viceſiāExonhmortalitatem. ideo multa incōuementia ꝯceſſerunt. Et eſt iſta p5 ꝯduſionis plena fatuitatibꝰ. Pr̄ioin hoc. ꝙ dicūt ꝙ dēamꝰ frui tꝑalibus. Nam ſicut dicit Augꝰ. j. dedoctrina xp̄iana c. vij. Ille res qͣbus fruendū eſt nos btos faciūt.qd̓ nō pn̄t facere tꝑalia. Secūdoqꝛ fruitio eſt inherere alicui rei ꝓpter ſeipſā ſꝫ omne tꝑale factū eſtꝓpter aliud .ſ. ꝓpter deū. ꝓuer. 8.Vniu̓ſa ꝓpter ſeip̄m operatus eſtdn̄s. Fatue ergo dicūt. Fruamurbonis q̄ ſunt ſcꝫ temporalitera nōꝑmanēter. Et tamen hec cōſequeter aliquoꝝ maloꝝ hoīm ſententia ē. h̓ ſcimꝰ quid habemꝰ. neſcimꝰ qͥd habebimꝰ in futuro. ⁊ ideoducamꝰ letos dies. Tercio fatuedicūt qꝛ immediate pꝰ pͥmaꝫ ꝓpoſmnuſitionem ꝯceſſam concedunt eiꝰ ꝯtrariam. qn̄ dicunt. Vtamur crevult hetura Nam vti eſt aliquid diligenvillido referre in deū ſic̄ in fineꝫ. ſtideopennullo mō ſtat ꝙ hō eadē re ſimulinitivtatur ⁊ fruatur. ſic̄ patet primo9t̓ſēcentiaꝝ. di. i. Vn̄ ī hoc ꝙ dicunt̉liiſreſpectu eiuſdem fruamur ⁊ vtamur dicunt contradictionem implicite. Quarto fatue loquutur inhoc ꝙ ſe determināt a iuuentutetalibus inancipae̓. quia hoc nichiſn aliud eſt nͥ in peccatis ꝑſeuerae̓iiiCuiꝰ cacio eſt. quia illud qd̓ hō aſpiſueſcit in iuuentute n̄ poteſt faciliter deſerere. Etideo dicit̉ Ariſtotiles. .i. Ethicoꝝ. ꝙ nō differt parūſic vel ſic ex iuuentute aſſuefieriEt ꝯmentator ſuꝑ ꝓlogū. ⁊ phiſicoꝝ. Conſuetudo habet maximāvim. que a iuuentute cōtrahiturEt ꝓuerb̓. 21. Adoleſcens iuxta viam ſuam eciā cum ſenuerit nō recedet ab ea. Vn̄ ꝯcluſio eoꝝ plēaeſt fatuitate.Dyper iſtam lrām poteſt eſſe duqobiū. Vtruꝫ homo ex caritate teneatur plus diligere deum ꝙ ſeip̄m.d̓ nō videtur. qꝛ diligit ſe quantum poteſt. ergo non poteſt deumplus diligire ꝙ ſe. ergo ad hoc n̄tenetur. Qd̓ auteꝫ homo diligit ſequātum poteſt patet qꝛ diligit ſenaturaliter. ſꝫ naturā agit ẜm vltimū potentie ſue. qꝛ nō agit libere. ergo ſi diligit ſe naturaliter diligit ſe quantū poteſt. ¶ pͣ Illudqd̓ eſt racio diligendi alterū plꝰdiligitur illo altero. qꝛ vnumqd̓qꝫꝓpter qd̓ ⁊ illud magis. pͥmo poſterioꝝ. Sed racio quare deꝰ debetab homine diligi eſt. qꝛ eſt bonūſuū ꝓprium. ergo diligit ſe magis.Item ix. Ethicoꝝ c. 4. Amicabiliaq̄ ſunt ad alteruꝫ veniunt ex amicabilibus que ſunt ad ſeipſū. Itēaugꝰ io. ꝯfeſſionū. Quicūqꝫ aliqͥdamat qd̓ nō ꝓpter te amat minuſte amat. ſꝫ qui minus amat deumamat deuꝫ. ergo cū amore dei ſtatvſus dei Ad oppoſituꝫ eſt Augͥi. de doctrina criſtiana c. 84. Teipſum ꝓpter te non debes diligere ſeuamare ſꝫ ꝓpter ipſum qui dilectionis tue rectiſſimꝰ finis eſt. ſꝫ vnūquodqꝫ ꝓpter qd̓ ⁊cͣ. gͦ tenet̉ mag̓diligere deuꝫ ꝙͣ ſeipſū. Ad queſtionem dicendum ꝙ ſic. Racio ē:qꝛ deus eſt beatitudo non ſolū ꝓpͥa vniꝰ hominis. ſꝫ quoddā tociꝰꝯmunitatis ipſius: ⁊ ideo diligi debet ꝓpter ſe tantū et ꝑ ꝯſequensmaxime. Propter raciones eſtnotandum ꝙ dilectio qua homoE. j.