Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

ſꝫ deuote ꝯfitēdo ꝓpriā īfirmitateꝫꝑalipo. 2. ignoe̓mꝰ qͥd age̓ debeamꝰ ſolū habemꝰ e̓ſidui utocl̓os nr̄os digamꝰ ad te Itē glo.fut̓ pͥs 81. Tēptare ē ī v̓bis eſtſimplicitas ī corde ē malicia. Ettales q̄rūt deū ī ſimplicitate: inueīt̉ ab eis tēptāt eum.Apparet āt eis. qui hn̄t fidē ī illū.Hic ē notādū aliqͥ tēptāt d̓i clemētiā. negliget̓ orat ſine deuotione. ſic̄ ſi aliqͥs tēptaret ſi dormiat vl̓ Ecc̄ī. xviij. An̄ or̄oneꝫꝑꝑa aīaꝫ tuā: noli qͣſi deumtēptat. Aliqͥ tēptant dei patiēciaꝫ ꝑſeuerāt ī pctīs: ī pͥs. Tēptauerūt exacerbauer̄t excelſū teſtimoīa eiꝰ cuſtodier̄t. Aliqͦ tēptāt dei iuſticiā orat vīdictā. lut̓ix. Vis dicamꝰ ut deſcēdat ignis celo.? Aliqͥ tēptāt d̓i potencia uttemea̓rij ī ꝑicul̓. Iudith. 8. Qui eſtiſ voſ tēptaſtiſ dn̄ꝫ⁊ loqͥt̉ ꝯtrͣſac̓dotes ſtatuer̄t ut deꝰ eos liberaret infra aliqͦs dies. Quidā tēptāt ſapīaꝫ dei qui exponūt ſe ſineſtudio ad docēdū p̄meditacōe.ps. Tēptauer̄t deū ī cordibꝰ ſuis.ut peterēt eſcas aīabꝫ ſuis ſo āt īuenit̓ ſꝫ apparꝫ a ſpōte ſe eison̄dit tn̄ adhuc ſtatī ſpeciēſꝫ fidē pͥmo pꝰ ſpēm e ſubdit. Apparꝫ at hijſ hn̄t fidē ī illūa. fidē tēdētē ī illū dilcōeꝫ. Sichas tres v̓tutes theologicas ordinātes mētē ī deū hōi iuſto eſſeneceſſalaſ ptꝫ maīfeſte. Primopoīt dubui. vtꝝ p̄t̓ v̓tutesrales acqͥſitas. ncc̄e ſit pone̓ theologicaſ. Et videt̉. qꝛ de oībꝰv̓tutibꝰ nccarijs ad felicitatē velbtitudīeꝫ det̓mīat Aīſtōtiles ſufficient̓ ī moͣlibꝰ ſuis fcīt mēſionenͤde natua̓libꝫ acqͥſibilibꝫ ꝯſil̓ibꝫ: ille ſole ſufficiūt. p̄t ex na̓libꝰ ſuis aſſentie̓ hij. fides p̄dicat de deo: ſi bn̄ īſtruat̉.Sil̓it̓ deū ꝯgnitū p̄t amae̓ ſūt oīa. ſperare deꝰ dabit ſibi vitā immortalē ad illos actꝰ ē ncc̄epone̓ hītꝰ infuſos An̄s ptꝫ: qꝛ aliter infidel̓ foret vituꝑādꝰ:ſi crede̓t ad p̄dicacōeꝫ doctoꝝcatholicorū. ꝙͣ ſi tales hītꝰ īfuſi forēt ī nob̓ poſſet ſcie̓ exꝑiri eos eoruꝫ oꝑacōes ſic poſſet de lege cōiſcie̓ ſe in caritateꝯn̄s flni. ꝯn̄cia ptꝫ qꝛ ioueniēſ eſtnobiliſſimos hītꝰ ī nobis late̓ nos. Ad oppoſitū eſt apl̓uscor̓. 13. Nūc āt manēt fides ſpeſ. caritas. tria hec. Ad iſtd̓ dubiuꝫ dicēda ſūt duo Prim ē ſic̄ reuela ē ſcis pr̄ibꝰ. ſic ſcola catholicatenꝫ ecc̄īā tr̄dit. ē. qꝛ duplexē hōis felicitaſ. Natua̓l̓ ſuꝑnatural̓ Prima ē ꝓportionata naturehūae ad quā p̄t ꝑtige̓ pnͥcipianatue̓ ſue. Alia excedit ad illāp̄t dina v̓tute ẜm quādā digͥtatis ꝑtipacōeꝫ. Et ad illā ꝯſequē: oꝫ hōī ſuꝑaddant̓ virtutestheologice. theologice dn̄r qꝛa ſolo deo īfūdūt̉ ſola dina r̓uelacōe ī ſacͣ ſcriptua̓ nob̓ tr̄dunt̉.Ad pͥmū ariſtotiles tr̄dit devirtutibꝫ ordinātibꝰ hoīeꝫ ad felicitatē hūanā. Ad ſcd̓ꝫ ptꝫ h p̄t face̓ meltorie ex na̓libꝰ.Ad t̓ciū ſimplicit̓ latēt ſꝫ credimꝰ nos tales hītꝰ hr̄e Verbū atph̓i dꝫ ītelligi de hitibꝰ natua̓libꝫYIn ſimplicitate cord̓ q̄rite illum.Tuca qd̓ īhͦ qͣtuor īueniūt̉