Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

lucerna ſedes pellisqꝫ pat̓na. Quareſides natus pro patre ſponte datus. Iſte Cambiſes fuit filiuſ Ciriregis parſaꝝ qui liceciauit iudeoscaptiuos tempore eſdre redificareIhrl̓m. et iſte cambiſes vocaturNabugodōoſor ī hiſtola IudithEt Artaxerſes vel Aſſuerus apudHeſter: quem Seneca appellat feliciter furioſum. Tante fuit auſteritatis a neceſſitate ſua fingīturfurioſuſ fuiſſe ſicut dicit LucanuſSecundo impoſſibile ē ſeruare ſtabilitatem axemplum de Siro Eccī10. Sedes ducum ſuperboꝝ deſtruxitdeus ſedere fecit mites pro eis.Lectio .46.Vid eſt autem ſapientiaet quemadmōdū facta ſitreferam non abſcondaꝫa vob̓ ſac̓ͣnita dei ſed ab iicio natiuitatis iuueſtigabo pona in huceſcientiam illius preteribꝰ veltatem neqꝫ inuidia tabeſcenteīterhabebo qm̄ talis homo eritparticeps ſapientie. Ruoniamſuperius determinatum eſt ſapientia prebet delectationem ꝑpetuam Et omnis homo naturaliter delectationem appetat Sicut diciturthico. Quia tam beſtie homines immo omnia quodāmō deleetacionem ꝓſequuntur: poſſet merito quilibet quere̓ Ruid ſit ſapiētia vnde duxit originem. Et ideointencio lectionis hodierne eſt ꝙͣtum ſufficit obuiare iſtam dubitationē exclude̓. Vnde dicit Quideſt autem ſapientia ⁊cͣ. Et exponitur iſta litte̓a duplicit̓ Priō modoallegorice de xp̄o qui eſt ſapientia increata. Alio litteraliter de8 6ſapientia creata. Quantum adprimum modū exponendi poſſet aliquis dicere. Tu ſapientie comendator criſti predicator tu delectaris in cultu ſapientie eius dilectione. Nos neſcimus quid eſt ſapientia increata quam tu dicis xp̄mRn̄det autor Referā qͥd ſapiētiaque admodū facta ſit .. queadmo geīta ſit eternaliter a patre. InOsͣ Ante lucifeꝝ genui te. tꝑaliter a mr̄e. Et ꝙͣuis neutra eius generacō valeat enarrari ꝑfecte pt̄tamen vtrāqꝫ eius natiuitas ꝙͣ tupro fide ſufficit exēplarit̓ explanaN3xi. Et abſcōdā a vobis ſacrā deī videlicet natiuitateꝫ. paſſione. reſurrectiōeꝫ aſcēſiōēꝫ. Sꝫ ab imicionatiuitat̓ xp̄i īueſtigabo. Quia infra. c. A. na̓rat xp̄i īcarnacōeꝫ. Alio exponitur lr̄a iſta de ſapiētiācreata eſt veruſ dei cultꝰ. Et quēadmodū facta ſit .. qͣliter opera ſapientie fiūt ab hōinibꝰ ſapientiadnānte. Et abſcōdaꝫ avob̓ ſacrādei .i. ſacra miſtel̓a qͥbus deus coli a deciotis ī or̄onibꝰ. ieiunijs deuocōibꝰ ſꝫ ab īicio natiuitatis hominis .ſ. qua hora naſcit̉ in mun. Inueſtigabo qꝛ natiuitateꝫ humanā deſe̓bit. c. ASū quidē mortalis ⁊cͣ. Et ponā in lucē ſciām eiuſeuidēter faciā ſapīaꝫ ꝯgnoſci n̄op̄teribo veritateꝫ qͥn viꝫ integre aꝑte eam manifeſteꝫ. Neqꝫ inuidia tabeſcente tabeſcere facienteiter habebo. Tabeſce̓ em̄ ideꝫ eſtputreſee̓ vl̓ langueſce̓ qm̄ tal̓videlicꝫ inuidꝰ eit ꝑticeps ſapientie Inimici em̄ n̄ꝙͣ ꝑticipat necdicat nices ſuas: ſapīa inuidiainimicāt̉. ſapīa illuīat a īuidiaS. 2.