autem ſunt eis neceſſaria Saplentia qūo ad deum Iuſtitia quō adproximuꝫ. Eſt enim ſapientia cheoſobia ⁊ verus dei cultus ẜm. damaſcenum. Iuſtitia eſt virtus directiua in hijs que ſunt ad proximum ẜm Mtriſtotileꝫ. quinto. ethicorum ẜm iſta tria fiunt Nam primō docet eos deuote colere. ſecūdoad proximum iuſtitiam exercere.⁊ tercio eis promittit ꝙ ſi hoc ẜuauerint poterint in iudicio ſine piculo reſpondere. ſecunda pars ibiui enim cuſtodierit iuſtitiā eiꝰ⁊ qui didicerint iuſta. Concluſumeſt ſatis cōmendando comnādo⁊ inuitando: quia diſtiplina ſapiētie iudicibus principibus ⁊ prelatis ē ſumme neceſſala Sed quiamonicio generalis non ſufficit nͥmoniti audiant ⁊ aduertant Idoeos in hac parte excitat magis efficaciter explicando ⁊ magis eorūſtatum exponendo. Et datur exemplum prelatis ꝙ non ē ſatiſgeneralia predicare cum curam habeant animarum: ſed neceſſe habētin caſu ad particularia deſcenderequando iuſtitiā ſeu r̓bellio ꝯpellit.Et ideo verum ē ꝙ in precedentibꝰſatis dictum ē regibus ⁊ prelatisꝙ addiſcant ſapientiam: quia tamen reges ⁊ preſides ſunt minisdeſides adea que eis racionabiliter perfuaduntur. Ideo replicat inculcando. Ad vos ergo reges ⁊ eccleſiarum rectores ⁊ prelati quicūqꝫ ſunt hij ſermones mei qui viꝫ p̄ceſſerunt ⁊ ectam qui ſequunturvt diſcatis ſapientiam non illaꝫque deorſum eſt que eſt terrena animnalis ⁊ dyabolica Sꝫ illam que⁊0de furſuꝫ eſt Iacobi. tertio. de quaEcri. primo Omnis ſapientia a domino deo eſt ⁊ cum illo fuit ſemꝑ⁊ eſt ante euum Et non excidatiſvidelicet a gracia in culpam. Sedcontinuetis perſeuerantes finalit̓in caritate. prima Corintheoꝝ. tercio. Caritas numꝙͣ excidit. Et qꝫpoſſibile eſt ꝙ numꝙͣ excidatis.declarat conſequenter. Qui enīcuſtodierint iuſtitiam eius ⁊ ſapīetie īcreate que eſt criſtus iuſte iudicabuntura. iuſtitie premum tecipiēt pro mercede Thymo. qrͣtoDe reliquo repoſita eſt michi coroIItna ⁊cͣ. Et ſoli taleſ inuenient in iudicio quid reſpondeant criſto oꝑponenti Et ideo ſubdit. Ruididicerint iuſta inuenient quid reſpondeant Vbi notandū ꝙ reſponde̓debemus quatuorgeneribꝰ diſputacōnn̄ ⁊ argumētatiuū. Contranos enim arguit deus pergeonietricas demonſtracōnes. munduſꝑ rethoricas ꝑſuaſiones. demonper ſophiſticas obligacōes. ẜt caro ꝑ inſolubiles deductiones. Primo gͦ deus arguit demonſtratiuediſputando vt nos doceat ⁊ corrigat. Procedunt enim ſue demonſtracōnes ab īmediatis ⁊ notiſſimis non qꝛ ex peccatiſ noſtris Iohā. i6. Ipſe arguet mūdū de poccatis Et ideo ad raciones dei n̄ iacetreſponſio niſi affirmatiua qꝛ ſi dixerimus ꝙ peccatum non habemꝰnoſipſos ſeducimus ⁊ veritas innobis non eſt. Ioh̓. primo. vndeIob. nono. Quantus ergoſum vtreſpondeam ei ⁊ loquar verbis meis cum eo qui etiā ſi habuero qͣppiā iuſtū nō rndebo ſꝫ meū indice