ſinthomata vitent̉ minutio ē faciēda. Scd̓a regulaeſt ꝙ nō fiat flōmīa in die motꝰ egritudinis ſicut īcriſi nō eſt facienda flōmia nec aliqua euacuatio nemateria a loco ad quē natura mittit ip̄am diuertat̉Similiter neqꝫ in paroxiſmonn̄ de ſcd̓m Galienū prima āphoriſmoꝝ In ſtatu neqꝫ flōmīa neqꝫ farmaciafieri debet quia in eo fit coctio morbi que meliꝰ fitin quiete qͣꝫ motu. Sed ſicut ſe habet ſtatus ad morbum totalē ita paroxiſmꝰ reſpectu dierū interpolationis ſicut ergo in ſtatu nō eſt euacuanduꝫ ita necin paroxiſmo. Tercia regula eſt ꝙ flōmīa nō eſt facienda in principio morbi cuꝫ criſis ē remota quiaſecundum Yſaac in vrinis ſanguis eſt fundamētūcaloris naturalis ip̄m ſcꝫ ſuſtinēs licet cor ſit fūdamētum generās ⁊ ſpiritꝰ fundamentum deportansſed ſanguis eſt fundamentū caloris naturalis quiaex eo materialiter generat̉ calor naturalis ⁊ ideo aliquis ſanguinē euacuādo euacuat calorē qui materiāmorbi habꝫ digerere ⁊ per ꝯſequēs morbꝰ prolōgatur ⁊ virtꝰ debilitat̉ propter quod timēdū ē ne ꝓpter longitudinē morbi ⁊ debilitatē virtutis naturaſuccūbat. Quarta regula ē ꝙ in corpore habēte fecēin inteſtinis nō debet fieri flōia. Cuius cā eſt quiatria ſunt attrahentia ſcilicet calidum vacuuꝫ ⁊ totaſpecies quia ergo per flōiam vene euacuantur q̄ amembris ſibi propinquis attrahunt ⁊ ita meſerayec 4º ſtomacho/ venter plus conſtipatur ⁊ materiatontenta in venis plus inficitur ⁊ meſerayce attranit humiditatē fecum ⁊ feces plus deſiccant̉ debetgo venter primo leniri vt per ſuppoſitoria aut