Decīacū debeat ſolue̓ peccat conͣ legesbn̄ rn̄dēdi Moralit̓ diſputacō eſt īter deū et hominē. Deus habꝫ opponere ⁊ arguere. Apoc̓. 3. Ego qͦsamo caltigo ⁊ arguo. et homīs ēin iſta diſputacōe rn̄dere Iob 3º.diſputare cuꝫ deo cupio/ ſi igit̉ illereſpondens ꝓterue ⁊ contra a̓gumentando ⁊ remurmurando rn̄deatReuera nō bn̄diſputabit̉ a ꝑte ſua. ſed ſi pacient̓ ſuſtineat etgracias agit deo. diſputacō benefimetur / ſicrn̄derunt ſācti martires.de quibus canit ecc̄īa. Non murmur r̓ſonat non q̄rimonia: et eſtAmbrolij. Quartuꝫ genꝰ murmuraciū ꝯtra deū ſūt pauꝑes inuolūtarij qͥ non virtute ſed neceſſitatead pauꝑtatē cōgunt̉ a iſti ſūt valde fatui qꝛ ſi d̓ ſua neceſſitate virtutem facerent indubitant̓ eligerentur ad regnū celoꝝ Iac̓. ⁊. Nonnedeꝰ elegit pauꝑes ī mūdo. diuitesin fide ⁊ heredes regni? Ml̓tos tamē iuuat pauꝑtas ad vitam eterna cōſequēdā ſcitis ꝙ pauꝑ ſcolaris deficientibus victualibꝰ fuis plus appetit repatriari; ꝙͣ illequi habūdat et ꝑegrinꝰ in terraextranea deficientibꝰ expenſis facit maiores dietas. Et falco famelicꝰ auidius volat ad p̄dā. Et reuēra iſtomo pauperes ml̓ti qͥ ſūtin iſta vita ſicut ſcolares qͥbꝰ victualia cotidie deficiūt. ſic̄ pereg̓niqui ꝑuas expenſas hn̄t ⁊ ſic̄ falto famelicus multo auidiꝰ deſiderat celeſtē patriā. ⁊ verſꝰ eam pe̓grinat̉ ꝙͣ diuites ī pinguati ⁊ hahundantes in ſeculo Et hic eſt nōtandum ꝙ horror pauꝑtatis volūtale q̄m ita deteſtātur homiēshijs diebꝰ ꝓcedit ex defectu fidei.qꝛ nō credūt deū velle ſufficienterſubuenire hijs qui fiunt paupe̓sꝓ amore ſuo. Et nō aduertunt fatui ꝙ pr̄ habēs multos filios. plꝰde illo ſollicitatur qͣ minꝰ p̄t ſe ipſū iuuare. ⁊ cui nondū ꝓuiſum eſt.vnde poſſit viuere ⁊ mat̓pluſ ſollicitat̉ circa vnum filiū infirmū: ꝙͣc̓ra ml̓tos ſanos. Ita deꝰ c̓ra pauperes volūtarios qͥ ꝓ amore ſuntpauperes pluſ ſollicitat̉ ꝙͣ c̓ra diuites Vn̄ ī pͥs. Ego u̓o ege. ⁊ pau.ſū. do. ſol. ē. m̄i. de iſtis paupeī̓bꝰdmurmurātibꝰ dicit pͥs. Ipſi diſꝑgentur ad manducādū. ſi vero nōfuerint ſaturati ⁊ murmurabunt.nō ſic vos kmnī ſed ſicut ad Phil̓.ſcribit̉ Oīa facite ſine murmuracione.¶ Lectio 10.T a detractione partitelingue quoniā ſermo obſcurus in vacuum non ibit id eſt in obſcuro vel in occultoprolatuſ id eſt impunitum. Pꝰꝙͣ ſapienſ diſſuaſit primuꝫ genꝰperuerſe locucionis/ quod fit directe contra deum videlicet murmūracionem.; Hic diſſuadet ſecund̓genus peruerſe locucionis / quodcominittitur contra proximū. videlicet detractionem. Et circa hocduo facit. Nam primo ponit perſuaſionem ad vitandum detractionem. Secundo aſſignat perſuacionis racionem. ibi. quoniaꝫ ſermo obſcurus. dicit ergo ſic a detractione partite lingue/ quaſi diceret. laboloſum eſt ſi bene conſideretis vexare linguam in detractione. Omne quod aſt innatua̓leet violentū exercetur cum labore