leguntur abiſſe ab exercitu romanorum. Et notandum ꝙ nobiſſimi principes qͦ nec bell̓ nec a̓misvinci potuerunt. ꝑ luxui̓am ceciderunt ſicut narrat. Valeriꝰ li. ix. c.pͥmo de Banibale duce carthaginēſi quē mulier quēdam prodicioſe romanis tradidit occidenduꝫ.Campana inqͥt luxuria ſua inuictum haībaleꝫ armis ſuis illeceb̓ſamplexa vincendum romano militi trͣdidit̉. vnde fingit Ouidiꝰ dearte amandi li. 2. ꝙ Mars qui deus eſt bellanciū captus eſt cuꝫ venere vxorē vulcam inuiſibilibꝰ cathenis ligatus ⁊ omnibus dijs celeſtibus in deriſionem oſtenſꝰ ē.Cui hiſtoricalludens Valeriꝰ adRuſinum de vxore non ducendadicit ſic. Mars qui eſt deus bellācium demeruit triumphorum faīliari frequencia in quibus expeditmaxime ꝓmpta ſtrennuitas niſſibi metuens a vulcano ligatꝰ ēcū venere inuiſibilibus cathenisſenſibilibus tamē. hoc aūt et adapplauſum ſatirorū ⁊ deriſum celeſtis curie Vult dicere ꝙ vulcanusfecit cathenas īuiſibiles ⁊ poſuiteas ī lecto veneris. in quibꝰ dummars intraſſet lectuꝫ veneris captus ⁊ detentus. donec tota celeſtiscuria eum conſpexiſſet Exempluꝫde holoferne Iudith. 12. de talibus dicit̉ Ioh 36. In tempeſtateanima eorū ⁊ vita eorum int̓ effeAminatos Scd̓o voluptas eſt accuDmulatiua dolorū vel meroris ⁊ diſplicētie quia naturalit̓ poſt voluptatē ſequit̉ diſplicenciā. Vnde Boeciꝰ z. de cō. ꝓ. 4. Quid aūt de corporis voluptatibꝰ loquar quarūappetentia quidē plenia eſt anxietatibus / ſaciētas vero pm̄e. quantos ille morbos ꝙ intollerabilesdolores quaſi quemdā fructuꝫ nequicie fruencium ſolet inferre corporibus. quorum motus quid hēat iocunditatis ignoro. criſtes vero eſſe voluptatum exitus. qͥſquiſreminiſci volet libidinū ſuarum intelliget; que ſi beatos explicareaefficere poſſunt̉ nichil cauſe ē qnͥpecudes quoqꝫ beatos eſſe dicantur. quarum omnis ad explendācorporaleꝫ laſciuiam feſtinat intēcio. hec ille. Et infra metro ſequēti comparat voluptatem api. quieſt in eodem loco pͥmo fūdit melſedendo ⁊ infigit aculeum recedendo. Vnde dicithhabet hoc om̄is voluptas / ſtimulis agit fruētes apiumqꝫ peruolancium Vbi gratamella fudit ⁊ nimis tenaci ferit ietu corda morſu Hec prudent̓ adu̓terat demoſtenes ille ph̓us famoſꝰ a quo tays ſolempnis meretrix de corintho cencum talentapecijt pro vno concubitu. At illein celum ſuſpicienſ: ait Non emotanti penitere id eſt pro tanto prelio non emo penitere quod tamēneceſſarium foret ſi tua fruerer voluptate In cuius figurā fingit Ouidius meth̓. li. 10. ꝙ virgo quedā noīe mirta pr̄is deſidea̓uit iteſtu ⁊ deſideratū īpetrͣuit adiuantenutrice. tandē cū eēt ꝑceptū fugaEa pre ⁊ in tantā triſticiā incidit̉ꝙ fletu ſuſpirijs ⁊ gemitibus alterata conuerſa ē ī arborem ſui nōminis que adhuc guttas amariſſimas quaſi lacrimaſ de ſe fūdit īſignū ꝙ voluptatē illicitā corꝑie