ꝑfecte in delectacōibus q̄ ꝑ renesſignātur: in cogitationibꝫ q̄ ꝑ cor.in locutioībꝰ que ꝑ linguā nominātur. dicit Ariſtotilos ſ3. de aīalibꝰ jfirmitas renū in hoīe ē difficilis curationiſ Moralr̓. qꝛ in t̓nibꝫdn̄atur voluptas: ideo īfirmitas t̓nū carnalem notat ꝯcupiſcenciāvilta.que vot̓ languor natue̓. In pͥs Mliſerere mei deꝰ qm̄ infirmꝰ ſū. hec īfirmitas ē difficil̓ curacōnis ſicutpatuit ī paulo ⁊ in alijs ſanctis.Vnde mitigari p̄t: tolli nō poteſtcitra mortē oīno ẜm Augꝰ de ꝑfectione iuſticie hūane Vn̄ narratGregꝰ ę. dyalogoꝝ c. 13. de vrſiōpreſbitero qͥ ſic ꝯiixerat ſue p̄ſbite tāꝙͣ frat̓ cū ſorore ꝯtīe a tēporeordinationis ſue Ille cū eēt cōfectꝰetate ⁊ iaceret infirmatus ad mortem ⁊ int̓m̄ īualuiſſet infirmitasꝙ dubitabāt aliqͥ an ſpūs exiuiſſet an nō. atceſſit ad eū preſbitera ſua ⁊ naribꝰ ſuis aures appoſuit ut ſciret ſi corꝑi ſuo aliqͥs vitalis ſpūs ineſſet. ꝙ ille iā ſemimortuꝰ ſentiēs recollectis viribuſ qͣshabebat erupit ī vocē et ait Recede a me mulier adhuc igniculꝰ viuit tolle paleā. ccito pꝰ venientibus ad ſe petro ⁊ paulo apl̓is ſic̄ſibi videbatur. ſpm̄ exalabat Illepotuit deo regratiari dicere cumps Bn̄dicā dn̄m qͣ tribuit michi ītellctū infūt vſqꝫ ad noctē īcrepuerūt me renes meia. vſqꝫ ad mortēẜm glo. īcrepuerūt id eſt arguer̄tvl̓ fēptauerūt me renes mei Dicitur enim cōit̓ ꝙ infirmitas renuꝫeſt difficil̓ curacōis q̄ nō r̓cipit curam ſine aduſtiōe. talis ē fomescarnis ꝓpter qd̓ pecijt pſalmiſtaſignanter. Proba me dn̄e ⁊ tēptame vre renes meos ⁊ cor meū Gloſa: ꝓba me id eſt iudica me eſſeꝓbatuno tibi qui omnia noſti ſꝫmichi ⁊ hoībꝰ. ne quid delicti maneat Ideo dicit tēpta me. qꝛ niſi teptares negligēteſ eſſemꝰ Et vre igne tribulacōnis renes meos ⁊ cormeū: id eſt adhibe medicinalempurgationē tribulacōis delectatiōibꝫmeis. ne quid mali delectet ne; etcogitationibꝰ ne quid mali cogitem Cor nāqꝫ ꝓ cogitationibꝫ. renes ꝓ delectatioībꝫ poſuit hec gloͣ¶ Scd̓m organū corpoīs qd̓ miniſdifficile regere rōne eſt cor. vndeGregꝰ iiij. moͣliū facile ē ꝑuerſa opera vitare. Sꝫ minis difficile eſtab illicita cogitacōe cor r̓ge̓. Quiaſicut Bern̓. dicit ī meditatioībꝫ ſuis. nichil in me corde meo fugacius. qd̓ quociens medeſerit et perprauas cogitationes defluit: tociens deum offendit. Cormeuꝫ corvagū īſtabiledū ſuo ducit̉ Abitoet diuino caret conſilio. in ſemetipſo non poteſt conſiſtere. ſed ōimobili mobilius per īfinita diſtr̄hitur Et ideo ſigͣnter dicit̉ ꝓu̓. iiijOmni cuſtodia cūſtodi cor tuum:qꝛ ex ip̄o vita procedit. Eſt aūt decorde hūano. ſic̄ de argentouinoquod ē in motu: ſiſtitur tn̄ aliqͣliter et mortificatur per odorem. hoceſt per fumū ſulphuris ſicut docꝫAiſtotiles in qrͣto metheroꝝ Moralr̓ Si ſiſte̓ et domae̓ velimꝰ cornr̄m a vagis motibꝫ ſuꝑbie ⁊ elacōis adhibeamꝰ ei odorē ſulphuris a. ÿginacōeꝫ pene et̓nal̓ l̓ gehēnal̓/ cꝰ vna porcō dr̄ eē ſulphurIuxͣ illd̓ p̄s Igͣs ſulphurſpiritusB. g.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten