Ldicit Auguſtiꝰ ench̓. ⁊. Sed̓ quando vtrumqꝫ occurrit ex parte reideſperacio ⁊ ex parte iudicis rebacō tunc eſt omnimoda deſolacio. ſed ſic eſt in morte iniuſti hoīnis ꝙ in ictū oculi uidex oſtenditſuam ſentenciam ⁊ reus ſuam cōſcienciam iudex ſentenciat ⁊ reusdeſperat Et hoc eſt qd̓ dicit Et ſi celerius in iuuentute videlicet defūcti fuerint non habebūt ſpem eccedeſperacio erga ſeipſos nec ē mirum quia ſpes eſt certa ex ſpectacio future beatitudinis veniens exdei gracia ⁊ meritis precedentibꝰz. ſentenciarū d̓. 26. c. p. In īiuſtisāt l̓nll̓a fuer̄t merita ſi fuerūt īfideles vel mortificata fuerint ꝑ mala opera ſequenciā ſi fideles ⁊ poſtea peccauerūt Vnde nulla eſt ineis ſpes quādo moriunt̉/ quia ſperate ſine meritis non eſt ſperae̓. ſꝫpreſumere. non ſolū aūt deſperabūt ſꝫ ⁊ iudex eos reprobabit Vtſubdit̉ in lr̄a Nec in die agnicōisallocucionem ſupple habebunt.dies iudicij vocatur dies agnicionis quia in illo die erit general̓cognicio omniū perſonarū ⁊ oīmcondicionuꝫ tā bonorū ꝙͣ maloꝝomniū hominū qui ſunt. qui fuerunt ⁊ erunt. Et ibi queret̉ Que eagnicio prime declinacōis. ſcd̓e ⁊tercie. qͣrte ⁊ quinte dan̄. 7. Iuditium ſedit libri aꝑti ſunt dicitureciā dies ag̓cōis quia tūc criſtuſ illos agnoſcet quos modo ignorare videtur. quia tunc liber vite plenaris oſtendetur fccī. 34. Hec oīaliber vite ⁊ teſtimonū altiſſimiagnico veritatis In illa aūt die n̓ohabebūt mali allocucōnē hoc eſtexcuſacōnē ſeu deſenſionē de percatis ſuis Vl̓ allocucōnē .. cōſolacōnem de ſperandā liberacōe Sapīe 8. Erit allocucō cogitacionis ⁊tedij mei. vl̓ allocuconem id eſtliberacōem. nulla erit tunc ſentētia int̓locutoria. nulla appellacioquia tunc non valebit mēdelaappellatiōis nec cautela dilationis quia ſtatim dabit̉ ſentencia⁊ ſtatim fiet execucō. Patet ergoꝙ iſta duo iniuſtū homineꝫ occupat in morte viꝫ cōſciencie deſꝑacō ⁊ iudicis reprobacō Sed de iuſto dicit̉ oppoſitū ꝓu̓. 14. Sperat iuſ8tus in morte ſua. Scd̓ aſſignatiſtorū rōne dicens Nacōes eniminque dire ſunt cōſūmacōnis qͣſidiceret Iniquitas erit cauſa quare tales generacōnes ſiue nacōeshabebunt dira a. crudelem cōſummacōnem ſiō quia fuerunt de iniquo thoro gn̓ati. quia fuerūt ne qͥt cōu̓ſati ideo erūt dire cōſūmacōniſ ecc̄i. ⁊ Reſpicite filij nacōes hominū/ qꝛ nullꝰ ſꝑauit in dn̄o ⁊ cōfuſus eſt ꝑmanſit ī mādatis eiꝰ⁊ de̓lictꝰ eſt. ¶ de dira cōſūmacōne tociꝰ mūdi ꝓ pctīs exceptis octo aīalibꝰ pꝫ Gen̄. 4. de dira ꝯfūmacōe quinqꝫ citatu ꝓ vicio contrͣ na̓ꝫ pꝫ Gen̄. 19. Dedia̓ ꝯſūmacōne ſeptē gēciū corā filijs iſrl̓ patꝫIoſue j. et deīceps dedira ꝯſūmacōe nacōiſ iudeorū pꝫ tꝑe Tyti ⁊Veſpa. Vn̄ ſatis ꝯſtat ꝙ naciones īiq̄ die̓ ſūt cōſūmacōiſ. Nō omotꝰ na̓l̓ ītēdit̉ in fine Vn̄ debilior eſt in pnͥcipio ⁊ ī medio. ꝙ ſitī fiē. mō ꝯſuetudo ē altea̓ na̓. ⁊ idomala ꝯſuetudo deducta ꝑ ꝑnteſ īfiliqꝫ ꝙͣto diut̓nior tanto ītencior
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten