Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

alienū. deꝰ zelotes nomē eius.dn̄s emulator nec miꝝ qꝛ ſolꝰr̓demit te Auiſ gn̓oſa diu volaueī̓t ſe fatigaueī̓t/ p̄dā ſua cepei̓t. reqͥrit cor p̄de ſue incede. Sicxp̄s gn̓oſus ille falco/ te ſuada capiēda volauit de celo ī v̓gisvteꝝ. de v̓gis vtero ad patibl̓ꝫde patibulo ad infernū. de infer ī mūdū. de mūdo ad celūctiōmerito ſibi vēdicat totū cor. pae̓ debemꝰ cor nr̄m ei ſic̄ aui p̄daliꝑat̓ corp̄de ſue. pͥmo extrahit̓. lauat̉. ꝯpmit̉; ſāguis expͥmit̓ etīꝑtes deſcindit̉. Sic moͣlt̓ extrͣhamꝰ cor nr̄m pctōꝝ occultoꝝ recordacōeꝫ i pͣs. Effūdite corā illocorda vr̄a. Lauet̉ lac̓maꝝ ſupͣifuſionē Ie̓. g. Laua a malicia cortuū: ut ſaluꝰ fias Cōpͥmat̉ ꝯt̓cōne ſāguis pcc̄m expͥmat̉feſſionē tandē deſcindat̉ penoſāſatiſfactionē ttūc debꝫ ſibi toͣliterdari deuotiōeꝫ. vn̄ Ioel̓ 2. Cōu̓timi adme ī toto corde vr̄o Tertiovult deꝰ des ſibi cor tuū ꝑpetualit̓. Solent hoīes qn̄ volūt ſimplicit̓⁊ ꝑpetuo aliqͥd dae̓ altui: face̓ ſibi bonā cartā bn̄ſcriptāpoſtea illā ſignāt ſigillo⁊ tādē ponūt ea in poſſeſſiōe tūc ē ſecurꝰ ꝑpetuo. Iſtomo ut deum de aīabꝰ noſtris aſſecue̓mꝰ ꝑpetuo:faciamꝰ ſibi cartā corde nr̄o ſcribēdo ī illo mādata p̄cep ſua: ꝓu̓.7. Sc̓be illā lege dei ī tabul̓ cord̓tuictpoſtea ſignet̉ ſigillo hūaītatis xp̄i qd̓ ſculptū fuit ml̓tis lr̄is. ē applicemꝰ deuotā ꝯtēplationeꝫ menti nr̄e meoria illiꝰ paſſioīſ. viij. cāt̓. Pone me ſic̄ ſignacū ſuꝑ cor tuūſ tūc ponemꝰ eum īſeyſmna: ut ī mēte nr̄a grāꝫ ihabitare dignetur. Eph̓. detvobisdeꝰ ẜm dicias gl̓e ſue v̓tutē corroboa̓ri ſpm̄ in itel̓ori hoīe hītarexp̄m fidē in cordibꝰ vr̄is Et ſic īſimplicitate cord̓ q̄rite illum. Vbinōt̓ ſollicitudo diſcrete ī qͥſicōis Et t̓rō q̄re̓ debemꝰ deū ſapiēt̓ tribꝰ māgͣ. de qͥbꝰ math̓. ij. Illi ei qͣſier̄t ſtella duce. Et nos ducēte maria ē ſtella maris. Vn̄ b̓n. fūt miſſus ero. z. Si īſurgūt vēti tēptacōſ.ſi īcurris ſcrupulos t̓bulatiōi: reſpice ſtellā īuoca mariā Ruea̓mꝰijº dolēt̓ mai̓ a ioſeph: de qͥbꝰluc̓. ij. dolēteſ q̄rebamꝰ te Illiduū q̄ſier̄t xp̄m: pꝰ triduū inuener̄t Tercō q̄ramꝰ xp̄m diligēterluc̓. xv. Que ml̓ier hn̄s dragmaſx. ⁊c Rrͣto ꝑman̄t̓ Apetite accipietis: q̄rite et īueīetis. Rrͣtū qd̓vitā xp̄iana rcīficat ē altitudoete ꝯtēplatiōis: qꝛ illū In ſimplicitate igͣr cordis qͣrite illū. Ilcō v.Eru̓ſe ei cogitacōes ſepacat adeo: ꝓbata at virtꝰcorripit inpientes. qm̄ inmaliuolā aīaꝫ ītroibit ſapīa.nec hītabit ī corꝑe ſubdito pctīs. Pꝰ ꝙͣ det̓iatuē qͣlit̓ ꝯuenient̓ ad ſapiētiā diſpoīt̉? Hic on̄t qͥd a ſapīa pnͥcipalit̓ īpedit̉.Impedit̓ āt ſpūs ſapīene hoīeꝫ īhitet ſpūalit̓ ꝓpt̓ duplex obſtacu Prim̄ ē mētal̓ malitia. ſcd̓ꝫ corꝑal̓ īmudicia Et ẜm lcō iſta diuidit̉ ī duas ꝑtes. pͥmo docetvitae̓ maliciā mētis. ſcd̓o vitare īmundiciā corꝑis. ibi nec hitabit.dicit pͥmo Pr̓u̓ſe cogitacionesſeparant a deo. Et notandūnon atcipiuntur hic cogitaciōes