2antiquos vinum vocabatulr venenum Leuitici. 10. Sacerdotibus ingreſſuris tab̓naculum ꝓhibitumerat ne biberent vinum. Regibꝰeciam erat ꝓhibitum Prou̓b̓. 31.Noli dare regibus vinū o lamuel.Val̓. liº. 2. c. Primo. Vſus vini roͣnis feīs erat ignotꝰ ¶ Tercio vinum eſt cōplemientū voluptatis.VVerecundia namqꝫ bona multoſcohibet a peccatis; et ideo v̓ illa ꝑvinum aufertur. voluptas q̄ latuit in corde ſnͥ pudore ſe detegit. Vn̄Seneca. in epl̓a. 120. Vbi ſupra.Plures pudore peccādi ꝙͣ bona voluntate ꝓhibiti ſūt a ſcelere. Vbiautem poſſedit aīm nimia vis viin: quidqͥd mali latebat emergit.Etiō ad Eph̓. 9. ſc̓bit̉ Nolite ieb̓alvino in qͦ eſt luxuīa; ſcꝫ efftīue. Exēplum de loth genͥ. 9. ⁊fcri. z Ml̓tos em̄ ext̓minauit vinū ¶ Cuarto vinum eſt exꝑimentuꝫ fatuitaſitis. qꝛ homo ſit diſpoſitꝰ ad qd̓cūqꝫ malum in ebrietate: p̄t de eo capi exꝑimentum Eccī. z. Vinū corda ſur̄borum aguitꝰ on̄dit ⁊ proditl̓ xxij.Oronemꝰ nos roſis an̄ꝙ marceſcāt: nullumꝑtū ſit qd̓ nō ꝑtnſeatluxuria noſtra. Nemo noſtruꝫ exꝑs ſit luxurie noſtre. Vbiqꝫ relinquaꝰ ſignaleticie: qmͣ hec eſt pͣsnoſtra Poīta iuitacōe qͣre ꝓbiſe inuicem īuitant ad potus ebrietatem: h̓ ponitur inuitacio qua ſeallicuit ad fur̄bie vanitatem ⁊ adcarnis voluptuoſitatē Et in hͦ textu t̓a fiunt. Nam pͥmo ſe inuitantad fur̄bie vanitatem. Secūdo adluxurie voluptatem; Tercio vtriCuſqꝫ ponuſit libertatem. Secundaibi. nullum pͣtum. Tercia ibi. Rm̄hec eſt pſ noſtra. Primo gͦ aīantſemuicem ad ornatu ſur̄bie ⁊ luxuie̓ dicētes. Caronemus noꝫ roſis.Cld¶ Nota ꝙ reꝓbi in pn̄ti coronant̓ corna laſciuie: ſꝫ ī futuro corobūt̓ corona miſerie. Vnde cuiqꝫ eoꝝdicet̉ yſaie. 22. Coronās coronabit te tribula cio. Et tūc lugebūtet plangent de eo. de quo mōdorident dicentes illud Tren̓. 4. Sefecit gaudium cordis nrī; verſus eī luctum chorus nr̄: cecidit coronaijob̓capitis noſtri ve vobis quia pec&cauimus Et ideo cōuenient̓ dicūtꝙ volūt coronari roſiſ: adſciēduꝫꝙ omnis mundi laſcuua breuis ēA8et trāſitoria ¶ Rōſa em̄ habet odoris iocunditatem decoris ſpecioſitatem et viroris breuitatem. Int̓ ſpinaſ creſcit ⁊ ſic laſciuia mūdinō eſt ſn̄ pūctura cōſcīe. Licꝫ em̄gaudentes in odoribus roſarumnō dicamus intꝑatos ſicut dicitAr̓s. 3º. Ethicoruꝫ. c. 14. Tn̄ delicatus ornatus ſatis īdicat mētis laſcluam. ꝯccī. ix. Amictus corꝑis etriſuſ dencium et īgreſſuſ hominiˢannunciant de illo Vnde Senecaepl̓a 88. Ominum rerum ſi obſeruentur īdicia ſunt ī argumentamoꝝ ex minimis: licet caꝑe impudicum et inceſſus on̄dit / et manꝰmota et interdum vnum reſpōſuꝫetet relatus ad caput digitus / refleexus oculorum improbum. riſusinſanum vultus habituſqꝫ demōſtrāt. Illi enim in apertum per notas exeunt qualis quilibet ſcit ſcies. ſi quemadmodum laudes aſpexeris deſcō Lodouuico legiꝰ ꝙExSg