Itionā ꝙͣtū ad cāꝫ nō drn̄t nͥ qꝛ deterior ē qͥ rapit̉ ī ꝓbiꝰ qͥ iuſtitiā deſierit abiectiꝰ qͥ maīfeſtiꝰ īpugnatleges. qͣs ego fugio tu ꝑſeq̄ris/ evtꝝqꝫ vereortu ꝯtēpnis. me fortune īiqͥtas ⁊ rei faīliaris āguſtiat.te faſtꝰ ītollea̓bil̓ ⁊ īexplicabil̓ auaricia fure fcīt: ſi fortua māfueſcerꝫ fierē forte melior ⁊ tu qͥ fortunacor: neqͥor eris Aia̓tꝰ allexād̓ꝯſtātiā hoīs cū īcreparet̉ iuſte ⁊mei̓to argue̓t̉: Exꝑiar inqͥt an futurꝰ ſis melior fortuniā mubo netnō alicui ꝙ deliqͥſtiſꝫ tuis moībꝰaſſcribat̉. eūqꝫ fiei iuſſit militē utpoſſet ex inde ſaluis legibꝰ militare. Ex iſto ſeqͥt̉ ꝙ ſine iuſticia nōpn̄t r̓ges iuſte regnare. ¶ Scd̓mp̄t eē dubiū q̄ ē magis nccaria r̓ipublice vl̓ iuſticia l̓ aicitia. Et videt̉ ꝙ iuſticia qꝛ j. ethicoꝝ c. viijī qͣdā ꝓporcōe ꝑmanꝫ cītas. ſꝫ hocꝑtinet ad iuſticiā Itē c. 2. Iuſticia ep̄clariſſiā v̓tutū ⁊ ē virtꝰ ꝑfecta ⁊ neqꝫ heſperꝰ neqꝫ lucifer eſtita admia̓bil̓. ¶ Oppoſitū arguit̉ꝑ Tuliū d̓ aīcitia. Eſt eī aīcitia ẜꝫeū oīm dinaꝝ hūanaꝝqꝫ rerū cūbeniuolētia ⁊ cai̓tate ꝯſēſio: ſꝫ illaē maxīe nccͣa reipublice gͦ ⁊cͣ. Etaddit ꝙ ſi oēs hōies eſſent raſtiamici n̄ indige̓mꝰ iuſticia. ſꝫ ꝙͣtūcūqꝫ hōies eſſent iuſti adhuc īdige̓mꝰ aīcitia Et id̓o dicit Ariſtotiles ꝙ aīcitia ē magis nccaria ꝙiuſticia dicēdū ꝙ ſic̄ Ariſtotilesdicith. ethicoruꝫ. Iuſticia eſt duplex .ſ. iuſticia legal̓ q̄ ē oēs virtutes ⁊ n̄ ē ꝑs virtutis ſꝫ ē tōͣ virtꝰ.Alia ē virtꝰ ꝑticulai̓s q̄ ẜm eū diuidit̉ in ꝯmutiuā ⁊ diſtributiuaꝫSi igit̉ q̄rit̉. An iuſticia ſit magisnecāria reipublice vl̓ aīcitia et fiat q̄ſtio de iuſticia gn̓ali. dicēduꝫꝙ illa ē magis nccaria ſic̄ totū eſtmeliꝰ ſua ꝑte Si vero d̓ iuſticia ꝑticulal dicēd̓ ꝙ aicitia ē magis neceſſal̓a ⁊ hͦ ſatis īnuit Aiſtotiles6. ethicoꝝ c. j. vbi dicit ꝙ aicitiaꝯtinꝫ ⁊ ꝯẜuat cītates ⁊ legiſpoſitores magis c̓ca eaꝫ ſtudēt ꝙͣ c̓ca iuſticiā. Ad a̓gun̄tū ī oppoſitū verū ē ꝙ ꝑ iuſticiā ꝯmanꝫ citas magis ꝙ ꝑ aicitiā Qd̓ āt dr̄ ꝙ uiſticia ē p̄clai̓ſſima v̓tutū loqͥt̉ ibi de iuſticia legalin̄ de iuſticia ꝑticulariSeqͥt̉ Qui iudicatis t̓rā. ¶ Et iſta lr̄a qͣdruplicit̓ expoīt̓. Pr̄ioniōſic t̓rā a hōies. Gn̓alit̓ eī hominespn̄t vori t̓ra Tū qꝛ de t̓ra ſūt oīginē ducētes Eccī. 33. Oēs hoīes deſolo ⁊ t̓ra ſūt vn̄ creatꝰ ē adā. tūtrā ī hītāt Vn̄ pͣs Incola ego ſuꝫī t̓ra. Tū qꝛ ex t̓ra ſūt exn̄teſ Ecci17. Oīs hō t̓ra ⁊ cinis Tū qꝛ ī t̓ratu̓tent̓ Eccī. 2. Qui de t̓ra ſūt ī t̓ra t̓.uertēt̓ Vn̄ ī hͦ ꝙ dicit t̓rā: r̓pͥmitſuꝑbiā iudicū ⁊ p̄latoꝝ Terra eīvilis ē ⁊ īfimū oīm corꝑm vn̄ Socleſi. 14. dicit̉ Quid ſuꝑbis t̓ra ⁊ cinis. dn̄t gͦ iudices ⁊ p̄lati ꝯſidea̓e̓iudicādo ꝙ ip̄i nō ſūt celeſtes. ſedtrem. ſūt hoīes alijs ſil̓es in cōdicōis frāgilitate. alijs ꝯu̓tibiles incorruptibilitate. alijs eqͣles in natue̓ vilitate qꝛ t̓ra Nā ẜm ph̓m t̓ra ē mr̄ oīm corꝑmut ⁊ ip̄i filij ſūtmr̄is nr̄e gn̓al̓ q̄ ē t̓ra/ et eē ip̄i ſūtfilij pr̄is nr̄i gn̓al̓ qͥ ē t̓ra fex ⁊ putredo oīꝫ elenitoꝝ. Qd̓ ꝯſiderās beatꝰ Iob̓ j. c. ip̄i t̓re dixit: pr̄ meꝰ es⁊ mir̄mea. ¶ Scd̓omō expoīt̓ iſtalr̄a de t̓ra a. de eccīa. ꝓpt̓ tres ꝯdiciones t̓re q̄ eccīe cōueniūt videlicꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten