Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

Itio ꝙͣtū ad cāꝫ drn̄t qꝛ deterior ē rapit̉ ī ꝓbiꝰ iuſtitiā deſierit abiectiꝰ maīfeſtiꝰ īpugnatleges. qͣs ego fugio tu ꝑſeq̄ris/ evtꝝqꝫ vereortu ꝯtēpnis. me fortune īiqͥtas rei faīliaris āguſtiat.te faſtꝰ ītollea̓bil̓ īexplicabil̓ auaricia fure fcīt: ſi fortua māfueſcerꝫ fierē forte melior tu fortunacor: neqͥor eris Aia̓tꝰ allexād̓ꝯſtātiā hoīs īcreparet̉ iuſtemei̓to argue̓t̉: Exꝑiar inqͥt an futurꝰ ſis melior fortuniā mubo net alicui deliqͥſtiſꝫ tuis moībꝰaſſcribat̉. eūqꝫ fiei iuſſit militē utpoſſet ex inde ſaluis legibꝰ militare. Ex iſto ſeqͥt̉ ſine iuſticiapn̄t r̓ges iuſte regnare. Scd̓mp̄t dubiū ē magis nccaria r̓ipublice vl̓ iuſticia aicitia. Et videt̉ iuſticia qꝛ j. ethicoꝝ c. viijī qͣdā ꝓporcōe ꝑmanꝫ cītas. ſꝫ hocꝑtinet ad iuſticiā Itē c. 2. Iuſticia ep̄clariſſiā v̓tutū ē virtꝰ ꝑfecta neqꝫ heſperꝰ neqꝫ lucifer eſtita admia̓bil̓. Oppoſitū arguit̉ Tuliū aīcitia. Eſt aīcitia ẜꝫ oīm dinaꝝ hūanaꝝqꝫ rerūbeniuolētia cai̓tate ꝯſēſio: ſꝫ illaē maxīe nccͣa reipublice ⁊cͣ. Etaddit ſi oēs hōies eſſent raſtiamici indige̓mꝰ iuſticia. ſꝫ ꝙͣtūcūqꝫ hōies eſſent iuſti adhuc īdige̓mꝰ aīcitia Et id̓o dicit Ariſtotiles aīcitia ē magis nccariaiuſticia dicēdū ſic̄ Ariſtotilesdicith. ethicoruꝫ. Iuſticia eſt duplex .ſ. iuſticia legal̓ ē oēs virtutes ē ꝑs virtutis ſꝫ ē tōͣ virtꝰ.Alia ē virtꝰ ꝑticulai̓s ẜm diuidit̉ in ꝯmutiuā diſtributiuaꝫSi igit̉ q̄rit̉. An iuſticia ſit magisnecāria reipublice vl̓ aīcitia et fiat q̄ſtio de iuſticia gn̓ali. dicēduꝫ illa ē magis nccaria ſic̄ totū eſtmeliꝰ ſua ꝑte Si vero iuſticia ꝑticulal dicēd̓ aicitia ē magis neceſſal̓a ſatis īnuit Aiſtotiles6. ethicoꝝ c. j. vbi dicit aicitiaꝯtinꝫ ꝯẜuat cītates legiſpoſitores magis c̓ca eaꝫ ſtudēt ꝙͣ c̓ca iuſticiā. Ad a̓gun̄tū ī oppoſitū ve ē iuſticiā ꝯmanꝫ citas magis aicitiā Qd̓ āt dr̄ uiſticia ē p̄clai̓ſſima v̓tutū loqͥt̉ ibi de iuſticia legalin̄ de iuſticia ꝑticulariSeqͥt̉ Qui iudicatis t̓rā. Et iſta lr̄a qͣdruplicit̓ expoīt̓. Pr̄ioniōſic t̓rā a hōies. Gn̓alit̓ hominespn̄t vori t̓ra qꝛ de t̓ra ſūt oīgi ducētes Eccī. 33. Oēs hoīes deſolo t̓ra ſūt vn̄ creatꝰ ē adā.trā ī hītāt Vn̄ pͣs Incola ego ſuꝫī t̓ra. qꝛ ex t̓ra ſūt exn̄teſ Ecci17. Oīs t̓ra cinis qꝛ ī t̓ratu̓tent̓ Eccī. 2. Qui de t̓ra ſūt ī t̓ra.uertēt̓ Vn̄ ī dicit t̓rā: r̓pͥmitſuꝑbiā iudicū p̄latoꝝ Terravilis ē īfimū oīm corꝑm vn̄ Socleſi. 14. dicit̉ Quid ſuꝑbis t̓ra cinis. dn̄t iudices p̄lati ꝯſidea̓e̓iudicādo ip̄i ſūt celeſtes. ſedtrem. ſūt hoīes alijs ſil̓es in cōdicōis frāgilitate. alijs ꝯu̓tibiles incorruptibilitate. alijs eqͣles in natue̓ vilitate qꝛ t̓ra ẜm ph̓mra ē mr̄ oīm corꝑmut ip̄i filij ſūtmr̄is nr̄e gn̓al̓ ē t̓ra/ et ip̄i ſūtfilij pr̄is nr̄i gn̓al̓ ē t̓ra fex putredo oīꝫ elenitoꝝ. Qd̓ ꝯſiderās beatꝰ Iob̓ j. c. ip̄i t̓re dixit: pr̄ meꝰ es mir̄mea. Scd̓omō expoīt̓ iſtalr̄a de t̓ra a. de eccīa. ꝓpt̓ tres ꝯdiciones t̓re eccīe cōueniūt videlicꝫ