tioẜm quaſdā qualitates. Et tuſic fātaſia format ſibi cōſimilia ydola ⁊fiunt ſigna euentuum futurorumde bellis. Infortunijˢ ⁊ eufortunijſQuales aūt ſunt optumm diuinatores dicit Ariſtotiles ꝙ tria genea̓hominū bene diuinant̉ ⁊ frequenter habēt ſōpmia ſignificariā Veſam amates ⁊ melancolici Velani ſunt ydeote ⁊ fatui Cuiuſ cauſaeſt quia taleſ non ſuūt ſolliciti circa motus ꝓprioꝫ. ⁊ ideo bene ſenciunt motus extraneoꝫ corꝑm celeſtui ꝙ homines racōne ⁊ prudencia vigentes. Scd̓o amanteſ de notis ſuis certius ſompniāt Sicut ſihomo ī vigilia videat duos a r̓moto in equali diſtancia. Vnū notūet alium ignotum cercius iudicahit de noto ſuo ꝙ ignoto. Tercōmelancolici ſūt ymagiarii quiaſunt frigidi ⁊ ſicci Ideo ſit in eiſ nacuralit̓ maior impreſſio ſil̓ achrorū Quia vero cerebrū eſt album ⁊clarum. delectatur naturalit̓ in luce ⁊ claxitate ⁊ odit et fugit ingredine ⁊ obſcuritatem. Fumꝰ auteꝫmelancolicus aſcendeniſ demgratcereb̓rum. ⁊ ido quia ymagmnaciomelarolici eſt cum tali fumo aīma faſtidit cito quodlibꝫ ymagīatum ⁊ querit fugere ⁊ diuertit ſead aliud Et ideo omnis melancōlicus faciliter ſe diuertit ab vnoſimili ad aliqd ſibi ſimile ꝙͣ ad indrn̄s. et ex iſtis contingit ꝙ melācolici ſunt boni ſompniatoe̓ˢ. Aliud tamen eſt homine eſſe bonuꝫſompniatorē ⁊ bonū ſompnij interpretem. ſicut ibi docet Ariſtotiles ꝙ illi ſunt boni diuinatoreſ vl̓ſompniatores quibꝰ apparent vara ſōp̓nia Illi boni. īterpteteˢ. quicognoſcunt quorū ſigna ſint. vn̄de fatui ⁊ melancolici ſunt boni diiuriantes non aut boni interptesquia ad hoc requiritur exꝑiencialonga ⁊ condiciones noſſe ſompniantis ⁊ diſpoſiciones corporumceleſtium ⁊ multa talia que nimiſdifficile eſt noſſe. Et iſtud ē vaniſſimum ꝙ homo ſe de interpretacōnibꝰ intromittat niſi forte in illisſompnijs que ex complexione hominis oriuntur. Fatui vero dicunt̉bene diuinantes quia non ſūt ſolliciti circa t̓rena nec circa ſeipſosVnde eorum ſōpnia ſunt valdecerta ſi aliquis ea ſcieret interpretari. ex quibus patꝫ ꝙ in quibuſribiudam ſōpnijs eſt aliqͣ certitudo ſedinſtiī paucis. et io. dōpnia ne cue̓ſ nafallūt ſōpnia plueſ. Lcō. iog.St eī ſpecōſior ſole ⁊ ſuꝑͣ onē diſpōnē ſtellarū luci cōdliparata inuenitur prior Illi em̄ ſuccedit nox Sapīaꝫ at n̄ vihicit malicia. Pꝰ ꝙͣ or̄data ē ſapieciā ex hijs qͥ ei ꝯueīūt abſolute⁊ ex ſeip̄a. In hac ꝑte ꝯmēdaturex hijs q̄ ſapīe ꝯuēiunt ex ꝯꝑacōne ad alia. Sūt ei ta q̄ īt̓ corꝑaliamaxiē nobilitatiſ apparēt. viꝫ ſoliinſtelle ⁊ luxͣ Sꝫ iſta oīa p̄cellic ſapiētia eſt eī hec ⁊ ſapīa increata q̄ēdeꝰ ſpecioſior ſole. ⁊ tn̄ īt̓ oīa oꝑad̓i nobiliſſim ē ſol. vn̄ ſingl̓ait̓ deſole dr̄ ecri. g3. Spes celi ī viſionegl̓e. ſol ī aſpcū ānutiāſ ī exitu. vaſadmia̓bile opꝰ excelſi. Xn̄ ita ē qͣaliquiſ artifex ml̓ta oꝑa facit aliamaioa̓ ⁊ alia mīoa̓ Illd̓ ꝓprijſſimedr opꝰ ſuum quod accedit magiſad ꝓporcōeꝫ v̓tutis oꝑantis ⁊ in qͦ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten