Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

maxime relucet ſapīa artificis Sꝫi ſole maxīe relucet ſapīa ſūmi artificis. Vū̄ Io. Criẜ. expons illd̓ inprincipio erat verbū dicit ſolcauſalit̓ cōtinet in ſe omnes fors ſpecies colores huiꝰ mundi viſibiles vn̄ Pliniꝰ ſuper ſōpniuꝫScipioīs libro primo verſus finēdicit ſol vocat̉ dux princeps moderator luminū reliquorummens mūdi. cor celi. dux quideꝫquia omnes ſtellaſ lumiuis maieſtate p̄cedit princeps maioritateqꝛ illa ſimplicit̓ p̄eminet ut ſoluſ talis ſit ſol vocetur moderatorluminū reliquorū. qꝛ ipſe ẜm Macrobium retrogradacōeꝫ ſtacione in ſtellis erraticis cauſat. Aēſmūdi dicit̉ qꝛ ſicut omne illud qd̓ab homine fit cōuenient̓ ex mentis deliberacione procedit Ita omnia que in mūdo cōueīent̓ ab opere ſol̓ exiſtūt. dies nox autūpnꝰ eſtas hyemps ver. dicit̉ autēcor celi quia ſicut cor ī medio aīalis Ita ſol ī medio celi ponit̉ ad calefaciendū totū mūdū. Et ſicut cordeeeſſante a motu aīalis viuere n̄opoteſt Ita nec quicꝙͣ naturalit̓ viuere p̄t in mundo motu ſol̓ ceſſāeett tamen hec . ſapīa increata ēſpecioſior ſole. quatucumqꝫ luceatſol: radios tn̄ ſuos infra viſceraterre non extēdit necad oppoſitaꝫpartē terre Sed de ſole iuſticie eſtaliter quia radios eiꝰ viſibiles periitotam terrā extendit nec aliquidaſſiiiſ latere p̄t. Omnia nuda aꝑpa ſaaotaſūti cōſpectu illiꝰ vnde fcrī. 32.Oculi domini multo pluſ ſole luci8diores ſunt ſuper terram circūſpicientes oēs vias hoīm ꝓfūdumciiabiſſi hoīm corda intuentes inabſtōditas ꝑtes. Et ideo cōcluditBoeciꝰ de co. metº. deus p̄t dici verꝰ ſol quia ſolus omnia vidꝫdicens ſic. Puro clarū lumine phe melliflui canit oris Homeruſ.ui tamē intima viſcerā terrevalet aūt pelagi radioꝝ Infirmaprorūꝑe luce. Hanc ſic magni conditor orbiſ hinc ex alto cuncta tuenti Nulla terre mole r̓ſiſtūt Necnox atriſ nubibꝰ obſtat Que ſūtque fuerunt venientqꝫ. vno mentis cernit in ictu. Quem quia r̓ſpicit omnia ſolus Verū poſſis dice̓ſolem. vult dicere Homerꝰ quidicitur melliflui oris ꝓpter dulcedinem eloquencie compoſuit vniumlibrum de laude ſolis. Qui tamenL1ſol non poſſet penetrae̓ ad intīaviſcerā terre vel maris propterīfirmitatē ſue luciſ Sed ſic dicitBoeciꝰ de deo qꝛ ſibi intuenti om ab alto terre non reſiſtūt. ſuamole īmo omnia que ſūt fuerūt erūt circuit in vno ictu mentis.Et racōnabilr̓ d̓t qꝛ reſpicit oīaſolus poſſuꝰ dice̓ verū ſoleꝫ. Eſt ſapīa ſpecioſior ſole et ſoluꝫhoc ē immo ſuꝑ oēꝫ diſpoſicōneꝫſtellarum id eſt ſuper ymaginesſbellarum fixarum ſiue ſint in 30diaco ſiue extra Vel ſuper omnēdiſpoſicionem ſtellarum id eſt ſuper omnem pulchritudinem cuiuſcumqꝫ ſbelle erratice vel fixe.Iob. 23. Stelle ſūt in cōſpcū eiꝰmūde. et id̓ ſubiūgit lucipata īuenitur pͥor a. digniore honorabilior Vn̄ Aſtol̓. li. p̄dicam̉totū Qd̓ meliꝰ e⁊ rabiliꝰ pͥuſvidet̉. Conſueuerunt em̄ plurimi