Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

Lexcuſacionem de peccato per p̄ceptum malorum patrum qd̓ ē falſuꝫꝙͣſi tenet̉ patri obedie̓ videt̉filius mortaliter peccet non ſedendo vbi pater precipit vl̓ vtendo veſte qua pater precipit eumvti qd̓ videt̉ durū. ꝙͣ̓ ponamus mater vl̓ pater p̄cipiat filiovoueat virginitatē intret̉ religionem Iſtud ſpectat ad diſciplinam moruꝫ tamē nullꝰ dicit̉in hijs filius tenetur obedire Egonec tenet̉ in omnibꝰ que ſpectātad diſciplinā moꝝ. ppponamꝰ aliqͥs religioſuſ habeat in ſuagula talē clauſulam fratres inbus prelatis obediant. Tunc arguit̓ ſic Iſte tenet̉ ad obedienciaẜm regulā in omnibꝰ. cōſequēcia patet particulā regule p̄pōitam. Iſtis obſtantibus dicen eſt ſic̄ dicit ſāctꝰ Thomaſ Vn̄iiptinotandū auctoritas patris infilios duplicit̓ menſurat̉ Vnomōẜm iuiſdictionē quā pater habetiiAlio modo ex materia ſue iuriſdiccōnis. Quantū ad ſecūdū dicit doctor ſufficient̓ qꝛ in matel̓a inquap̄t pat̓ filio p̄cipere. vl̓ ē de bonismoībꝰ. vl̓ āminiſtr̄cione familie.Sed quātuꝫ ad mēſurā iuris oportꝫ adu̓tere pater n̓l̓ p̄t filio precipe niſi qd̓ cadit ſub diuino precepto. hoc eſt quia nulla r̓guladatur ẜm qua filiꝰ poteſt patri obedire in hijs que p̄tinent ad gubernationem domus vl̓ morescōmūia precepta decalogi Vndevl̓ tenetur ad omnia honeſta vellicita que pat̓ vellet dicere ſibi vl̓ad nulla. ad omnia conſtat. Ad primū cōtra doctorē dicen loquitur de preceptō neceſſitatis qd̓ tamē eſt preceptū honeſtatis quia mēbra diuiſionis in caſu bene coincidunt. Et quando arguit̉ tunc filij haberent excuſacōneꝫ de peccatis ꝓpter precepta parentum patet nichil valet quiaomnis iuriſdico ſuꝑioris intelligitur de licitis honeſtis. Et doctoretiam ſatiſ exprimit ad virtutē vocis filius tēt̓ pr̄i ī oībꝫ obedie̓.Et quādo arguit̉ ſi filiꝰ ſit īobediens pr̄i īindiffentibꝰ facit ſibiirrreuenciā hoc ē negādū/ qꝛ nūc̄ſit homini irreuerēcia omittēdoaliquid in debet̉ r̓uen̓tia qd̓ poteſt in īdiffentibꝰ/ qꝛ tūcforet indr̄na ſic̄ ipſa vocabulaſatis patꝫ. Ad ſecūdū pꝫ filius non peccat moͣrtalr̄ ſedendoin loco vbi pat̓ precipit niſi ex aliqua alia c̓cūſtantia hoc cōtingatquia nec deuſ p̄cipit ī talibꝰ pr̄ineceſſal̓o obediat. Ad t̓tiū pꝫpat̓ p̄t p̄ciꝑe oīa q̄ſpectāt adbonos moreſ. ſꝫ tm̄ illa p̄cipit deuſ filijſ ſuis ut teneāt nullamnouā r̓ligioneꝫ p̄t pr̄ p̄tiꝑe filijsſuis. Ad qͣrtū dicēdū ſi talisclauſula apponeret̉ ī r̓gula īdiſcreta parū foret ꝙͣtū ad veritatē vocis poſſꝫ rōnabilr̓ gloſai̓ ſic ī oībꝰclauſul̓ licitiſ hoēſtiſ. ſic ipſaexclude̓t̉ ſit licita. Sꝫ ꝯtrͣ ponaꝰ ſit tal̓ clauſula ī r̓gl̓a qͥbuſfr̄ tēt̓ obedie̓ ī oībꝫ licitiſ hoeſtiſp̄lato ſuo iſta clauſula apparꝫ licita tūc ſtat āgum̄tū. diced̓ hecclauſſā ē licita qꝛ pōerꝫ hoīeꝫ ī nimia ꝑplexitate. vn̄ ille r̓gl̓e ꝓfifēt̉ nimiſ gn̓alē obīaꝫ l̓ml̓ta gn̓alia precepta faciūt ſuos ꝓfeſſores3