Item inſufficientia meritoꝝ fuitin vtriſqꝫ: ⁊ ſic mīa. ¶ Ad ſeptīmin predeſtinatione ⁊ reprobacōevt cōnotant̉ effectꝰ in creatuā bene ſunt iuſticia ⁊ mīa cōmuniterloq̄ndo: nō tamē ſtricte vt in poſitionedcum eſt. ¶ Ad octauū eſtdicēdum ꝙ hoc cecidit in ꝓfectuꝫbonoꝝ quātum ad bonū ſpirituale qd̓ eſt ſimpliciter bonum homīmsͣ.Lectio. ſg.Vndempnat auteꝫ iuſtꝰmortuꝰ viuos impios. ⁊ iuuentus celerius ꝯſūmatalongā vitam iniuſti. Poſtqmͣſpūs ſanctꝰ excuſauit diuina iuſticiam in hoc ꝙ ꝑmittat quādoqꝫiſtos v̓tuoſos ⁊ ſanctos mori celeriter an maturā etatem: quoſdaꝫnaturaliter ꝓpter nature defectuꝫ:quoſdā violenter ꝑ martiriū eisillatum. Hic cōparāt breuitateꝫvite iuſtoꝝ ad longitudinē reproboruꝫ. Circa hoc duo facit. Primooſtendit ꝙ reprobi iudicātes devitā iuſtoꝝ decipuitur ꝑ ignorātiam. Secūdo ꝙ poſt morteꝫ pumiūtur per penarū tolerātiam. Scd̓aꝑs ibi. Et erūt poſt hec. ¶ Circa pͥmūduo facit. Primo on̄dit ꝙ reprobi ex ꝯparatione iuiſtoꝝ iudicantur eſſe punibiles. Secūdo ꝙex perſecutione iuſtoꝝ excecatur⁊ fiunt deriſibiles. Secūda ꝑſ ibiVidebunt. Circa primū ſic dicit.Condempnat autem iuſtus mortuus. qͣſi diceret euidēter apparetmalicia peccatoꝝ diu viuentiumex cōparationē ad iuſtos in iuuētute ꝯfūmatos Licet em̄ ad acqͥſionem virtutum moraliū requiratur multū de tempore: non tamenibibiadeo perfecte ſeruiēdum; quia perv̓tutes theologicaſ deꝰ ſupplet qd̓minꝰ ſubeſt de vtutibus aciͥſitis.Et io iuuētus celerius ꝯſūmataaiuuenis bonꝰ in breui tempere cōfūmatuſ aꝑfectus ꝯdempnat hoceſt ꝯdempnabilem oſtendit longam vitaꝫ iniuſti: quia exquo iuuenis mortuꝰ: fuit ꝑfecte iuſtꝰ etdeo acceptus pꝫ ꝙ viri impij diuviuentes merito debēt ꝯdēpnari.Hec eſt ſētentia lr̄e viꝫ ꝙ mali ſenies ꝯdēpnatur ⁊ cōdempnabilesoſtēduntur: ſi cōparent̉ ad bonosiuuenes cito defūctos.ſꝫcNotanduꝫ eſt h̓ ꝙ in om republica ⁊ ꝯmunitate quacumqꝫ ſūmacura debet eſſe de uiuētute ī bonisoperibus inſtruenda. ſicut ſatisdocemur Ecci. zo. ſub metaphorade equo indomito. Equꝰ em idomitus euadet durus ⁊ filius r̓miſſuſeuadet precepſ Et infra. Nō des illi poteſtatē in iuuentute ⁊ deſpicias rogitatus illius. curua ceruicēillius in iuuentute. ⁊ tonde lateraeius dū infans eſt vult dicere ꝙſicut equꝰ in iuuentute due̓ vadit⁊ ita libēter in precipicium: ſicut īviam recta. ita iuuenis dimiſſusvolūtati ſue nu̓mꝙͣ portabit ſuauiter alios ī quacūqꝫ ſocietate. ſꝫ italibēter rūet ī viciā: ſicut equꝰ īdomituſ ī precipicium. equꝰ ātiquꝰnō admittit calcar: nō ſellam: nōfrenū: niſi ad talia fuerit aſſuefactus ī iuuenitute. ita nec adoleſcēſadmittet aliquā obedientiaꝫ niſifuerit aſſuefactꝰ ī iuuentute. ideod̓t Ariſtotiles. 2. Ethicoꝝ c. 2. doctrina Platōnis fuit iſta ꝙ oportet duci aliqͣlit̓ ꝯfeſtī ex iuuēibuſquare ⁊