Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

gum obliuioni. deutᵈ. 32. Deum genuit dereliqͥſti ob. es. d. cre.tui. ſtarrat. Vincenciꝰ ī ſpeculo hiſtoriali ſel̓ in ethiopīa tātatunt peſtilencia quo ad mēoriamhominū hoīes obliuiſcebanturnoīa patiū fuorū noīa filiorumetiā nomina ꝓpria ctoriebat̉ iſtapeſtilencia ẜm eum ex fetore putrefactionē quorūdā cadauerū interfectorū in bello. Moraliter tanta hijs diebꝰ ē in hoībuſ in parteineoratiua peſtilentia nec r̓cordant̉ noīs dei pat̓s oīm nec gratiſunt amicis nec aīabus defūctoꝝnec prudentes ad ſeipſos Fcrī. 9.Obliuoni tradita eſt meoria eotuꝫ Seneca. de bn̄ficijs. cōꝑat lege gratitudinis et bn̄ficentie mutue ludo pile. qn̄ em̄ hoīes luduntcupila eam alt̓natim recipiuntinter ſe. tam diu durat cōtinuatur ludus inter eoꝫ diu ꝯueīentrecipit̉ ⁊iactat̉ Si vero vnꝰ recipiat retiueat vl̓ incōueniēter reꝑcutiat deſinit luduſ qui deſinerepoteſt ſicut dicit Seneca niſi mittentis vl̓ recipientiſ defectu. Iſto ymaginat̉ ſeneca debꝫbeneficencia mutua inter amicosSienim a te beneficiū recipio poſtea viribꝰ illud tibi ꝓporcionabilitre tribuo iuxta leges gratitudiniˢ aꝑte ludo. ſi vero beneficiumſtuptuꝫ obliuioni ꝯmēdo nec tibivbi poſſem in aliquo r̓cōpenſo ludēdi finē facio beneficencie ludūſoluo ft ideo ſignant̓ dr̄ Heb̓. 13.Beneficēcie auteꝫ cōionis nolite obliuiſci. ſi ſic nos hr̄e debemꝰad homines multomagiſ erga deumnos gratoſ cōnueīt Hugocx1Caplꝫ vnide clauſtro aīe. ſic̄ nullū ē momētūqūo vtat̉ vl̓ fruat̉ dei boītate miſericordia. Ita nullū dētmomētuꝫ quo pn̄tem habeat in meoria Tren.. Aeoria memor ero tabeſcet in me aīa meaIed iſtā mēoriā ⁊º impedit Cuioſitas ſollicitudo mini a circadum. ſicut dicit̉ cōit̓ Pluribꝰ ītentus mior ē ad ſingula ſenſus. Inp. Obliti ſunt bn̄ficioꝝ eiꝰ im.oſ. eis. Tertio iſtā mēoria īpedit tollit voluptas carnis hoeciuſz. decōſo. mētro. Vocat corpuſẜm ymaginacō em̄ plōnicorū Ro obliuioſā. fuit em̄ opīo plōmſſicut tangit Ariſtotiles pͥº poſteriorū aīa habet noticiā omni um2.rerū a principio ſibi concreatam ſpecies omnium reꝝ ſibi īditasa deo. ſed ſtatim quando infūdit̉corꝑi terreno tradit obliuio ī illānoticiā ſibi datā nec ea poteſt vtedonec ſenſus excitet̉. Et ideo pofuit plato addiſcere eſt niſir̓cordal Vn̄ ꝯcdit Boeciꝰ metºallegato ſi platoīˢ muſa ꝑſoatveruꝫ qd̓ q̄ſqꝫ diſcit immeor recordatur. Moa̓liter corpuſ eſt moleˢobliuioſa obliuioneꝫ dei īducēsVn̄ aīa inmerſa voluptatibusdelicijs carnis ꝑdit memoriaꝫ deiſui quo contrā dicit pͥſ Abhereaslinguā mea faucibꝰ meis ſi misminero tui. Hec eſt memoria continue poſſidenda Alia eſt memoi̓a proximis exhibenda per odoreꝫbone famē hoēſte cōnu̓ſacōnisOꝑa enim ſtrennuitatis victorēs. folent haberi in memoria idovincēteſ mundū paupertatē: cartieꝫ caſtitatem ſēſū ꝓprium per