certe regraciabitur ſubditus ſaluatus ꝑ prouidentiaꝫ boni prelatiductus perviam penitentie. ⁊ e̓ductus ad ciuitateꝫ leticie ẜt ideo ſignanter dicitur prelatis i. Pet̓. jPaſcite qui in vobis eſt gregē deiprouidentes non coacte: ſꝫ ſpontanee. non ſolum autem prelati ſedomnes habenteſ ſubſtantiam hꝰmundi ad aliqualeꝫ huius prouidentiam obligantur pro pauꝑibꝰſuſtendandis. Tertia prouidētiaē perſonalium meritorum Ad iſtāfaciendam omnes obligamur qͥlibet pro ſeipſo in nundinis huiꝰvite Ad romanos. duodecimo. Nolite eſſe prudentes apud voſmetipſos nulli malum pro malo redden.ſꝫ prouiden̄. bona. non tm̄ corā doſed coramoībus hoībus. prouidentia inquit bona videlicet maxima que ſunt virtutes ⁊ bona oꝑaIſta enim bona habent in ſe precioſitatem durabilitatem ⁊ vtilitatēEſt enim vna elemoſina vel vnumieiunium deuotum magis preciolum coram deo ꝙͣ totum aurū mūdi vel etiam omnes lapides precioſi. Eſt etiam meritum bonum durabile: quia perpetuum ſi non int̓tumpatur per peccatuꝫ Fatuꝰ valde foret exiſtens in nundiis vbimulta videret venalia precioſa ſitantum ſibi prouideret de talibuſde quibus ſe ſciret ſpobandum inreceſſu ſuo de nundinis vellet nollet Vita preſens nundine ſunt inquibus negociari debemus. Luce. decimonono. Negociamini dūvenio. Fatu ergo ſunt qui totamſuam prouidentiam faciunt de terrenis diuicijs de quibus in morte83ſunt neceſſal̓o ſpoliandi Thi. ſexto. Nichil intulimus in hunc mudum haut dubium: quia nec auferre quid poſſumus Et ī perſonatalium dicitur Sapiētie. nono. Cogitationes mortalium timide ⁊ incerte prouidentie noſtre. Aduertanit etiam qui mundanas diuicias per longum tempus cum laboribus periculis ⁊ tedijs pro fuis filijs ⁊ heredibus ⁊ nichil adhucpro ſe ipſiſ perpetuum procurauerunt quanta fatuitate laborant ⁊accipiant̓ exemplum de Iacob.Geneſiſ. triceſimo. Qui poſtꝙͣ nouem annis ſeruiea̓t Labandicitad ſocerum ſuum. Iuſtum eſt vtprouideā aliquando etiā domuimee ⁊ ex tunc lucro proprio vacauit pro ſe ⁊ familia ſua ¶ Quartaeſt prouidentia regularium t̓ſpōſorum ⁊ ad hāc omnes tenemurquilibet pro ſeipſo computu redditurus ⁊ clericus reſponſurus ⁊⁊ reus coram iudice comꝑaturusdiligenter ſibi prouideret de mn̄ſuris In iſtis caſibus erimus om̄sī die iudlicij. Et ideo de nobis optat deus illud Deutrono. triceſiōſecundo. Vtinam ſaperent ⁊ intelligerēt ac nouiſſimā prouiderētProuidere eſt procul videre. ſic̄dicit hoeciuſ. quinto. de conſolacione Nouiſſima noſtra ſūt mors⁊ iudicium pena ⁊ premium Iſtanouiſſima dum procul ſunt prouidere ⁊ preordinare debemus ⁊tunc numꝙͣ pecrabimus Eccleſiaſtici. primo. Ideo in omnibꝰ opet̓bus tuis memorae̓ nouiſſima tua⁊ mneternum non peccabis .j.cō Actuageſima quarta