℟filios caſtigandi vn̄ Beda qꝛ feravietate ſuꝑatus ē hely. Ferire delinquētes filios noluit apd̓ diſtrictū iudicem ſeipſum cū filijjcrudeli dampnacōe ꝑcuſſit Vn̄ veru̓ēꝙ verbis eos aliqualit̓ corripuit ſicūt ptꝫ pͥ. Reg̓. 2. Nō ē bona inqͥt̉hec fama quā audio de vobis/ ſedhoc eſt nimis modicū ad correctionem malorū iuuenū ſicut patꝫj0. ethicoꝝ Vn̄ narrat boeciꝰ .i.de diſciplinaſcolariū de ſāguineolucrecij filio. ¶ Tercō iuuentꝰ eſtꝑciuſ ſuſtētāda ut in iuuenili etate aſſueſcat ſobrietati ad Thi. 2.Iuuenes ſimilit̓ hortare ut ſobrijſint Vn̄ na̓rat Augꝰ de bo̓ mat̉na ix. ꝯfeſſio. c. 3. ꝙ curaꝫ habuitquarūdā filiarū nobiliū eratqꝫ īeis coh̓cendis cū opus eēt ſāctaſeueritate vehemens. atqꝫ in docedo ſobria prudēcia ſiam eas pret̓illas horas quibus ad menſamura qj.parentum moderatiſſime alebāt̉etiam ſi exardeſcerent ſiti nec aqIatultiabibere ſinebat / precauens conſuexiijidinem malam ⁊ addens verbumſanū mō aquā bibitis qꝛ in poteſtate vinū non habetis cū ad maritos veneritis frē dn̄e apotecarumaquā ſordebit ſꝫ mos potandi permanebit. Quarto iuiuentꝰ ē micius iudicanda nō eſt enim deſperadūſi frequenter peccent Vn̄ ſigͣnterpetiuit pͥ. delicta iuuētutis mee. ypocras ponit taleꝫ amforiſmūepilencie quibꝫ ante iuuentutemnaſcuntur īmutacōem habent/ qͦbuſcumqꝫ vero xxv. annorū fuei̓tplurimum cōmoriunt̉ ſic igitur ēinformāda uiuentus molbꝫ ⁊ ſicfuit ſāctiſſiꝰ p̄dicator ſplendor etcleſie cuiꝰ cras conu̓ſionē celebrabimus tam in moralibuſ ꝙͣ ſcīalibus inſtructꝰ ⁊ ad pedes gamaliel̓ doctoris ⁊ ideo cōfidenter dixit cōram rege agrippa pn̄tatus Actuum xxvi. Et quidem vitam meama iuuētute que ab inicio fuit ī gēte mea in iheroſolimis noueruntomnes iudei preſcienteſ me ab inicio ſi velint teſtimoniū ꝑhibere qͥniā ẜm certiſſimā ſectā nr̄e religionis vixi phariſeus. ⁊ veraciter. Iſte conſuminatus eſt ī breui expleuit tꝑa multa diſcurrendo. docēdodiſputando. ſcribendo. vt confidēterſcreberet illud ad Thimo. 4.Bonum certamen certaui fidē ſeruauide reliquo repoſita eſt michiIcorona iuſtitie quam iā habet incel̓ In hiſtola barlahā quā iohāries damaſcenꝰ dicitur compilaſſe refert̉ ꝙ idem barlaham monachus ſolitariꝰ pͥmo fuit ⁊ poſteamagiſter cuiꝰ dā filij regis qui ioſaphat dicebatur a quo idem puer queſiuit cuiꝰ etatis eſſet ſubhijs v̓bis dic michi īqͥt pater qͦtannorum es. et vbi conuerſarisquia a te nunꝙͣ volo ſeparari? Etille en̄dit ānorū ſū xlv. in deẜtis t̓re ſēnaar degeſ. ad quē ioſaphatāpliꝰ mͥ appae̓s pr̄ ꝙ Ao. anoꝝ. ⁊ille. ſi a natītate mea oēs ānot meod q̄riſ diſcere bn̄ eſtīaſti. ſꝫ nullomō a me ī meuſura vite cōputant̓ qͦt qͦt ī vaītate mūdi expenſi ſūt.tūc em̄ ī iterioī hoīe mortuꝰ era ⁊ānos mortis nūꝙͣ vite noīnabo.Similis fuitrn̄ſio illius qui diuvixerat in ſeculo et tantū 1. in religione qui etatem ſuam interrogāti mnͣdit vixi et iteꝝ q̄rēti ꝙͣtū rn̄tA. 2.