ſuper omnes ⁊ totos filios Adama die exitus de ventre matris eorūvſqꝫ ad diem ſepulture in matreꝫoīm. In ſordibus generamur intenebris confouemur In doloribꝰparturimur/ ante exitum. miſerasoneramus matres In exitu in orevipeo laceramus. mirum ꝙ nonipſi pariter laceramur. primaꝫ vocem ploracionis edimus Aeritoquidem vtpote vallem ploratiōisingreſſi vbi malicie plurimum. ſapientie modicum vbi vicioſa ſūtomnia. omnia lubrica oꝑta tenebris ⁊ obſeſſa laqueis peccatoruꝫvbi piditantur anime. vbi ſpitꝰaffliguntur. vbi tm̄ vanitas ⁊ afflictio ſpiritus eſt. Nemo ergo exregibus aliud habuit natiuitatiſinicium. Et ideo finaliter concluditur Vnus ergo introitus eſt omnibus ad vitam ⁊ ſimilis exitus.Si enim aliqua foret diſſimilitudohoc appare̓t in ingreſſu⁊ egreſſunobilium. cuiuſmodi ſunt̓ Regeˢa principēs: ſꝫ de eis ē ſic̄ de alijs qͣbuſcumqꝫ ſicut de meipſo iaꝫ narraui Ergo vnꝰ ē introitꝰ ⁊ſilis natitas oībꝰ ad vitaꝫ ⁊ ſimil̓ exitus.fcriˢ 2. didici ꝙ vnꝰ eſſet vtriuſqꝫinteritus ẜt ideo metrice d̓r Morſdn̄m ſeruo mors ſceptra ligonibꝰequat diſſimiles ſil̓i condicōe trͣhit. Pauꝑis ⁊ regis coīs lex moriendi. dat cauſaꝫ flendi ſi ſcriptabene legis. Et ideo hoīem cōuenieter alloquit̉ Bern̄. in meditacōibꝰſuis dicens. Quid ſuꝑbis puluis⁊ cinis cuius cōceptus culpa: naſci miſeria. viuere pena. mori angulſtia. Curcarnem tuaꝫ precioſis īpinguas rebijs ⁊ adornaſ qua pꝰxciCap vijpaucos dies v̓mies deuoraturi fūt̉in ſepulchro.. Animam vero tuamnon ornas bonis oꝑibus que deo⁊ angelis eius repreſentanda eſtin celis. Et infra Inſanus ſane labor emittere curam cordis ⁊ curaꝫcarnis ꝑagere in deſiderijs inpinguare ⁊ fouere caclauer putridumqd̓ paulopoſt eſca vermium nullatenus dubitat̓ ⁊cͣ. Lcō. ꝯuRopter hoc optaui ⁊ datus eſt michi ſenſus ⁊ inuocaui ⁊ venit in me ſpiretus fapientie a prepoſui illam regnis ⁊ ſedibus ⁊ diuitias nichil eēdidixi in ꝯperacōne illius. Hec eſtſecūda pars hꝰ capituli qd̓ in pricipio diuiſum fuit in quinqꝫ. quepars ītroducitur ſic. Poſtꝙͣ Salomon declarauit primum qd̓ adſapientiā acquirendam reqͥrit̉ videlicet hūilacō ſapīaꝫ p̄cedēs Hiccon̄r exequit̉ enarrādo ſecūdū ſapie acqͥſitiuū viꝫ dep̄cacōeꝫ ſapīaꝫdepoſcentem. Et in lra lecta duo farit qꝛ pͥmo on̄t qualiter ꝓ habenda ſapīa dep̄cabatur. ſecūdo exprimit qnͣtū ip̄aꝫ deſiderādo appreciabat̉. ſecūda ꝑs ibi. Et p̄poſui illaꝫEt īcipit ibi tercia ꝑs capl̓i. Enartasqualiter ꝓ habenda ſapientia deprecabatur dicit ſic. Propter hocoptaui ⁊ datus eſt michi ſenſꝰ ⁊cͣq. d. Conſideaui carnis corruptibilitatē mundi cuioſitatē ſuꝑbie vanitatem ⁊ vidi ꝙ nichil de eis fuitoptabile nichildeſiderabile. nichquiētatiuum voluntatis humaeNam caro circa eius cultum ſollicitabatur quaſi omnes eſt miſeriamultiplicit̓ dū ꝯcipit̉ dū parturit̉duꝫ h̓ viuit̓ dum reſolnit̉ ſic̄ fuit