dum dixi vixi. ꝙͣtū vixi tibi dixi: Eiō narrat Valeriꝰ Marcial̓ li. i. dede quodā Anthomo ſene q̄ cōputae̓ potuit il. olimpiādas iſte itav̓tute vixerat ꝙͣ recogitare potuitde tota vita ſua ⁊ etate ſine diſplicentia p̄cedentis vicij. ⁊ iō cōmendans ſuaꝫ felicem etateꝫ. d̓t ꝙ hocē bn̄ viuere viꝫ ſic viue̓ ꝙ hoc poſſit frui vitā pͥori. Vn̄ d̓t ſic Ampliat etatis ſpāciū ſibi vir bonꝰ hoc ēviue̓ bis vita poſſe priore frui.Lcō Quinquageſimaquinta. ⁂Idebunt eī fineꝫ ſapiētis⁊ non ītelliget qͥd cogitauerit de illo deꝰ: quae̓ munierit illū dn̄s Videbūt emim ⁊ cōdemnient. illos aūt dn̄s irridebit.¶ Poſtꝙͣ ſpūſſcus declarauit ꝙimpij ex ꝯꝑacōe iuſtoꝝ euidenteriudicatur pūibiles. Hic an̄t ꝙ exꝑſecucōe iuſtoꝝ excecatur ⁊ fiuntderiſibiles Excecauit enim eoꝫ maliciā eorū Sap. ⁊. Et circa hoc duofacit. pͥmo tangit eoꝝ culpā. ſecūdo ſubdit eorum penam ibi. illosāt Culpa eſt duplex. viꝫ Ignorancia ⁊ malitia. Ignorantia in non ītelligēdo Maliciā ī contēnendo d̓tergo ſic Videbunt .ſ. mali ⁊ reprobi ꝑſecutores iuſtoꝝ finem ſapiētis .i. martiris ẜm gloſaꝫ interlineabem ⁊ non intelliget ꝓpter maliciam excecantem. ⁊. ad Cor̓. 4. dcꝰhuius ſeculi excecauit mentes infideliū. vt in eis nō fulgeat illuminacō euangelij deus hꝰ ſeculia deus verus qui nō ſolum bonos regitſed eriam malos ꝓ merito p̄cipitat ẜm Ambro. vel deꝰ hꝰ ſeculi q̄eſt princeps hꝰ mūdi qͥ ſecularibꝰpnͥcipat̉ ẜm Augͥ. a ideo ex culpaeoꝝ ꝓueīt ꝙ nō intelligūt yſaie.6. Audite audientes ⁊ nolite ītellige̓ viſioneꝫ. videte ⁊ nolite ꝯgnoſcere Nō igit̉ ītellige̓t qͥd cogitauerit de illoa ſapiēte ceꝰ ī. qͣliter deusp̄parauit ſibi coronā ꝓ cine̓. oleūꝓ luctu pallium laudis pro ſpūmeroris. ꝙ autē deus ſuꝑ iuſtos qͣaduerſa ſuſtinent cogitet ipſe v̓tIhe̓. 29ͣ. Ego cogito cogitacōnesqͥs cogito ſuper vos d̓t dn̄s rogitacōes pacis ⁊ nō afflictionis vt deꝫvob̓ fineꝫ ⁊ paciaꝫ Et quae̓ minuerit illuꝫ dn̄s ſupple nō intelligēt reprobi qͣre viꝫ dn̄s munierit martireꝫ armis fidei ẜm glōꝫ. Ex hoc apparet̉ ꝙ lra oꝫ eē munierit ⁊ n̄ minuerit licꝫ Rabanꝰ ſic expōt Con̄tcū d̓t videbūt eī Aſſignata eoꝝignoratia. aſſignat eorū maliciaꝫ dices. Videbūt eī inortē ſcōꝝ ī pn̄ti⁊ ꝯtēnent eos neſciēteſ fineꝫ future gl̓e ſic̄ diueſ ꝯtēpſit Lazaꝝ ⁊ tn̄portabat̉ ab āgel̓ ī ſinuꝫ AbraheLut̓. 16. ⁊ ſic tangit̉ eoꝝ culpa Cōſequēt̉ ibi Illos at. ſubdit̓ eoꝝ pena qꝛ dn̄s illos irridebita. dignesirriſiōe mōſtrͣbit ī die iudicij gialis ꝓu̓. i. Ego qͦꝫ ī iteritu vrō ridebo aſubſānabo cum vob̓ qd̓ timebatiſaduenei̓t et ī p̄sͣ. Qui hītat ī celisirridebit eos ⁊ dn̄s ſubſānabit eorIrriſio ꝓprie fit cū cachīnacōe oris⁊ buccaruꝫ Sed ſubſānacō fit cuꝫrugacōe naſi Et ſic tm̄ vult dicereꝙ deꝰ on̄t r̓probos oī irriſiōe dignoꝫ Et hec eſt ſm̄a lr̄e idebūt eī/fineꝫ ſapiētis Sapiēs eī ſic̄ d̓t yſido. j0. ethi. denomiātus eſt a ſapore qꝛ ſicut guſtus factus aptuseſt ad diſcernenduꝫ ſapores ciborum ſic ſapiens ad dmnoſrendum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten