ltīoſic̄ docet Ariſto. 2. ethico. Aoal̓rqꝛ oēs iſte v̓tutes ſūt circa materiani magis ꝑticularem ꝙͣ tꝑantiaqꝛ tꝑantia hꝫ fieri circa delectacōnes ẜm factum gn̓aliter ſubitelligendo guſtū ſub tactu/ qꝛ guſtuseſt qͥdam tactus Sic̄ d̓r. ⁊. de aīa.Ideo tꝑantia votur tꝑantia gn̓alis ⁊ eutrapelia ē ſpēs tꝑantie. Etſilīter caſtitas cōiugalis ⁊ ſobrietas in cibo ⁊ potu ſūt ſpecies tꝑancie Et qꝛ ſuꝑior virtus p̄cipit inferiori Ideo tꝑantia votur pnͥcipal̓reſpectu eutrapelie vel ſobrietatiſQuia v̓o ſic eſt ꝙ oīs matel̓a moralis reducit̉ ad qͣtuor videlicet adpaſſiones iraſcibiles ad elcōnemrōnis ⁊ ad oꝑacōneꝫ circa res victui neceſſarias Ideo ſi in iſtis qͣtuor bn̄ regulemur ꝑfre erimꝰ v̓tuoſi. Et ido ẜm iſtas qͣtuor vtuteſdicuntur quatuor pnͥcipales ſiuecardinales Nā tꝑantie facit tenere mediū ẜm rcam rationeꝫ circapaſſiones ꝯcupiſcibiles/ fortitudocirca paſſiones iraſcibiles/ prudētia circa elcōes in oꝑabilibꝰ Et iuſtitia circa cōicacōem in rebus exterioribus dicuntur at iſte v̓tuteſmethaforice Cardinales. Cardoem̄ ẜm pap. ⁊ hug̓. ē ꝑs oſtij q̄ v̓titur in quodaꝫ foramīe ligneo l̓lapideo ꝑ quod oſtiu vertit̉ quādo clauditur ⁊ aꝑitur Et aliquando vocatur cardo ipſum foramenEt dicitur a cardian grece ꝙ ē corlatine qꝛ ſic̄ cor hominis regit corpus in motu. Ita lignum illud regit ⁊ mouet ianuam. Quia ergooꝑaciones humane reguntur determinate ab iſtis v̓tutibꝰ ẜm rectam rationē ſicut ianua per ſuuꝫcardineꝫ vn̄ ab antiquis cardinales eos platuit appellari. vel fortemelius dicūtur cardinales. q. cardiolos ⁊ cordiales a cardiangrece quod eſt cor latinē Et dicunturcordiales ad differentiā virtutumcorꝑaliuꝫ ſicut ſunt robur ⁊ agilitas corꝑis Iſte vero ſunt ī cordeain aīa Et ideo forſitan cardinalesvel cordiales primitus dicebant̉Ex hijs patet quare ſunt quatuorvirtutes pͥnͥcipales Et quare dicūtur Cardinales. Iſt āt vlteriꝰ aduertendū ꝙ iſte quatuor ẜm plorinū ⁊ Macrobiuꝫ ſuꝑ libꝝ pͥmūde ſōpno Scipionis quadrupliciſitter variantur. Sunt em̄ virtutesiqubt̓exemplares virtutes purgati aī.xvita a ſpuꝫVirtutes purgatorij ⁊ v̓tutes pomamitaſ itlicie Iſte v̓tutes ẜm ꝙ ſunt in deoiniſis paatiitſolquodāmō vocantur exēplares vtdicat̉ iuſticia dei. obſeruacō legiseterne in adminiſtracōe creatue̓.utfortitudo pō gubernandi. tꝑantiaaconfornitas voluntatis ſue ad reiplina ſiuutu.ctam racōem. Prudentia ſapiētiadei infinita. Sic gͦ iſte v̓tutes ẜmꝙ in deo ponunt̓ vocāt̉ exemplares v̓tutes quia diuine exemplahpolinidūres debent eſſe hūane v̓tutis. Deum eī ſic̄ ſūmā regulā boītatiſ imiiplatari debemus Cōſideracō Iſtas vircatu.ꝓut ab hōibꝰ habei̓ pn̄t ſic drn̄tẜm gͣdꝰ ꝑfectiōis ⁊ iꝑfectiōis Inueniūtur in bonis in melioribus īoptimis In bonis vocantur politicea. ciuiles quia ẜm eas homo aptus efficitur ad benē viuuendum īcōmuni ciuilitate. In melioribus⁊ perfectioribus qui tranſcendūtprimos intendunt quodāmō addiuinam ſimilitudinē vt mutent̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten