Ineeſiā gͦoccidendo: ibi. videamus. Circaprimum duo fiunt Naꝫ primo cōſpirant ad circuuemienduū. Secūdo indlucunt cauſam quare hoc ēfaciendū; ibi. Rm̄ inutilis eſt. dirunt ergo primo ꝑ modū concluſionis. Circūueniamꝰ iuſtum antonomatice; id ē xp̄m Iſta conſpiracō adimpleta fuit Io. 1. Collegerunt principes ⁊ phariſei concilium ⁊ dicebat: quia hic homomulta ſigna facit. quid facimꝰ. Siindimittimus eū ſi c ⁊cͣ. Conſequēt̉īducunt cauſam huiꝰ circuuentiom̄s faciende. ⁊ accuſant xp̄m demultis. ꝓponunt enim cōtra euꝫduodecim accuſacōes: videlicet deinfructuoſa occupacōe Et de malicioſa ꝑturbacione. De impropio.ſa intencione. ⁊ de iniurioſa diffamacione. De ambicōſa preſumpſione: et ſuperſticioſa blaſphemacione. De ſecreti reuelacōne; et dediſcordi cōuerſacōne. De criminali ꝑnicione. de parciali diuiſiōe.de preiudiciali cōꝑacōe; ⁊ de ſūꝑtulnaturali vſurpacōe. De iſtis articulis ſex ponuntur in textu iſto. qͦrū primū eſt de infructuoſa operacōne: que notat̉ vbi dicūt: quoniam inutil̓ eſt nobis Arbor que mnvtilis ⁊ infructuoſa eſt. mereturexcidi Luc̓. z. Omnis arbor que n̄facit fructum bonum excidet̉ So dēmodo ē de ciuilitate hūana ꝙ nullus ocioſus debet admitti ī republica ſicut docēt om̄es legiſlatores;ijnam̉ eciā hoc ſuadet: q̄ vnicuiqꝫ reiꝓpriaꝫ actionē aſſignat ⁊ tribuit.Ita qui negat ꝓprias actiones vl̓oꝑacōes negat a rebus ꝓpriaſ eſſētias ſicut docet Auerrōis 9. Methaph̓. cōmento Aip̄exp̄s eſtocioſus ī vita ⁊ nullum fructu reipublice affert. ergo iuſtū eſt ⁊ licitum ꝑ quatūqꝫ viam eū circumuenire ⁊ deſtruere Hec ē eoꝝ pͥmaatcuſacō. Sꝫ iſti accuſacōi dicēdūē. ꝙ falſuꝫ accipit. p̄s em̄ fuit luxmūdi. Ioh̓. 8. Ego ſum lux mundi.Appuſ fuit lignū vite afferens fructꝰ duodeci ꝑ ſinguloſ mēſes. Apocal̓. ⁊ ⁊. adocēs ⁊ informans duodecin apl̓os rectā fidem cōtīe. Nichil autē ē vtilius mundo ꝙ lux; q̄totum mundū illuminat ⁊ viuificat / autem iutilis eis fuit / culpaeorum fuit; qui ſe per odium a xp̄iA8lumiue diuiſerunt. Ioh̓. i. Qui odit fratrem ſuū. in tenebris eſt etin tenebris ambulat. Secūda acocuſacio fuit de malicōſa pert̓batione. Et arguunt ſic. Bonum tociꝰAcilitatis hūane ē p ax. gͦ qͣ ꝑt̓batpace cōitatis. dignꝰ ē de illa cōitate expelli. ſed iſte eſt perturbatorpacis cōis omniū gͦꝫ iuſtue eū deciuilitate ꝯmuni expellitt hec accuſacō notatur cum dicitur. Contrat̉us eſt oberibus noſtris. Et iſtaaccuſatio de perturbatione. potiſſime debet mouere principeꝫ Regeꝫ⁊ imperātorem ⁊ generaliter quēlibꝫ r̓ipublice rcore. qꝛ finis oꝑaticōis pnͥcipis ē pax ſubditoꝝ. Vn̄Caſſi. epl̓a 12. decꝫ r̓gal̓ apiciſ culra gn̓alr̓ cuſtodie̓ ꝯcordia. qm̄ adlaudē r̓gnātis trͣhit̉. ſi ab hoībuspax amet̉. Aem̄ ē qd̓ pnͥcipe meliꝰ p̄dicꝫ. ꝙ qͥetꝰ ppl̓s/ cōſors ſenatꝰ. ⁊ to reſpublica moꝝ hoēſtateveſtitachec ille. Sꝫ ad hanc accuſacōnē rn̄dēdū ē ꝙ xp̄s fuit ſūmꝰaator pacis. quia pace ꝓml̓gauit