lciōet fatigatione. mō linguadata ēhomini ad duo offitia et ſoli hoīiuxta illud 2. de anima lingua cōgruit in duo oꝑa .ſ. guſtum ⁊ loq̄lam In guſtuꝫ ꝓpt̓ eſſe aīalis Inlocutionē ꝓpt̓ bene eſſe Eſt em̄ hōanimalpoliticū hoc eſt naturale ⁊cōicatīm naturaliter ꝯceptuū etaffectionū ſuarū et deſiderans aāre⁊ amari. Et ideo ad iſtd̓ bn̄ eē etad iſtū bonū effectū qͥ ē amare etamari dedit deuſ linguam hōi Incuiꝰ etiā figurā ſpūs ſcūs qui eſtamor patris ⁊ filij in talis orgaieffigie voluit apparere nō in ſpeti2e manꝰ nec auris nec oculi. ſꝫ apparuerūt apl̓is diſpertite linguetāꝙͣ ignis ⁊cͣ. Actuū 2. Et ideo naturale officiū lingue ē ml̓tiplicareamorē ⁊ beniuolentiā īter oēs. Etghoc eſt qd̓ dicit̉ fccī. vi. Verbuꝫdulce multiplicat aīcos ⁊ mitigatīimicos ⁊ ſīgua eucharis gratioſa ī bono hoīe habundabit. Phicatus ē aius quedā q̄ poteſt docet̉ad loquēhū vocibꝫ hūanis. Et d̓iſta dicūt doctores ꝙ nihil nouitnatua̓liter loqui n̓ v̓bū ſalutādiVn̄ īꝑatoreꝫ dr̄ na̓lr̓ ſalutae̓ iuxillud macialis Epigramaton. 13Phicatꝰ a nobis aliorū noīa diſcat hōc didici permedice̓ ceſaraue Vn̄ in hyſtoīa karoli magninarrat̉ ꝙ cū erraſſet ꝑ deſerta grecie obuie ei fuerūt aues que phicati nūcupant̓/ q̄ ſtatī eū linguagreca ſalutauerūt clamātes cherkaſar ānichos hoc ē dictū aue cefr.aſar inuicte. que pͥma ꝓphetia ſibifacta de imperio Nā cū tūc non foret n̓ rex francie factus eſt poſteaimꝑator Iſtud aliqualit̓ figua̓t̉ꝙ ꝓpriū ⁊ naturale officiū eſt lingue loqui bona et amicabilia. Etqꝛ na̓le ſit cū laboe̓ ⁊ fatigacōe iōīnuit ſapiēſ ꝙ hō maledicēº. d̓trͣhēdo. ꝯtēdēdo laborat / ⁊ innaturalit̓ vexat linguā. iuxp̄s Cuiꝰ maledictionē os plenum eſt. ſub lingua eiꝰ labor ⁊ dolor. dicitur ꝙ aues hn̄tes linguas pa̓titas nūꝙͣbene loquūtur. et bleſi dicunt̉ habere linguas partitas. ⁊ ideo māle loquūtur. Et ideo cauēdū eſt ſūme a detractione pa̓tite lingue.Alia lr̄a habet pa̓tite lingue id ēdiuiſe vl̓ duplicis lingue Et ē ſērſus Cuſtodite voſ a detractiōe ꝑtite lingue Om̄is em̄ detractor pa̓rtitur linguaꝫ ſuā. Tū qꝛ in eademnarracōe verborū de eadeꝫ ꝑſonadicit bona quedā ⁊ quedā mala.Mala autem profert per ſe et pricipaliter. Bona per accidens et ſecundario ut mala cōnexa veriſil̓iora videantur Tū quia cōmunit̉omnis detractor eſt adulator blāditur in preſentia et mordet in abſentia et ideo de eorn̄ lingius nōtabilit̓ dicitur ī pͥs. Sepulchrumpatens eſt guttur eoruꝫ linguisſuis doloſe ageb̓ant Ille qui in ludo ſcacorū nouit bene ludos pa̓titos / defacile circuuenire poteſt ſocium ſuū ⁊ mattare. Reuea̓ itaiſtidoloſi detractores a tergo et adu̓latoreſ in facie facilime circuueniunt etiam prudentem Iſti portātpa̓titam robam dyaboli cuius vna medietas de adulatiōe/ ⁊ aliade detractione eſt. Hec fuit robaquam dyaholuſ induit qn̄ euamdecepit. Gen̄. 3. Nequaꝙͣ moiemīſcit enim deuſ ꝙ in quacumqꝫ die