erit donec eos dei pacīa noluei̓t vlterius tolerare. ⁊ ideo thobias ſēiorpoſtꝙͣ filio predixea̓t de interitu nimue̓. ⁊ eū adiuuerat ꝙ poſtmortem ſuā ⁊ vxoris ſue nullo mōin mimiue morarent. ſb̓iunxit cauſam. Video inquit ꝙ imquitas ⁊ miniuecius finem dabit ei Thobie decioqͣrto. Iniquitas eī gentis abbreiuat eius duracōem frequenter.Vnde ſicut notat magiſter in ſcolaſticis hiſtorijs ſuꝑ illud Gen̄.6. c. Non permanebit ſpūs meuſin homine ineternū quia caro eſterūtqꝫ dies illoꝝ centu annoꝝ. Iſte numerꝰ n̄ eſt menſura vite hominis. cum eciā poſt diluuiū hoīnes multi iſtum numerū viuendoexceſſerūt. ſꝫ iſte numerus annorū fuit tempꝰ qd̓ deus dedit hominibꝰ tunc peccatoribꝰ ut pēiterentanteꝙͣ diluuio delerentur. Et hocfuit dictū eodē āno quo īcepit archa edificari ⁊ archa fuit in edificacōe centū ānis ẜ ſtrabū. qꝛ cūgenꝰ hūanū illo tꝑe dato ſibi adpenitētiam vtebatur totaliter adpeccatū abbreuiati ſunt vigīti anin ꝑmiſſione diuina ⁊ ceteſimo ānō deleti ſunt. ⁊ ē multuꝫ racionabile Iob̓. 2⁊ dedit ei deus locumpenitentie ⁊ ille abutitur illo ī ſuꝑbia Petri. 4. Sufficit eī preteritūtēpus ad voluntatē gentiū cōſummandā qui ābulant in luxurijs.Et quia tota iſta lectio ⁊ precedēsſimiliter ē de malis filijs qͥ malosꝝ parentes in ſuis ſceleribꝰ imitant̉G5 .16. 4Et ſi teleriꝰ defundi fuerint nō habebūt ſpem. Inter defunctos tal̓2iuenitur drn̄a: aliqui rem ꝓ ſpe lucrātur. aliqui ſpe ⁊ re priuatur. ali-qui ſub ſperem p̄ſtolantur. Orimi ſunt illi qui ab omni peccato īmunes ⁊ ad nullā penā temporalēobnoxij: moriūtur. De talibꝰ d̓r ꝓuer. 14. Iuſtꝰ ſperat in morte fua.Et illud Eccī. i. Timenti deū bn̄ eitin extremis ⁊ in die defunctionisſue benedicetur. Aliqui ſūt qͥ ſpēare priuatur. ſicut illi qui ī peccatemorli diſcedunt. De quibꝰ. Prou̓2. Mortuo homine īpio nulla eritvltra ſpeſ. Et ſapͣ. 13. Infelices ſūt⁊ īter mortuos ſpēſ illoꝝ. ⁊ ſic defūctꝰ potaſt dicere illud Machab̓. 6Manū ōmpotentis dei neqꝫ viuēſneqꝫ defūctꝰ effugiā. manū ſciꝫdeipuniētiſ. Tercij ſūt qui ſub ſperēpreſtolant̉. ⁊ hij ſunt qui cuꝫ peccato veniali vel cū penitētia icompleta diſcedunt. ⁊ iō ad locū purgacōis mittūtur. de quoꝝ ſpe p̄texponi illud Prou̓. 13. Spes q̄ differtur affligit amima. Et de ſic defūctis ſcribitur Math̓ 12. Sancta gͦ⁊ ſalubriſ eſt cogitatio ꝓ defūctisexͣorare vt a peccatis ſoluanturEt iſtaſ iuuare ſuffragijs elemoſinis et operibus pietatis mirabiliter piū eſt. Ad quod moueredebent quatuor racōnes. Pena q̄puniūtur. Beniuolentia qua digni ſciūtur. Indigentia qua opprimūtur et Confidentia qua recompenſaturi credūtur Primo moue̓nosdꝫ ad eos iuuandos pē qͣpuniunt̉ q̄ ē valdē magͣ. Excedit eī oēꝫpenā ſēſibilē hinꝰ vite. ẜm beatuꝫaugͥ. Iſti queſtionarij qui portātindulgentias et ꝓ domibus hoſpitaliū mendicant per mundū narrant et exponunt populo quot cecos quot paraliticoſ quot igne i