Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

ſꝫ deuote ꝯfitēdo ꝓpriā īfirmitateꝫꝑalipo. 2. Cū ignoe̓mꝰ qͥd age̓ debeamꝰ hͦ ſolū habemꝰ e̓ſidui utocl̓os nr̄os digamꝰ ad te Itē glo.fut̓ pͥs 81. Tēptare ē cū ī v̓bis eſtſimplicitas ⁊ ī corde ē malicia. Ettales nō q̄rūt deū ī ſimplicitate: ⁊iō nō inueīt̉ ab eis qͥ tēptāt eum.Apparet āt eis. qui hn̄t fidē ī illū.Hic ē notādū ꝙ aliqͥ tēptāt d̓i clemētiā. qͥ negliget̓ orat ſine deuotione. ſic̄ ſi aliqͥs tēptaret ſi hō dormiat vl̓ nō Ecc̄ī. xviij. An̄ or̄oneꝫꝑꝑa aīaꝫ tuā: ⁊ noli eē qͣſi qͦ deumtēptat. Aliqͥ tēptant dei patiēciaꝫqͥ ꝑſeuerāt ī pctīs: ī pͥs. Tēptauerūt ⁊ exacerbauer̄t excelſū ⁊ teſtimoīa eiꝰ nō cuſtodier̄t. Aliqͦ tēptāt dei iuſticiā q̄ orat vīdictā. lut̓ix. Vis dicamꝰ ut deſcēdat ignisd̓ celo.? Aliqͥ tēptāt d̓i potencia uttemea̓rij ī ꝑicul̓. Iudith. 8. Qui eſtiſ voſ qͥ tēptaſtiſ dn̄ꝫ⁊ loqͥt̉ ꝯtrͣſac̓dotes qͥ ſtatuer̄t ut deꝰ eos liberaret infra aliqͦs dies. Quidā tēptāt ſapīaꝫ dei qui exponūt ſe ſineſtudio ad docēdū ⁊ p̄meditacōe.ps. Tēptauer̄t deū ī cordibꝰ ſuis.ut peterēt eſcas aīabꝫ ſuis Nō ſolū āt īuenit̓ ſꝫ apparꝫ a ſpōte ſe eison̄dit nō tn̄ adhuc ſtatī ꝑ ſpeciēſꝫ ꝑ fidē pͥmo ⁊ pꝰ ꝑ ſpēm e iō ſubdit. Apparꝫ at hijſ qͥ hn̄t fidē ī illūa. fidē tēdētē ī illū ꝑ dilcōeꝫ. Sic gͦhas tres v̓tutes theologicas ordinātes mētē ī deū hōi iuſto eſſeneceſſalaſ ptꝫ maīfeſte. Primopoīt dubui h̓. vtꝝ p̄t̓ v̓tutes mōrales acqͥſitas. ncc̄e ſit pone̓ theologicaſ. Et videt̉ ꝙ n̄. qꝛ de oībꝰv̓tutibꝰ nccarijs ad felicitatē velbtitudīeꝫ det̓mīat Aīſtōtiles ſufficient̓ ī moͣlibꝰ ſuis ⁊ nō fcīt mēſionenͤde natua̓libꝫ l̓ acqͥſibilibꝫa̓ ꝯſil̓ibꝫ: gͦ ille ſole ſufficiūt. Iͣhō p̄t ex na̓libꝰ ſuis aſſentie̓ hij.qͥ fides p̄dicat de deo: ſi bn̄ īſtruat̉.Sil̓it̓ deū ꝯgnitū p̄t amae̓ ſūt oīa.⁊ ſperare ꝙ deꝰ dabit ſibi vitā immortalē gͦ ad illos actꝰ nō ē ncc̄epone̓ hītꝰ infuſos An̄s ptꝫ: qꝛ aliter hō infidel̓ nō foret vituꝑādꝰ:ſi nō crede̓t ad p̄dicacōeꝫ doctoꝝcatholicorū. ꝙͣ ſi tales hītꝰ īfuſi forēt ī nob̓ hō poſſet ſcie̓ ⁊ exꝑiri eos ꝑ eoruꝫ oꝑacōes ⁊ ſic poſſethō de lege cōiſcie̓ ſe eē in caritateꝯn̄s flni. ꝯn̄cia ptꝫ qꝛ ioueniēſ eſtnobiliſſimos hītꝰ eē ī nobis ⁊ late̓ nos. Ad oppoſitū eſt apl̓uscor̓. 13. Nūc āt manēt fides ſpeſ. caritas. tria hec. Ad iſtd̓ dubiuꝫ dicēda ſūt duo Prim ē ꝙ ſic̄ reuelatū ē ſcis pr̄ibꝰ. ſic ſcola catholicatenꝫ ⁊ ecc̄īā tr̄dit. Rō ē. qꝛ duplexē hōis felicitaſ. Natua̓l̓ ⁊ ſuꝑnatural̓ Prima ē ꝓportionata naturehūae ad quā p̄t ꝑtige̓ ꝑ pnͥcipianatue̓ ſue. Alia excedit ⁊ ad illā n̄p̄t nͥ dina v̓tute ẜm quādā digͥtatis ꝑtipacōeꝫ. Et iō ad illā ꝯſequēdā: oꝫ ꝙ hōī ſuꝑaddant̓ virtutestheologice. q̄ iō theologice dn̄r qꝛa ſolo deo īfūdūt̉ ⁊ ſola dina r̓uelacōe ī ſacͣ ſcriptua̓ nob̓ tr̄dunt̉.Ad pͥmū ariſtotiles nō tr̄dit nͥ devirtutibꝫ ordinātibꝰ hoīeꝫ ad felicitatē hūanā. Ad ſcd̓ꝫ ptꝫ ꝙ hnō p̄t hō face̓ meltorie ex na̓libꝰ.Ad t̓ciū n̄ ſimplicit̓ latēt ſꝫ credimꝰ nos tales hītꝰ hr̄e Verbū atph̓i dꝫ ītelligi de hitibꝰ natua̓libꝫYIn ſimplicitate cord̓ q̄rite illum.Tuca qd̓ nō ꝙ īhͦ qͣtuor īueniūt̉