ſꝫ deuote ꝯfitēdo ꝓpriā īfirmitateꝫꝑalipo. 2. Cū ignoe̓mꝰ qͥd age̓ debeamꝰ hͦ ſolū habemꝰ e̓ſidui utocl̓os nr̄os digamꝰ ad te Itē glo.fut̓ pͥs 81. Tēptare ē cū ī v̓bis eſtſimplicitas ⁊ ī corde ē malicia. Ettales nō q̄rūt deū ī ſimplicitate: ⁊iō nō inueīt̉ ab eis qͥ tēptāt eum.Apparet āt eis. qui hn̄t fidē ī illū.Hic ē notādū ꝙ aliqͥ tēptāt d̓i clemētiā. qͥ negliget̓ orat ſine deuotione. ſic̄ ſi aliqͥs tēptaret ſi hō dormiat vl̓ nō Ecc̄ī. xviij. An̄ or̄oneꝫꝑꝑa aīaꝫ tuā: ⁊ noli eē qͣſi qͦ deumtēptat. Aliqͥ tēptant dei patiēciaꝫqͥ ꝑſeuerāt ī pctīs: ī pͥs. Tēptauerūt ⁊ exacerbauer̄t excelſū ⁊ teſtimoīa eiꝰ nō cuſtodier̄t. Aliqͦ tēptāt dei iuſticiā q̄ orat vīdictā. lut̓ix. Vis dicamꝰ ut deſcēdat ignisd̓ celo.? Aliqͥ tēptāt d̓i potencia uttemea̓rij ī ꝑicul̓. Iudith. 8. Qui eſtiſ voſ qͥ tēptaſtiſ dn̄ꝫ⁊ loqͥt̉ ꝯtrͣſac̓dotes qͥ ſtatuer̄t ut deꝰ eos liberaret infra aliqͦs dies. Quidā tēptāt ſapīaꝫ dei qui exponūt ſe ſineſtudio ad docēdū ⁊ p̄meditacōe.ps. Tēptauer̄t deū ī cordibꝰ ſuis.ut peterēt eſcas aīabꝫ ſuis Nō ſolū āt īuenit̓ ſꝫ apparꝫ a ſpōte ſe eison̄dit nō tn̄ adhuc ſtatī ꝑ ſpeciēſꝫ ꝑ fidē pͥmo ⁊ pꝰ ꝑ ſpēm e iō ſubdit. Apparꝫ at hijſ qͥ hn̄t fidē ī illūa. fidē tēdētē ī illū ꝑ dilcōeꝫ. Sic gͦhas tres v̓tutes theologicas ordinātes mētē ī deū hōi iuſto eſſeneceſſalaſ ptꝫ maīfeſte. ¶ Primopoīt dubui h̓. vtꝝ p̄t̓ v̓tutes mōrales acqͥſitas. ncc̄e ſit pone̓ theologicaſ. Et videt̉ ꝙ n̄. qꝛ de oībꝰv̓tutibꝰ nccarijs ad felicitatē velbtitudīeꝫ det̓mīat Aīſtōtiles ſufficient̓ ī moͣlibꝰ ſuis ⁊ nō fcīt mēſionenͤde natua̓libꝫ l̓ acqͥſibilibꝫa̓ ꝯſil̓ibꝫ: gͦ ille ſole ſufficiūt. Iͣhō p̄t ex na̓libꝰ ſuis aſſentie̓ hij.qͥ fides p̄dicat de deo: ſi bn̄ īſtruat̉.Sil̓it̓ deū ꝯgnitū p̄t amae̓ ſūt oīa.⁊ ſperare ꝙ deꝰ dabit ſibi vitā immortalē gͦ ad illos actꝰ nō ē ncc̄epone̓ hītꝰ infuſos An̄s ptꝫ: qꝛ aliter hō infidel̓ nō foret vituꝑādꝰ:ſi nō crede̓t ad p̄dicacōeꝫ doctoꝝcatholicorū. ꝙͣ ſi tales hītꝰ īfuſi forēt ī nob̓ hō poſſet ſcie̓ ⁊ exꝑiri eos ꝑ eoruꝫ oꝑacōes ⁊ ſic poſſethō de lege cōiſcie̓ ſe eē in caritateꝯn̄s flni. ꝯn̄cia ptꝫ qꝛ ioueniēſ eſtnobiliſſimos hītꝰ eē ī nobis ⁊ late̓ nos. ¶ Ad oppoſitū eſt apl̓uscor̓. 13. Nūc āt manēt fides ſpeſ. caritas. tria hec. Ad iſtd̓ dubiuꝫ dicēda ſūt duo Prim ē ꝙ ſic̄ reuelatū ē ſcis pr̄ibꝰ. ſic ſcola catholicatenꝫ ⁊ ecc̄īā tr̄dit. Rō ē. qꝛ duplexē hōis felicitaſ. Natua̓l̓ ⁊ ſuꝑnatural̓ Prima ē ꝓportionata naturehūae ad quā p̄t ꝑtige̓ ꝑ pnͥcipianatue̓ ſue. Alia excedit ⁊ ad illā n̄p̄t nͥ dina v̓tute ẜm quādā digͥtatis ꝑtipacōeꝫ. Et iō ad illā ꝯſequēdā: oꝫ ꝙ hōī ſuꝑaddant̓ virtutestheologice. q̄ iō theologice dn̄r qꝛa ſolo deo īfūdūt̉ ⁊ ſola dina r̓uelacōe ī ſacͣ ſcriptua̓ nob̓ tr̄dunt̉.Ad pͥmū ariſtotiles nō tr̄dit nͥ devirtutibꝫ ordinātibꝰ hoīeꝫ ad felicitatē hūanā. Ad ſcd̓ꝫ ptꝫ ꝙ hnō p̄t hō face̓ meltorie ex na̓libꝰ.Ad t̓ciū n̄ ſimplicit̓ latēt ſꝫ credimꝰ nos tales hītꝰ hr̄e Verbū atph̓i dꝫ ītelligi de hitibꝰ natua̓libꝫYIn ſimplicitate cord̓ q̄rite illum.Tuca qd̓ nō ꝙ īhͦ qͣtuor īueniūt̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten