Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

lcoequo animo vitā relinq̄re. Tertiamors ē infernalis cruciacōis hecē cōtidie deteſtanda de qua in pͥ5.quaſi oues in inferno poſiti ſunt;mors depaſcet eos. Quis ē ſtolidiſſimū pecus. inter alias cōdiciones hoc habet. ſi ſit ī domo accenſa non exit ab ignē ſꝫ magisingerit ſe igni ſic dampnati ī īfer ita ſunt effecti ſtolidi maliciā obſtinati de inferno ē eisquaſi domuſ accenſa nūꝙͣ exibūt.Et hec mors ſecūda; de Apoc̓. ⁊o.Et de hac in pͥs. Mors peccatoruꝫpeſſima. huic contrariatur illa vitaide loquēs Ambroſiꝰ ita ait. Ibiē vita ſine morte certe ſine forte dies ſine nocte. gaudiū ſine meroe̓.tranquillitas ſine laboe̓. fortitudoſine debilitate. rectitudo ſine ꝑuerſitate. pulch̓tudo ſine deformitateveritas ſine falſitate. caritas ſineīuidia. felicitas ſn̄ miſela hacAbis concedat ⁊cͣ. Lcō 13.Reauit em̄ deuſ ut eſſentoīa ſanabileˢ fecit natibnes orbis terrarū ſiōeſt illis medicamentū exterminijnec inferorū regnum terra. Pꝰꝙͣ ſpūs ſanctus diſſuaſit pctm̄ inique opacōis incutiendo timoreꝫ penā ſequitur. Hic diſſuadetid idem alliciendo amoreꝫ recitādo diuina bn̄ficia homini conferunt̉. Et circa hoc duo facit. nampͥmo declarat/ qualeſ deuſ fecit homines ꝙͣtū ad natuālia. S̄cd̓o illaexcludit triaꝑ que homines ſe excuſant a peccatis quantū ad mortalia. ibi em̄ illis. Circa primūduo facit quia pͥmo on̄dit qualit̓deus creauit omnia gn̓liter. Scd̓quale fetit genus hūanū ſpecialiter. ibi et ſanabiles fecit. Quantūad primū ꝯtinuans ſe ad precedētia dicit ſic. Ido deus fecit mor id eſt peccatū qd̓ ducit ad mortem. quia deus creauit ut eſſent ōnia. mors autē peccatuꝫ facit hominem eſſe. Treno. 4. patresnoſtri peccauerunt. non ſunt Etad Cor̓. 13. Si lingiis hominū loquor ⁊cͣ. caritate aūt habuero;nichil ſum et Augꝰ ſuꝑ Iohēm.Peccatum nichil eſt nichil fiūthomines dum peccant. Ex quodeꝰ ſolū creauit hoīes vt eēnt ſꝫetiam omēs res ut eſſent vnaq̄qꝫin ſua natura; manifeſtum eſtdeus fecit pctm̄. ideo approbat pctm̄ quod peccantes afcōne ſue nature deficiūt. Dicit gCreauit enim deus ut eſſent omacrrauit ſcilicet potenciam. omnia in ſapiencia psͣ. omnia in ſapiēcia feciſti ūt eſſent. Ecce bonitaſ ſiue clemenciā. Augꝰ fi. de ciui. dei.c. 21. t̓a maxime ſcienda ſunt de creaturā quiſ ea fecit qͥd eam fecit quare eam fecerit. Et hec tria inſinuat ſcriptura cum dicit dixit deus: fiat lux facta eſt lux/ viditdeus lucem eſſet bona. Si ergoquerimꝰ quis fecerit deus eſt. Siper quid fecerit/ dixit fiat/ factaeſt. Si quare fecerit/ quia bonus ēhec ille. Vn̄ Damiaſceꝰ li. 2. c.. qͥabonus ſuꝑbonus eſt deus/eſt cōtētus ſuipſius cōtemplacione ſed ſuper habudanciā bonitatis acceptauit generare quedamquibus bene faceret. participata ſua bonitate ex non eſſe ad eſſe deducit condidit vniuerſa Et