lcīoet ſiccum qui ad nichilum valetibniſi ꝓ igne. nā primūramū curioſe ſecat ⁊ ſecundū frangit negliēter n̄ curādo quo cadat. Iſto mōdeus ſcōs recedentes de hac vita q̄ſi delicate diſſoluit qꝛ hoc r̓periūtqd̓ prius deſiderauer̄t ⁊ ponit eoꝫin edificio celeſti ī gloria ⁊ honore et̓no Etceī. 25 Rami nr̄i honoris⁊ glorie d̓t ſapīa que a deo ē. Sꝫmiſeroſ peccatoe̓ſ ꝑatos ad ignēeternū cōfringet totalit̓ vt cadātin ignem eternū. ſicut ipſe ꝑ psͣ.ꝓmittit. Confringaꝫ illos nec poterunt ſtare/ cadent ſubtus pedesmeos. ⁊ ſic patet quare vocat eoꝫ3ramos inconſūmatos ⁊ qūo confringētur. Sed ꝙ ſint digni ſic cōfringi oſtendit cōſequenter. qͥaſi eſſet arbor que faceret fructummortifeꝝ vel nullius vſu aptū: digꝫnū eſſet cōfringi vel ſuccidi Iuxtaillud Math̓. 7. Omnis arbor q̄ n̄ofacit fructū bonū: excidēt̉ ⁊ in ignēmittet̉. ſed iſti faciūt fructus inutiles ⁊ ad nichilū vtiles . oꝑadēordinata conͣ deū ⁊ rectā racōem. Etideo iuſtū eſt eoꝫ cōfringi Vocantur em̄ oꝑa hominis fructꝰ hoīs.quia ſicut a fructu cognoſcitur arbor ⁊ arboris bonitas. ita ꝑ operahominis eius bonitas agnoſci poteſt Math̓. 7. Ex fructibus eorumcognoſcetis eos: nō ex famē cortice: nō ex coloris apparenti pulch̓tudine: nō ex feilioꝝa. verboꝝ ſanctitate. ſꝫ ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos E quia fructus iſtoꝝ peccatoꝝ ſunt iutiles ⁊ acerbi ad māducādum ⁊ ad nichilum apti. iōdignum eſt eos in morte cōfringi⁊ igne eterno combuxi ¶ Notanydum eſt ꝙͣ fructus ideſt oꝑaſāctorum ſunt ⁊ eſſe debent alimenta noſtra. Nam ex exemplis et operibus bonorum debemus proficere ⁊ nutriri. ſicut homo augetur⁊ creſcit per hoc ꝙ manducat corporaliter. Et ideo ſancti viri honeſte viuētes ipſi paſcunt oēs xp̄ianos ꝓximos ⁊ vicios ſuos exempl̓virtutum ſuarum. ⁊ licet hoc omni homini cōueniat: maxime tam̄viris eccleſiaſticis. quibus dicit̉Math̓. decimo quarto. date vosillis manducare. Sꝫ per oppoſitūquidam ſunt quoruꝫ fructus mortiferi ⁊ acerbi ſunt ad manducādum qui viuunt de rapinis in fuperbia: libidine ⁊ inuuſticia Prouerbioꝝ. 8. Fructus impij ad peccatum. ¶ Secūda pars huiꝰ lectiom̄s eſt oſtendere ꝙ proles īdiſciplinatā rependit parentibus cōfuſionem. Et huius racio eſt iſtaquando diſcipulꝰ male reſpondit⁊ errat in dcis ſuis. ſicut ignorāſp̄ſumptio quedā eſt ꝯtra ingr̄mſuū qͥ eū tenebat̉ docuiſſe vn̄ verecundiā facit mgr̄o diſcipulꝰ ignoras ⁊ famulꝰ īutilis facit verecundiā dn̄o ſuo qͣ eū tenēt̉ curialitereducare. mō ꝑn̄tes tenent̉ eē magiſtri ⁊ qͣſi dn̄i filioꝝ. ⁊ iō qn̄ ſuntmali ē mag̓ ꝯfuſio ꝑntū ecri. 22.Cōfuſio priſ ē de īdiſciplīato filioEt hoc ē qd̓ d̓r in lrā Ex mniqͥs em̄ ōnes filij qͥ naſcunt̉ teſtes neqͥcieadu̓ſus pn̄tes ī int̓rogatione ſuaPoteſt tn̄ ſpēaliter lrā legi de illegittime gn̓atis qui qn̄ de ſuis ꝑntibꝰ int̓rogant̓ fiūt teſtes neqͥcieparentuꝫ. ſi tamen verum dicant:fructus eoruꝫ inutiles. ¶ Nota ꝙ