lciōmō ſaluare nō poſſent. ¶ Ad primū argumentū ẜm Augꝰ in ẜ. d.in mō. li. j. c. 27. dicendū ꝙ illa q̄ſaluator ibi p̄cipit ſemꝑ ſūt ẜuada in p̄ꝑacōe aum vt viꝫ ſit ꝑatꝰad talia ſuſtinenda ꝓ xp̄o ſi expediret viꝫ ꝑcucienti maxillā vna: ꝑ̄bere ⁊ alterā. ⁊ n̄ defende̓ ſe. ⁊ tollēti tuica: dimitte̓ palliū ⁊ hꝰ moīAnqꝫ tn̄ magis expedies eſt alit̓facere ꝓpter cōe bonū ⁊ ec illoruꝫcontra quos pugnat̉. Et eodēmoad v̓bū Apl̓i Vl̓ dicendū ꝙ ītelligitur de mordīata defenſiōe. Adſecunduꝫ rn̄det Augꝰ 2i. conͣ fauſtū v̓ vult ꝙ ille dr̄ acciꝑe gladiūq̄ nll̓a ſuꝑioī ac legittiā ptāte iubēte vl̓ ꝯcedēte in ſāguine alicꝰ armatur ⁊ talis gladio ꝑibit penainfernali nͥ peniteat In pͥs. Introibūt in īferiora t̓re trͣdēt̉ ī manusgladij a. pene īferm. Vl̓ alit̓ ſic expōīt Augꝰ d̓ ẜ. dm̄i ī mō. l. 2. Quidaliud dcm̄ ē.? Om̄is qui ī gladioꝑcuſſerit gladio moriet̉ nͥ qꝛ ī ipſo peccato aīma morit̉ quodcūqꝫcōmiſerit ẜm illud pͥs. Gladiꝰ eorū intret ī corda ip̄orū. Rd̓ gͦ bellūaliqn̄ ſit xp̄ianis licitum patet exhijs.cō ugeAtrans in domū meā ꝯqͣeſcā cū illa Nō eī hꝫ amaritudinē ꝯuerſacō illiusnec tediū ꝯuictꝰ illiꝰ ſꝫ leticiam ⁊gaudiū. Octauū ⁊ vltimū emolimentū qd̓ ſapīa ꝯfert poſſeſſoi̓ ſuo ē iocūditas ſolamīs ī cōſcīa qd̓qͥdē emolim̄tū Salomō ſe aſſerithabituꝝ in hodierna lcōe. Et circa hec duo facit pͥmo. allegat modū eterne iocunditatis. Secundoaſſigͣt cauſā eterne tranquillitaScd̓a ꝑs ibi. Nō em̄ hꝫ amaltudinē. Circa pͥmū dicit ſic. Intransin domū meā ꝯquieſcā cū illa q̄.d. Ecce ꝙͣtū in emolimentuꝫ attreſcit. ſi in ſapīaꝫ acultuꝫ dei deſpōſauero. Si em̄ nichiſ aluid ꝓ dote recipere cū hac ſpōſa hoc in ſolū deberet ſufficere ꝙ intraus in domūmeā ⁊ conſcienciā mea cōquieſcāid eſt quiēteꝫ inuenia. cum illa ideſt ſapīa. Nulla quies exterior poterit delectari ꝙͣdiu conſciēcia habet vnde poterit mnurmurare hec ēdomus quā ſācti poſt labores ⁊ tedia ſeculi repetunt ⁊ r̓quirunt heceſt domꝰ quādeo dedicae̓ debemꝰꝑ ſanctam conuerſacōem In pͣs.Domū tuā decꝫ ſcītudo d. in l. dieꝝDe ſecuritate ⁊ tranquillitate conſciencie loquens beatus Greg̓. ſuper eze om nona dicit ſic In omniquod dicitur ſemper tacite recurrere debemus ad mentem interiorem teſtem inquirere. Quid enimprodeſt: ſi omnes laudant et conſciēcia accuſat.? Aut quid poteritobeſſe: ſi omnes dexogent et ſolaconſcienciā defendat. Qual̓ ſit cōſciencia hona docet Hugo de ſancto Victore libro ⁊. c. 6. d̓. anima dicens Tranquilla cōſciencia eſt q̄omnibus eſt dulcis nulli grauisvtens amico ad graciam Inmicō ad pacienciam. cunctis ad bemuolenciam Et quibuſ poteſt: ad beneficenciam. Cui deus nec ſua peccata imputat quia non fecit necaliena. quia nō approbauit. necnegligēciā qꝛ n̄ tacuit nec ſuꝑbiāqꝛ ī huilitate ꝑmaſit. ¶ Iſtā domūcōſciēcie debemꝰ bn̄ fūdare ⁊ hoēſte mūdare. mūdae̓ qͥdē ꝑ freq̄ntē⁊
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten