cīoeſt excecare ſpūaliter iuxta illud.Xophomē primo. Ambulabūtvt ceci qꝛ doſmō peccauerūt Vndeſeptē vicia capitalia ſepteꝫ infer̄tS. pſ pͥª. norſia ī Ecifaᵗcecitates mortales quibꝰ correſpōdent cecitates corporales que ī ſacra ſcriptura nominantur. Priōenim excecat ſuꝑbia pre ſui miniaclaritate Eccleſiaſtici. quadrageſimotercio. Sol ſuis radijs effulgens excecat oculos. ſol eſt ponipa glorie mūdialis et figurat̉ perpauli cecitatem de quo dicit̉. Actu.ix. ꝙ circumfulſit eum luxͣ de celoet cadens in terraꝫ nichil videbatDe hac cecitate poteſt exponi illudad Roma ij. cecitas exꝑte cōtigit īiſrahel. Iſrl̓ interpretatur vidensdeum et ſignificat homineꝫ donsnatue̓ ⁊ fortune preuētū cuius modi ſunt homines ingenoſiſpecioſifortes. ⁊ diuites. Hec em̄ oīa ſuntſuperbie materia. vnde Augꝰ. ī qdam epl̓a Vicia cetera in peccatiſSuꝑbia vero eciam in rectis factiſtim enda eſt: ne illa q̄ laudabilit̓facta ſunt ipſiꝰ laudiſ cupiditateamittantur. Scripſit Sene. ad Lucillū epl̓a. lxxxixͣ. ꝙ vxor ſua quādam famulam habuit que ſbitofacta ceca videre deſijt Incredibileꝫrē tibi na̓ro ſꝫ vera: neſcit ſe eſſe cecam ſed ſemꝑ rogauit pedagogūſuum vt recedat de domo in qua ē.dicit em̄ domum tenebroſam eſſeEt ſubdit Sene. Hoc enim qd̓ in illa videmus nobis accidit nemoſe auarum eſſe intelligit nemo cūpidū. ceci ducem querūt nos ſineduce erramꝰ ⁊ dicimus Non egoambicioſꝰ ſū ſed vrbs mea magnas exigit impenſas non eſt meuvicium ꝙ iracūdus ſum quia nonduin conſtitui certum genus viteadoleſcēcia facit Quid nos decipimus. Nō eſt extrinſicus malumnoſtrum intra nos ē in viſceribꝰſedet Et ideo difficulter ad ſanitatem poruenimꝰ quia nos egrotare neſcimus. hec ille. Hec fuit cecitas epiſcopi laodicij cui diciturApoc̓. 3. dicis qꝛ diues ſū⁊ locupleſet nulluis egeo et non ſcis quiatu es miſer et miſerabilis. paupercecus ⁊ nūdus. Secunda cecitas ēinuidia. Et hec figuratur per cecitatem heli ſacerdotis De quo. i. Regͥtercio. legimus ꝙ caligauerant oculi eius ⁊ uidere non poterat luc̓nam domini antequam extinguebatur forte ſine leſione oculorumſuorum non potea̓t conſiderare lucernam ardentem ſed quando fuerat extincta de die tunc potuit bene videre. Iſto modo eſt de iuidoNam lucernam ardentem hoc eſtperſonam gratioſe viuentem etproſpere coram deo et bonis hominibus merito approbandam videre non poteſt quin ledatur corde per inuidiam. Narrat̉ de quodam cupido et inuido īſimul iteragentibus ꝙ vox de celo venit adeos dicens. Petat vnus veſtrumquicquid voluerit et habebit; ſictamen ꝙ ſocius eius habebit duplum. Fit contrauerſia quis eorum prius peteret. Tandem inuidus. Peto inquit vt eruat̉ michialter oculus. De illis poteſt expoin illud. Iſa. quinquageſimononō. Palpaniꝰ ſicut ceci pariētem⁊ quaſi abſqꝫ oculis actactamusin ꝑegimus in meridieꝫ quaſimn