92peiot ambicioſuꝝ ad homiqesCaueat ergo talis qꝛ ꝙͣtunicūqꝫplacet mundo ⁊ quādo alius eſt īmaxima ſecuitate dicit ſibi. flectamus genua ⁊ priuabit euꝫ honore obtento. yn̄ phīa loquēs in ꝑſona fortue hominibꝰ qͥ impatienter ſuſtinent quando de honoribꝰ⁊ dignitatibus deponuntur. 2. decoōẜ ꝓſa. 2. dicit ſic Hec noſtra viꝰliū.eſt hunc continuū ludū ludiusrotam volubili orbe verſamꝰ. Infima ſūmis ⁊ ſūma infimis mutaregaudemus Aſcende ſi placet: ſꝫ ealege. ne vti cum ludicri mei raciopoſtulet. deſcendere iniuriaꝫ puteſVerſus. Si placet aſcende: ſꝫ quotendat rota tende ecc̄s. 10. Sedesducū ſuꝑboꝝ. deſtruxit deꝰ/ ⁊ ſede̓fecit mites pro eis Igitur p̄ponenda eſt vite ſanctitas q̄ vera ſapiētia nuncupatur non ſolū r̓gnis ⁊poteſtatibꝰ: ſꝫ etiaꝫ ſedibꝰ ⁊ honoribus. Sed qͥd de diuicijs ſentit ſalomō ſtatī ſubdit. diuicias nicharſiſieſſe dixi ī ꝯꝑacōe illius a ſapīe.demItbene dicuntur diuicie nichil qꝛeis hoīes annichilant̉ Irritando: īfidiando: machinādo ⁊ bellando.Inde ꝓpt̓ diuicias vnuſquiſqꝫ annichilae̓ nitit̉ aliū. ¶ Secundo qꝛmaxīe in neceſſitate nō iuuant inmorte ī iudicio qn̄ hoīes maximeidigent tūc dn̄m ſuum de̓linqūt:In. Psͣ. dormierunt ſōnum ſuuꝫ⁊ nͥlinue. oēs. vi. di. in ma. ſuis EtIob. 24. diues cū dormierit nichil ſecum auferet aꝑiet oculos fuc⁊ nichilīuemet. ¶ Tercō dicunt̉nichil qꝛ nō ſaciant aīm poſſidentiū Sicut vacuū d̓r nichil ecp̄s. 8.non ſatiat̉ oculis viſu nec auris īan vijplebit̉ audituſec miꝝqꝛ ōnia berrena ſunt vana Ie̓. 4. Aſpexi terrā⁊ ecce vacua erat ⁊ nichil. Ergomerito onibꝰ p̄dictis eſt ſapiētiap̄ponenda.Lcō. 9 ⁊. .3.Ec comparaui illi lapideꝫprecioſum quoniam omne aurum in comꝑatiōeilliuſ: arena eſt exigua ⁊ tamꝙͣ lutum eſtimabitur argentum in coſpectu illius. ¶ Poſtꝙͣ ſapiensdeclarauit valorem ſapientie preponendo eam potencijs honoribꝰ⁊ diuicijs generaliter diuiteꝫ videntur placere ẜm triā genera ſpe8cialiter videlicet. gemmas. auruꝫ.⁊ argentū Ideo in parte iſta oſtēdit valoreꝫ ſapientie per comꝑationem ad iſta tria genera ſingilatim ⁊ ſiugulariter. primo de gēmis. ſcd̓o de auro. tertio de argento. Et eſt ſatis conueniens ordo.¶ Quantum ad primuꝫ dicit ſic.nec comꝑaui illi ſcilicet ſapientielapidem precioſum. de iſtis tribꝰloquens ſimul Boecius. 2. de conſolacione dicit ſic metro quinto.Heu primus quis fuit ille Auri qͥpondera tecti geminasqꝫ late̓ volentes precioſa pericula fodit.Narrat Boetius metro illo ꝙ patres noſtri in etate aurea ⁊ mundi principio fuerunt contenti dehijs quibus naturā indiget. Cōmedebāt fructꝰ arboꝝ: bibebāt aquaſ fōtiū: dormiebāt ī p̄tis ⁊ vtebant̉ lanis naturaliter coloratis.Tūc ignorauerūt ei tinctua̓s pānoꝝ. mixturas liqͦrum: doloſitateſmercatoꝝ ⁊ crudelitates bellatoꝝOīa ei iſta a cupiditate ſūpſeruntexordiū. Et ideo mō ꝓ gēmis proT. 2.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten