⁊ de minimis dant forte vnū fruſtū ingri panis in ebdomāda. Aliqui ſūt peſſimi qui nec eos habetin memoria. Vn̄ de iſtis defunctisſic dolentibus et deceptis exponipoteſt illud zacharie nono. dolebit nimis accharon quoniam cōfuſa eſt ſpes eius. Accharon interp̄tatur tribulatio ⁊ deſigͣt animas in purgatorio exn̄tes: ſpesquā habuerūt de amicis carnalibꝰ cōfuſa eſt. ⁊ ideo btūſ hō cuiꝰ ēnomē dn̄i ſpes eiꝰ nec ſpea̓uit inpecunie theſauris quod ꝑ manꝰ amicoꝝ reliquerūt diſꝑgendos pꝰmontēPoteſt hic dubitatio eſſe talis.Vtrum filius teneatur per omnia parentibꝰ obedie̓. Qd̓ ſic Deutrono viceſimo pͥmo. Si quis genuerit filiū ꝯtumacem. ꝓteruū/ qͦnō audiat pr̄is a̓ mr̄is imperiū lapidibꝰ eū obruet oīs populꝰ ciuitatis. ſꝫ pena mortis nō īfligitur nͥꝓ pctō moͣrli. gͦ morliter peccat filius ſi ī oībus ꝑntibus nō obediat̄ ſꝙͣ ad Colocen̄. 3. Filij obedite ꝑntibus ꝑ oīa. ¶ ꝙͣpīobedienſſuꝑiori ſuo facit ſibi irreuerentia.ſꝫ nullā irreuerentiā licet filio face̓ꝑntibꝰ ſuis. qꝛ hꝫ p̄ceptuꝫ de oppoſito. Honora prem tuū ⁊ mr̄eꝫ tua.¶ Ad oppoſitu magis tenētur ſb̓diti patribꝰ ſpūalibus ꝙͣ filij pr̄ibus carnalibꝰ. ſicut pꝫ ꝑ apoſtolū ad Heb̓. 12. Pr̄es quidē carnishabuimuſ eruditores ⁊ reuerebamur eos. nōne ml̓tomg̓ obtꝑabimꝰ pr̄i ſpūali ⁊ viuemꝰ. Sꝫ ſb̓ditivel religioſi nō tenent̓ obedire pr̄bus ſpūalibꝰ in oībus. ſꝫ p̄cipuein illis q̄ expͥmunt̉ ī eoꝝ ſtatutisputa in tegula vel ꝯſtitutionibuſqͦs ꝓfitent̉ ẜm Bernā. libro ſuo deprecep. ⁊ diſpenſa. ⁊ ꝑ ꝯſequensnō indr̄ntibꝰ. gͦ multominꝰ tenetur filiꝰ carnali pr̄i ī omnibꝰ obdire. ¶ Ad hāc queſtionē rn̄detſcus thomas. ⁊. qͦtlibeto. q. ix. Etd̓t ꝙ tm̄ ad illa ſe extēdit debitūobie ad que ſe extēditius p̄lationis. qꝛ obiā non nͥ alicui p̄lato debet̉ large loquēdo de p̄lato. Pat̓āt hꝫ ius ſuꝑ filios in duobꝰ. Primo ꝙͣtum ad domeſticā ꝯuerſationē. qꝛ pr̄familias eſt ī domo ſic̄rex in regno. ⁊ ideo ſicut ſb̓diti regis tenent̓ obedire regi in hijs q̄ſpectāt ad gub̓nacōeꝫ e̓gni. ita filij ⁊ alij domeſtici tenētur pr̄ifāulias obedire ī hijs q̄ ꝑtinent ad diſpenſacōem domꝰ. Secundo paterhabet ius ſuꝑ filiū prelacōnis inhijſ que ꝑtinent ad moꝝ diſciplina̓. Debet em̄ pater filio diſciplina. ſicut docit Ariſtotiles. 8. Echicoꝝ. Et ideo ī iſtis duobꝰ teneturfilius patri obedire ⁊ nō ī alijs.¶ Sed ꝯtra hanc reſponſionē arguit̉ ſic. a̓ loquitur doctor de d̓bitohoneſtatis. a̓ de d̓bito neceſſitatiſ.Si in debito honeſtatis videt̉ ꝙ inmultiſ alijs tenet̉ filiꝰ obedirepatri carnali ꝙ ī adminiſtracōne familie domus vel diſciplīa morum.Nam ſi ī aliquo ſit inobedienspatri in quibuſcumqꝫ licitis ⁊ honeſtis eciam in indifferentibusvidetur patrem īhonorare quodnon eſt licitum ſibi. Si vero intelligat doctor d̓ precepto neceſſitatatis: non videtur ꝙ filius in moralibus teneatur ſemper obedirepatri. quia tunc filij haberent
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten