xxxjſperat in morte ſua. et ideo fatuū ī⁊ irracōnabile ꝓpriā mortē miniſ2tiere ⁊ mortē alteriꝰ miniſ dole̓ depͥma fatuitate loqͥt̉ Crip̄anꝰ Et ponit̉ ī canone 13. q. 2. ꝙ p̄poſterū ēꝙqꝫ ꝑuerſuꝫ ut cū d̓i voluntatemfieri poſtulamuſ. qn̄ dn̄s euocatnoꝫ ⁊ accerſit de hoc mūdo non ſtalin.tim voluntatis eius imperio pareilimꝰ. obmtimur ⁊ reluctamur ⁊ ꝑtrctum more ſeruoꝝ ad cōſpectuIamd.dn̄i cum triſticia ⁊ merore ꝑducimur exeunteſ hinc ncc̄īitatis vinculo non voluntatis obſeqͥo ⁊ vopilumꝰ a deo p̄mijs celeſtibꝰ honorari ad que venimuſ inuiti Hec ille. de fatuitate pro morte amicorum nimis dolenciū loquitur Augꝰ de vera religione c. 32. Qui ꝑfecte inquit deumdiligit nō affligit̉morte cuiꝰ ꝙͣ: qm̄ qui toto animodeum diligit nouit nec ſibi perirequod deo nō perit. deuſ autem ēvid imdominꝰ viuorū ⁊ mortuorum Heciſtiuiille Ex quo patet ſimplicitas illorum qui pro more bonorū irrationbtuianabiliter contriſtantur. Sed proquorū morte nos dolere cōuenit docet yſidorꝰ libro tercō de ſūmo bonō Illi inquit deplorandi ſunt inmorte: quo miſeros infernus exhac vitā r̓cipit non celeſtis aulaletificandos includit Tuliꝰ de p̓aradoxis Mors eſt terribilis hijs qruꝫ cū vita oīa mei̓ta extinguunt̉non hijs quorū laus emori n̄ p̄tEt de talibꝰ dicitur ꝙ nō tanget nlos tormentum mortis hoc figua̓tum eſt in tribus puels dan̓ 13.Illos autem nō tetigit ignis neqꝫcontriſtauit nec quidꝙͣ moleſtieītulit Con̄ri Viſi ſūt ocul̓ īſipiēciū on̄t quid de iuſtis afflictis ꝓiuſticia ī hac vita iudicat̉ ẜm mudanoꝝ fatuitatē ſit c̓ca hͦ duo facit Quia pͥº poīt eoꝝ eſtīationemSecūº poīt eoꝝ decepcōeꝫ ibi Illiautem ſunt ī pace dicit ergo Iuſti precedentes nos viſi ſunt oculisinſipienticium. in pͥ. dixit inſipiēſin corde ſuo nō eſt deuſ. mori totaliter in corꝑe ⁊ aīma qd̓ falſum ēcum mors iuſtorum non ſit niſi r̓quies a labie̓ Apoc. 14. Ammodoiam dicit ſpiritus vtrequieſcāt alaboribus ſuis Sſtimata eſt a fflictio exitus illorum preſciſe nihnaliud vnde nō iudicauerūt ꝙ fuit ingreſſus in vitam eterna ſed§tm̄ fuit afflictio Sed paulꝰ fuitaltelꝰ opīonis qͥ dixit ad O hil̓.pͥmo Cupio diſſolui ⁊ eē cū xp̄o.Secundo vlteriꝰ iudicatum eſt ꝙab itinere iuſto abierunt in exterminiū id ē in annichilacōeꝫ ⁊ nullum alium fructū iuſticie receper̄tHec tn̄ clauſula ẜꝫ Rabanū n̄ ē d̓textu. Sed atiqui et moderni eamhabēt. Veꝝ ē ꝙ in eccleſia ī epl̓ade martiribꝰ trāſilitur. Tercō vl̓terius ē ꝙ mors iuſtorum n̄ ſoluꝫē afflictio īmo qd̓ ē iter exterminij a nobis id ē de nobis quaſi n̄ſit aliud mors ꝙ inter nos exterminans idē extra terminos humane vite ponens. Vltimo ibi Illi autē ſunt in pace Oſtēdit iſtoꝝinſipiēcium decepcōem nam vbiputabant iuſtos exterminari affligi et ānichlari iuſti eripiunturde hoc ſeculo neꝙͣ et ſunt in paceyſaie 32. Sedebit populꝰ meus īplenitudine pacis et in requie opulenta.G. 33