cxvpuram confeſſionē. In tali domopoteſt quieſcere taꝫ deus ꝙͣ homoEt licet tam fama ꝙͣ conſciētia ſithomini neceſſaria. Conſcīa propter ſeipſā. fama ꝓpter proximum.12. q. i. nolo Tamē in tantū pōderat bonū cōſcientie ꝙ ꝓ ſalute conſcīe p̄didebet cum gaudio bonumfame Vbi neceſſalo oportꝫ alteꝝobmittere. Vn̄ Seneca epl̓a S3.ẜ. lj. cōes. Nemo in plus videtur eſtimare virtutē. Nēo magis illo eēdeuotus ꝙ qui boni viri perdiditfamamne cōſcīam ꝑderet. Et vultdicere ꝙ opere virtuoſo exercendoetiam ꝑ mediā infamiam debet hōprocedere. Hec eſt gͦ domus in qͣſapiens cum ſapientia quieſcit ſine turbacione quia certe non habet amaritudinem conuerſacō illius ergo ⁊c. Bona extelora deliciediuiciē. ⁊ honores vel habēt amaritudines vel ad minuſ generanttedium ⁊ faſtidiū ⁊ ſacietateꝫ Itaꝙ homo illud idem qd̓ prius optauit poſtea faſtidiat ⁊ cōtempnatEt ideo dicit Rabanuſ hic in glo.Corꝑales delicie corpuſ grauant.Spirituales vero mētē releuant/ ⁊ia quātomagis eſuriunt̉ tanto aplius cōmeduntur. In illis appetituſ placet exꝑiencia diſplicet. Augent ſpiritaleſ delicie deſiderium qͦmagis ſumuntur auidius amantur hec Rabaꝰ. Et accepit a beatogregolo in quadā omelia qui eādem ſentenciā multo eloquenciꝰdicit ſic Corꝑales delicie cum nōhabentur graue ī ſe deſideriū accēdunl̓icum vero habite edūt̓ comedentē protinꝰ in faſtidium vertūtAt contraſpiritales delicie cumūCapl̓ vnhabentur in faſti dio ſunt cum habentur in deſiderio. In illis appetitus ſaturitatē. ſaturitas faſtidiumgenerat. In iſtis autem appetituſſaturitatem ſaturitas appetitumparat. Augent enimſpiritales delicie d̓ſiderium in menteduꝫ ſaciant / ⁊ quantomagis earum ſaporpercipit̉ eo amplius agnoſciturquod auidiꝰ amēt̓. hec gregoriꝰ.Vnde Seneca Carniſ voluptateꝫdocens cōtepnere dicit Voluptaˢcorporalis fragilis eſt ⁊ breuiſ faſtidio obiecta quo auidiꝰ acta eſtcicius in cōtrariū recedens Cuiusſubīde nccē ē aut peniteat. aut pudeat quēqꝫ In qua nichil magnificum aut quod naturā hominisT 2dijs ꝓximi deceat. res humil̓ mēbroꝝ turpiū miſterio veniens exitu feda hec ſene. Iapīa ergo nonhabet amaritudinē in cōuerſacōenec tediū ī ꝯuictu ſꝫ oppoſitū leticiā ⁊ gaudiū ⁊ iō a ſapoe̓ ſapīa qͣiſapida ſcīa nūcupat. ⁊ ꝑ ꝯtrͣriū ſapia hꝰ mūdi q̄ cōſiſtit ī noticia iuriſ poīti aāritudinē ⁊ tediū hꝫ ī cōu̓ſacōe ut ꝯirt̓ddēſ hoīeꝫ p̄ſūptuoſūī ſeip̄o ⁊ iuuloſū ad alios ī ꝯuictu. ⁊iō ad pacea tnͣqͥllitatē ſtudētiū ī ſacre pagīe ſapīa ē ab eccīa ꝓhibitū ne ꝑiſiꝰ l̓ ī cītatibꝰ vicīs a̓qͣſ doce̓ l̓ audie̓ Iuſ cīle p̄ſūat Et qͥ ꝯtrͣfecei̓t a cāꝝ pr̄ocinijs excludat̉ ⁊ ꝑep̄m loci excōicet̉. exͣ de puil̓. ⁊ exẜꝰ. 2v.8. p. C)ceſẜ puil̓. fūr ſpecl̓a. Cirͣ domū cōſcīe ē nōnd̓ ꝙ ip̄a hr̄etēt ſoliduꝫfūclam̄tū. decēs ormētū. aptum tegumētū ⁊ freq̄ns expurgam̄tum.Priō fūdamētū ꝯſcīe dꝫ fūdal̓ ſūꝑſolidā doct̓na xp̄i. ſic̄ ſaluator dtMath̓. a. Oīs qͥ au. vex. hec ⁊ fa. ea
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten