Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

lciō ſaluare poſſent. Ad pri argumentū ẜm Augꝰ in. d.in. li. j. c. 27. dicendū illaſaluator ibi p̄cipit ſemꝑ ſūt ẜuada in p̄ꝑacōe aum vt viꝫ ſit ꝑatꝰad talia ſuſtinenda xp̄o ſi expediret viꝫ ꝑcucienti maxillā vna: ꝑ̄bere alterā. defende̓ ſe. tollēti tuica: dimitte̓ palliū hꝰ moīAnqꝫ tn̄ magis expedies eſt alit̓facere ꝓpter cōe bonū ec illoruꝫcontra quos pugnat̉. Et eodēmoad v̓bū Apl̓i Vl̓ dicendū ītelligitur de mordīata defenſiōe. Adſecunduꝫ rn̄det Augꝰ 2i. conͣ fauſ vult ille dr̄ acciꝑe gladiū nll̓a ſuꝑioī ac legittiā ptāte iubēte vl̓ ꝯcedēte in ſāguine alicꝰ armatur talis gladio ꝑibit penainfernali peniteat In pͥs. Introibūt in īferiora t̓re trͣdēt̉ ī manusgladij a. pene īferm. Vl̓ alit̓ ſic expōīt Augꝰ. dm̄i ī. l. 2. Quidaliud dcm̄ ē.? Om̄is qui ī gladioꝑcuſſerit gladio moriet̉ qꝛ ī ipſo peccato aīma morit̉ quodcūqꝫcōmiſerit ẜm illud pͥs. Gladiꝰ eo intret ī corda ip̄orū. Rd̓ bellūaliqn̄ ſit xp̄ianis licitum patet exhijs. ugeAtrans in domū meā ꝯqͣeſcā illa hꝫ amaritudinē ꝯuerſacō illiusnec tediū ꝯuictꝰ illiꝰ ſꝫ leticiamgaudiū. Octauū vltimū emolimentū qd̓ ſapīa ꝯfert poſſeſſoi̓ ſuo ē iocūditas ſolamīs ī cōſcīa qd̓qͥdē emolim̄tū Salomō ſe aſſerithabituꝝ in hodierna lcōe. Et circa hec duo facit pͥmo. allegat mo eterne iocunditatis. Secundoaſſigͣt cauſā eterne tranquillitaScd̓a ꝑs ibi. em̄ hꝫ amaltudi. Circa pͥmū dicit ſic. Intransin domū meā ꝯquieſcā illa.d. Ecce ꝙͣtū in emolimentuꝫ attreſcit. ſi in ſapīaꝫ acultuꝫ dei deſpōſauero. Si em̄ nichiſ aluid dote recipere hac ſpōſa hoc in ſolū deberet ſufficere intraus in domūmeā conſcienciā mea cōquieſcāid eſt quiēteꝫ inuenia. cum illa ideſt ſapīa. Nulla quies exterior poterit delectari ꝙͣdiu conſciēcia habet vnde poterit mnurmurare hec ēdomus quā ſācti poſt labores tedia ſeculi repetunt r̓quirunt heceſt domꝰ quādeo dedicae̓ debemꝰ ſanctam conuerſacōem In pͣs.Domū tuā decꝫ ſcītudo d. in l. dieꝝDe ſecuritate tranquillitate conſciencie loquens beatus Greg̓. ſuper eze om nona dicit ſic In omniquod dicitur ſemper tacite recurrere debemus ad mentem interiorem teſtem inquirere. Quid enimprodeſt: ſi omnes laudant et conſciēcia accuſat.? Aut quid poteritobeſſe: ſi omnes dexogent et ſolaconſcienciā defendat. Qual̓ ſitſciencia hona docet Hugo de ſancto Victore libro. c. 6.. anima dicens Tranquilla cōſciencia eſtomnibus eſt dulcis nulli grauisvtens amico ad graciam Inmi ad pacienciam. cunctis ad bemuolenciam Et quibuſ poteſt: ad beneficenciam. Cui deus nec ſua peccata imputat quia non fecit necaliena. quia approbauit. necnegligēciā qꝛ tacuit nec ſuꝑbiāqꝛ ī huilitate ꝑmaſit. Iſtā domūcōſciēcie debemꝰ bn̄ fūdare hoēſte mūdare. mūdae̓ qͥdē freq̄ntē⁊