ltioL⁊ ec ad aniorem ſapientie īuitare Poſtꝙͣ a ſpiritu ſācto oſtenſum ē a principio libri vſqꝫ hucquomōdo ꝑ iuſticiaꝫ ⁊ bonos mores poteſt homo ſapientiam acqͥrere. Hic cōſequēter declarat quomodo ſapiētiā acquiſita poſſit hominem ꝑficere. ¶ Iſt tamen notandum ꝙ iſta diuiſio libri vel ꝓceſſus nō eſt ita preciſe facta: qͥnin vtraqꝫ parte vtrumqꝫ fiat. Nāin precedentibus aliqͣndo dictumeſt: quomodo ſapientiā poſſit hominem ꝑficere. Et in ſequētibusdocebit̉ aliqn̄do quomodo homopoſſit ſapientiam acquirere Agitenim alternatim: nūc de ſapiētiaacquirenda: nūc de ſapientia exē̓cenda: viꝫ ꝑ totum librum. Quiavero finis ⁊ ꝑfectio ſapientie ē facere hominem abilem ad ſeipſum⁊ ad alios gubernādum virtuoſeIdeo de iſto fine principaliter intendit. Vnde intentio huius capituli eſt informare reges: principeſiudices ⁊ prelatos: quomodo taſe ꝙͣ ſibi ſubiectos debeat gub̓n are. Hoc autem fit interſcalariter⁊ alternatim duplici via viꝫ ſapientiam cōmendando ⁊ ad ſapiētiam inclinādo Vnde nūc commēdat eius valorem: nūc inuitat adeiꝰ amorem ꝯtinue ꝑ totum capitulum. Cōmendas gͦ ſapiētiamin lectione iſta cōparat eā ad fortitudinem corpoa̓lem que fuit pͥntipiū preſumptionis humāe adalios regendum ⁊ gubernādum.Fortes enim homines ⁊ robuſti pͥmō teperūt ꝑ tirānides debilioresopprimere ⁊ eis ad ꝓpriam vtilitatem: nō ad ſubiectoꝝ cōmodumdominari. Sicut p de Nemprotꝭpꝫ Gene. j0. de qͦ dicitur ꝙ cepiteſſe robuſtus venator hominumcoram domino⁊ oppreſſor ⁊ extinctor amorē dominādi. In tantumautem inualuit illa opinio: ꝙ fortitudo corporalis videt̉ dignificae̓hominem ad principatum ⁊ eciāvſqꝫ hodie a pluribus fatuis approbat̉. Qua opinioneꝫ elidendoquia falſum eſt dicit: ꝙ ad regendum ⁊ gubernādum melior ē ſapientra ꝙ vires ⁊cͣ. Sapiētia inqͥtque ſurſum eſt: que includit ſpeꝫfidem ⁊ caritatem cum omnibusv̓tutibꝰ cardinalibus: quia nō loquitur de ſapientia ſtricte proute quēdam virtus intellectualis:preciſe. ſicut in principio libri dictum fuit Vn̄ Seneca epl̓a ſeptima dat differentia inter alias artes ⁊ ſapientiam: quia alie arteſſūt ſicut inſtrumēta vite. ſicut nauigatio: edificatio vel plantatioSapīa at ē ars vite. Ideꝫ epl̓a ebẜm cōes cogitacōes. Queris an eſtimē aliquē futurū eē ſapientē qͥlrās neſcit. Sapīa res tradit nōverbā de diuinis humaniſqꝫ cogiint.tet: de p̄teritis: de futuris: de caducis: de et̓nis. De iſta ſapīa loq̄nsBernardꝰ in quibuſdaꝫ ſentētijˢ⁊ ponit̉ auctoritas 8. li. floꝝ. c. 29.Diſtinguit ſapīaꝫ triplicē. Sapiētia cordis: ſapīam oris ⁊ ſapīamoperis. Et quālibet ponit ī tribuˢcōſiſtere. Sapientia īquit cordis īpenitudine peccatoꝝ preteritoꝝēIn cōtemptu preſētium cōmodorū In deſiderio futuroꝝ premmorūInueniſti plane ſapīam: ſi prioris vite peccata defleas. Si huius