Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

detlarāt beatus augꝰ. 13. de ciuitate dei. in multis capitul̓. ſic de facultate moriēdi īcidit libe̓ ſe ſuis in neceſſitatem moriendiVn̄ dicēdum mors eſt homininaturalis. tn̄ pena inflicta. ſicutſi dn̄s daret ſeruo ſuo origenariolibertatē poſtea ꝓpter ingratitudinē ſua pͥuaret tali lib̓tate turſeruitus foret illi penalis natural̓. Ad primū dicendū licetſic cōponitur ex cōtrarijs. fuiſſet tn̄ per donū ſuperadditum nature cōſeruatus a morte. Vn̄ veꝝeſt omne cōpoſitū ex cōtrarijſcorrūpitur naturaliter. ſecus tamīofuit donū ſuꝑnaturale. ſicut dictum eſt. Ad ſecūdum. beſtie illud donū habuer̄t. ſicut earūaīe nūꝙͣ deo obedire potuer̄t.in eis eſt mors pena ſꝫ naturaIn hoīe autē licet natura in ſe cōſiderata ſit morlis. habuit tn̄ donūquo morte carere potuiſſet. ideo īnobis eſt pena qd̓ in eis eſt natura. Ad Sen̄. dicendū: licet de do origenalis iuſticie nichu ſcie̓tquantum ad hoc d̓t natua̓ ēhominis a ꝯn̄s naturā ſiue cōpoſitionē nature veꝝ dicit. ſꝫ qͣntuꝫ adſecūdum falſū d̓t. qꝛ pena ē cuꝫ ſitex ſpoliacōne dom phabiti vt pꝰocūm eſt. Vn̄ Anſelmꝰ in meditationibꝰ ſuis. O dure durior caſuſHeu quid ꝑdidit quid inuenit. Perdidit bt̄ītudinem ad qͣmfactꝰ eſt. īuenit mortē ad quamfrus ē. Illo die veniꝰ a pat̓a adexiliū: a viſione in cecitatē: a iocūditate immortalitatis ad corruptionē mortis. Miſera cōditio. gͣuisdolor. gͣue dāpnum. gue totumẜv. 6de morte breuiter notaſidumeſt: mors debet ſemꝑ p̄meditari:mors poteſt declinari: morsdebꝫ timide formidari Primo dico mors dꝫ cōtinue p̄meditari. Fatuū eſt facere ꝓuidētiam ꝯtra illd̓qd̓ ignorāt̉ filturū. dimitte̓ ꝓuidentiā cōtra illd̓ qd̓ ſcitur neceſſario fore futurū. Fatui ſūt qui ꝯtranatale prouident veſtimentarobas cibaria. tamen neſciūtan natalicium expectabūt. cōtramortē āt nichil ꝓuident que tam̄ecertiſſime eſt futurā. Vn̄ Senecaepl̓a quadaꝫ. Nullius rei meditatio tam certa eſt. Ad cetera em̄ exercemur fortaſſis. ſuꝑuacuū adi̓ſus pauꝑtateꝫ p̄ꝑatus eſt aīmꝰꝑmaſure diuicie. ad ꝯtēptū doloꝝnos armaꝰ. a nob̓ nūꝙͣ exiget̉ huius v̓tutis exꝑimentū. qͥd ē ſtultiuſ ꝙͣ faſtidioſe mori? iuxͣ ꝯfiliū̓ ſapiētis. Ecci. 14. Aēor eſto qm̄mors n̄tardabit. c̓te defrus memorie cogitacōnis facit nos īꝑatos an̄ mortē ad moriendū ī exꝑtos qn̄ nccē ē Vn̄ Sen̄. Quid ē qd̓nos pigros iertes facit. Et rn̄dꝫNēo nr̄m cogitat qn̄qꝫ ſibi ex hocdoīcilio migͣndū. ſic vete̓s inqͥlīoīdulgētia loci ꝯſuetudo īt̓ miuias decynīs adu̓ſuſ corpꝰ lib̓ꝙͣ migͣturꝰ hīta ꝓpōne qn̄qꝫ eiꝰtub̓nio carēdū. fortior ei eis adnccitateꝫ exeūdi. mors p̄t dedinari. Vn̄ nōt mirabilit̓ augͥ. 13de ci. c. 2. iſtd̓ v̓bū morior. eris.ſi p̄t ẜm boͣmi gramaticā declinarimore alioꝝ verboruꝫ. dicit em̄ ſic importūe neqꝫ īcongrue arbitror accidiſſe ſine īduſtria hūana iudicio forte d̓ino. vt hoc v̓bū