Libel̓. XVIIInato ſignum eſt bonitatis temꝑis in anuo illo. ⁊ ſi in illo temꝑe excitentur iuuenes ad amorem ſignū eſt peſtis future ſuperoues in anno illo. vt di. idem.¶ Capitulū IIIDe agnoGnus vt di. Iſid̓. a greco vocabulo d̓r quaſi piuſ. nam īter omnia terre auimantia maxime īpuenitur innocens et manſuetus. nulluꝫenim ledit dente nec cornu nec vngue. ⁊quicquid in eo reꝑitur totū vtile eſt. qꝛcaro ad cibum. pellis ad varium vſum. pilus ad indumentum. fimus ad terre īpinguationem. vngula ⁊ cornu ad medicatiōem ⁊c̄. vel vt di. Iſi. li. xij. latini agnum ab agnoſcendo putant dictū. eo ꝙpͦ ceteris aīalibus matrem ſuam noſcat.adeo ꝙ ſi in magno grege errauerit ſtatībalatu vocem noſcat ꝑentis. ẜm Areſt.et Auicen. Agni quidam naſcūtur in tēpore vernali. quidam in tꝑe autumnaliUernales ſunt corꝑe maiores robuſtiores viribus et pingniores qͣꝫ ſunt aurūnales vel hyemales. in aliquibus tn̄ regionibus multi hibernos agnos p̄ferūt vnis. et dicunt hoc ſolum aīal vtiliter naſci bruma. vt di. Pli. li. viij. c. xlvij. et d̓ribidem. ꝙ agni concepti ſſante vento aqͥlonari ſunt meliores qͣꝫ cōcepti aāte veto auſtrali. tunc enī mares generant. talem aūt colorem hn̄t agni ī lanificio ſeuin vellere qualem hn̄t ꝑntes in venis lingut. nam ſi vene fuerint albe ⁊ agni erūtalbi. ⁊ ſi nigre nigri. ⁊ ſi varie varij vt di.idem. In ſugendo anteriores poplicesflectūt et vt mater ei plus lactis tribuat. capite matris vbera p̄mit. balatu q̄rit matrem qua inuenta cauda mr̄i blādiendo erecto capite māmas q̄rit ⁊ niſicaput prius erigat nūqͣꝫ ſugit. vilū habꝫſubtilem et criſpū multipl̓r in ſeſe reflexum. multū nocet agnis frigus ⁊ maxīetꝑe pluuioſo. De ſocietate gregis gaudet qn̄ ſolitarius eſt dolet plurimū atqꝫtimet. ante gregem ſalit̓ ⁊ ſaliēdo luditqn̄ videt lupū timet vehementer ⁊ ſubito fugā arripit ſed poſt ꝑͦ timore ſtupidꝰſubito gradū figit et fugere vlterius nōaudens ſibi non balatu ſed potiꝰ ſimplici vultū parci petit captus ab hoſte ligatus a carnifice nec cornu nec dente ſe defendit. et ſiue ſpoliet̉ vellere ſiue cute. ſic̄aīal inuocuū obmuteſcit. ſiue euī ducatur ad paſcua ſiue deferatur ad victimaꝫnō gemit nec remurmurat nec calcitratſed obedit. Et vt di. Pli. agnos dimittere ſolitorios eſt ꝑiculoſum qꝛ ſi ſuꝑuenerit forte tonitruū defacili moriunt̉. nā agnus naturaliter debile habet caput. etio remedium eſt eos ſil̓ aggregare vt excōiunctione mutua animentur. et p̄ſentia plurium cōfortent̉.¶ Capitulū IIII¶ De agno anniculoGnus anniculus etate vniꝰ anni eſt cōpletus. qui infra vniusanni ſpaciū tanto eſt melior qͣꝫto a lacte remotior eſt. Nam a lacre eiꝰhūiditas cōplexionalis augmentat̉. ſꝫ ꝑſeꝑationem a lacte intenditur eius calor et ſuꝑflua humiditas temꝑatur maxime ſi manſerit adhuc non caſtratuſ vtdicitur aꝑtiſſime in diet̉. Agnus enī anniculus corpore integer. et carne mūdusaptus eſt ad ſacrificium ad eſum etiaꝫ ſifuerit vellere maculoſus. Nō enī reprobat a ſacrificio agnum macula vellerisniſi ſit feditas vl̓ corruptio in carne īterius vel in cute. vt di. glo. ſuꝑ Exo. xij. ⁊ſuꝑ malac. di. Hiere. et ſuꝑ Leuit̓. Nonimpedit inquit ſacrificium varietas maculoſi velleris ſi corpus fuerit integrumet nō ſubfuerit ſcabies inſuꝑficie ipſiuscutis. Agnus ergo anniculus vt di. Pli.li. viij. c. xxvij. deoꝝ aris fuerat aptus. ettam in vſu vellerum qͣꝫ in vſu carniū vſibus hoīm eſt neceſſarius. et iō ſicut propter ſumptus hoīm excoluntur et cuſtodiunt̉ corꝑa boum. īcoportꝫ vt habeat̉ diligentia circa cuſtodia ouium ⁊ agnoruꝫDicit etiam dyaſc. ꝙ agnus fimū habetnigrū qͥ ſi cū aceto diſſoluat̉ et cathaplaſmetur nigras emūdat maculas. clauoscorꝑis tollit. iguem ſacrum curat. mixtꝰcum cera et oleo combuſturas ſanat.R 4