ velit minꝰ vitāſuā emēdare: quis velit crimīa diſſimulare Conſiderat alij: quis eſtin rebꝰ locupletior. in bn̄ficijs piguior: in expēſis ꝓfuſior: in ꝯuiuijslautior: in ocioſa familia multiplicior. Alij: quis eſt regi ⁊ regalibꝰgratior ⁊ acceptior: quis parentuꝫgeneroſitate nobilior: quis mundane vanitati abilior ⁊ vſitatior īuenitur. Iſti nō eligunt ꝑ ſpūmſanctū. ſꝫ ꝑ ſpm̄ neꝙͣ. Cōtra quosadduci p̄t
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten