reputes minorē ꝙͣ ſis. Eſt āt grāte malum horrendūqꝫ ꝑiculum ſivel modice te extollas. ſi vel vni.in cogitaciōe tua te preferas ꝙ forte deus parem tibi rudicat aut etiam ſuꝑiorem Et ideo ſignanter d̓ttum quideꝫ ⁊ ego mortalis homoIn pͣsͣ. Cuis eſt homo qui viuit ⁊non videbit mortem. Qui vero hecdeuote cōſiderat nichil mundamhonoris ponderat vel acceptat. vn̄Bernardus in quodam ſermoneexponens illud Ecci. 4. Aemorarenouiſſima tua ⁊ ineternū non peccabis dicit ſic Mortis horrorem iudicij. tremendi diſcrimīe. ardentiſgehenne mētum ab oculis cordistui nullatenus elongari paciariſcogita peregrinacōis tue miſeriaꝫRecogita annos tuos in amaritudine anime tue ⁊ cogita vite tue humane pericula. cogita fragilitateꝫꝓpriam ⁊ in huiuſmodi cogitatione ſi perſeueraueris dico tibi paꝝſenties quicquid foris videtur mōleſtum dum toto corde circa interiorem moleſtiā occuparis hec Bernardus. Sic ergo primo Salon̄ꝓfitetur infirmitatem contra primiam ſuꝑbie ꝓprietateꝫ que eneſcientia vel ignorantia ſeu negligetia ſue ꝓprie fragilitatis cum dicitSum quidam ⁊ ego mortalis hō¶ Secundo cōfitetur conformitateꝫcū dicit Similis hominibus ⁊cͣ. Eteſt contra ſecundam ꝓprietatemſuperbie que eſt dr̄na ſingularitatis Sunt enim multi ita ſuꝑbi ꝙin omnibus volunt ſingulares videri. Et hec eſt quarta ſpecies arrogantie ẜm Bedā in omelijs ſic. d.Quatuor ſunt ſpecies quibus orloo3tu mor arrogantium demonſtrat̉.iſCum aut bonum a ſemetipſis habere ſe eſtimant / aut ſibi datuꝫ deſuper credunt: ſed pro ſuis accepiſſe meritis putant. aut certe cuꝫ iactant ſe habere qd̓ nō habent Nōerant tales apoſtoli ſancti qui diuinos honores ſibi oblatos a ſimplicibus renniuerunt dicentes. itnos mortales ſumus ſimiles vobishomines. Actuū. 14. ¶ Tertio diffitetur vanam generoſitatem ⁊ hoccontra elationem de parentibꝰ cūdicit. Et ex genere terrem illius qͣprior factus eſt .ſ. ade. Cum enimdicit ex genere illius terreni oſtēdit tam illum ꝙ nos de terra duxiſiiſe originem Ecri. 3. Quid ſuꝑbis t̓picvira ⁊ cinis. MNarrat enim Marcial̓iliucoquus libro. quarto ẜpigͣ. ⁊. dequodā rege qui nu̓mꝙͣ ſibi permiſit in vaſis alijs miniſtral in menſa niſi de luto Cum ergo a quodāfamiliariter inte rrogaretur. Curiſtud faceret: Rn̄dit ꝙ ꝙuis tunceſſet rex Cicilie fuit tamen filiuscuiuſdā figuli ⁊ nunc haberet memoriam generis ſui ne propter ſtatum regium ſuperbiret Ordinauitſibi in vaſis fictilibuſ ſiue luteiſ vtſeruiretur. Scribit ergo poeta ſichiſtoriam Fictilibus cenaſſe fer̄tanathoclea regem Atqꝫ abatumſameo ſepe oneraſſe luto. Queretibus cauſam reſpondit. Rex egoſum Cicilie figulo ſum genitore ſatus Abatus in propoſito ſtat promenſa ⁊ Sameuꝫ letum vocatur. lutum de ſamios inſula In qua priovaſa fictilia formabant̉ Anathofuit nomen regis Iſto modo Salomon in propoſito non de dauid