Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

lciōdiſpliceret vl̓ noce̓t poſtea; quiahomo neſcit quid ſibi vl̓ ſuis expedit. Tales vident̓ ꝯſil̓is affectionis qͣl̓ fuit pheton ẜm fabulasde quo Ouidiꝰ 2. methamor. Quifuit filiꝰ phebi. ſꝫ qꝛ de hoc dubitabat̉ pecijt pr̄ ſibi aliqͥd darꝫhoīes certificari poſſent ſuꝑ pr̄iuſſit peteret ab eo īpetraret.Pecijt igit̉ poſſet rege̓ curꝝ ſolis. Rexit igit̉ iſte puer inſciꝰ et īexptꝰ aliqn̄ duxit ſolem ita ꝓcula terrā oīa frigꝰ ꝯgelabant̉.Aliqn̄ ita ꝓpe t̓rā oīa ꝯbue̓bātur ꝓpt̓ qd̓ a ioue fulmīatꝰ īterijt.Ita ꝯtīge̓t iſtis fatuis preſūptuoẜ de diuinā gub̓nacōe murmurāt. Sꝫ ſi ẜm eos fieret gub̓na tota mūdi machina ſolueret̉.Vnde narrat̉ de quodā he̓mitaſeminauerat olera petiuit plumam a deo optinuit. Poſtea ſerenitatē optinuit. Iterū pluuiā.habuit quale voluit petere breuit̓ deꝰ dedit / et tn̄ nec vnū olꝰ excreuit. cogitauit heremita eſſet vniu̓ſal̓ defectus oleꝝ in totomūdo paciēt̓ ſuſtinuit. Caſu tn̄cōtingēte diuertit ad locū alteriꝰhe̓mite vidit ibi olea̓ pulcherrima. Qūo inqͥt habes tu olera illapulchra: ego ſeminaui olea̓ pluuiam a deo poſtulaui ſicut videbat̉ expedire optinui̓ tn̄ nihulhabeo. . Certe rn̄dit aliꝰ hooc iuſte rōnabilit̓ tibi atcidit. putabaſte ſapientiorē deo; et ip̄e tibi oſtēdit fatuitatē tuā. Vn̄ etiā de qͦdaꝫagͣcola narrat̉ qui cōmīt̓ habuitin agris in vineis paſeuis vbei̓ores fructus et herbas viciniſui. Requiſitꝰ aūt quare. Rn̄dit ſemꝑ habuit talē tēperieꝫ qua volebat. Requiſitꝰ quae̓. Reſpondit: Ego nūꝙͣ aluid tēpuſ appeto ꝙͣ deꝰ dat. Vn̄ murniua̓toe̓ſex cauſa tali ſūt ſil̓es gayo ceſari.de quonarrat Seneca li.. de ia̓in fine / Suetoniꝰ in li. de vita 12.ceſaꝝ. Iſte gayꝰ ordinauit facereſolempniſſimū feſtuꝫ ſuis nobilibꝰ Contigit ergo ip̄o die feſti tonitrua fulmīa pluuias maxīasfieri. Rex fatuꝰ indignatꝰ īdixitbellum contra iouēti iuſſit baliſtiarios ſuos ſagittarios et mgr̄osmachinarū ſuarū ſagittas telaiacere contra iouē iſti fatui obedientes ſuo principi ſagittauerunttela / ieicerūt lapideſ cōtra celumque omnia in populum deſcendētia magnam partē populi peremerunt. Reuea̓ ſic eſt de illiſ qui murmurant de diuinis diſpoſitioībꝰIatiunt verba impacientie cōtradeū deo nocere pn̄t. ſꝫ preſciſeī dampnū ꝓprium retorquentur.Sic murmurauer̄t filij iſrahel ī deſerto contra deum; et perieruntNec intrare potuerunt in terrampromiſſionis. Vnde Qui. 14. Omnes qui numerati eſtis a vigintiannis et ſupra murmuraſtistra me non intrabitis terram ſuper quam leuaui manum meamvt habitare vos facerem pretercaleph filium iephone et ioſuefilium num. Et ideo ſignanter diritur Corinthioruꝫ decimo. Neqꝫmurmuraueritis ſicut quidameorum murmurauerunt et perīerunt ab̓ exterminatore. Secundo inueniuntur homines qui murmurant cōtra deū eo ꝓſꝑitatē