Libel̓. XVII.materialem ad fructū et maturabit fructum. ⁊ iō hmōi fructus in digeſtionisprincipio erit dulcis. ſed poſtqͣꝫ calor exi.ſtens in meatibꝰ cōſumentibꝰ humoreꝫinducit ſiccitatem. qꝛ ꝯſtringit meatꝰ etporos ita ꝙ nec calor nec hūor poteſt adlocū fructus ꝑuenire. mutantqꝫ frigiditas ⁊ ſiccitas calorem ⁊ humorē ꝓpt̓ qd̓alteratur fructus in ponticitatē eo ꝙ ꝓhibetur oīs aſcēſus ſiue acceſſus caliditatis innati ⁊ humoris ꝑ cōſtrictiōeꝫ inductam a ſiccitate. ⁊ ſic erit frigitas vincens in fructu ꝓpter defectū caloris. ⁊ erit fortis ponticitatis ꝓpter victoriā frigiditatis ⁊ ſiccitatis. Sed tandē calorinnatus eleuat̉ ad locū fructus ⁊ vigoratur ꝑ calorem ſolis ꝓpter qd̓ vincit iterūfrigiditatem ⁊ inducit intēſam caliditatem ⁊ ſiccitatem. ⁊ ſic erit fructus amarꝰIn arboribus plātādis ꝑiter ⁊ ſerendisetas lune maxime cōſiderāda eſt. nam q̄plantant̉ in plenilunio recto vel in rectonouilonio minus cōualeſcūt. ⁊ ſi conualuerint fructū facient vermiculoſum. etfructus tūc plātate arboris citiꝰ putreſcunt. Sil̓r ⁊ arbores q̇ tūc de terra p̄ſcindunt̉ minus durāt. ⁊ citius ꝟmibus corrodūtur. ſicut di. Cōſtan. rōeꝫ q̄re ſuprali. viij. de effectibus lune. Itē inter arborem ⁊ eius fructū eſt quoddā retinaculūquo fructus adheret arbori. ſicut fetus ꝑvmblicū adheret matrici vt di. Conſta.et illud retinaculū primo eſt debile ⁊ laxum ⁊ attracto hūori adhuc vicinū. ⁊ iōfructꝰ tūc defacili excutit̉ ſi fortioris vēti impulſu tūc tꝑis arbor moueat̉. ſꝫ poſtpaulatim calore humorem indurāte fortius adheret ⁊ fructus itade facili nō tūccadit. ſed in fine fructu maturato ⁊ addebitam qͣꝫtitatem ꝑducto areſcit illudretinaculū vel putreſcit. ⁊ iō fructus de facili mouent̉ tūc ad caſum. Et qͣꝫto arbor ꝓfundius figit ad radiceꝫ. tanto attrahitplus humoris. et ſi fructifera eſt plꝰ abūdat in folijs fructibus ⁊ ramis. Item arbor ſuꝑfluis abſciſis melius fructiferat.nam tranſit humor in fructum quiⁱ tranſiret in nutrimentū ſuꝑfluoꝝ. Hec d̓ natura et ꝓprietate arboꝝ in generali dictanunc ſufficiant.Capitulum. III¶ De amigdaloMigdalus eſt arbor mature florens. ⁊ dicit̉ hec amigdalus proarbore. ⁊ hoc amigdaluꝫ ꝓ fructuUnde quidam ait. Sunt matura morapyra. ficus. amigdala mora. Tamen hecamigdala le. inuenitur ꝓ fructu in ſacrapagina. Nume. xvij. Sacra enī ſcriptura vt di. Hiero. non vult ſe ſemꝑ ſūbijcere grāmatice legi. nec vult illius arteregi. Iſi. autem li. xvij. ſic dicit. amigdala grecum eſt que latine nux lon ga wvocatur. Hanc nūcidam multi vocant quaſi minorem nucem. de qua ꝟgilius. Cumſe nux plurima ſiluis induit ī floreꝫ. Cuctis enī arboribus prior floribus ſe conueſtit. et ad poma inferenda arbuſta ſequentia p̄uenit. Hucuſqꝫ Iſido. de amigdalis dicit Areſto. in li. de plantis. ꝙ īdigent cultura ⁊ maxime quādo ſunt antique. vn̄ fi clauis ꝑforētur emittent qd̓dam gūmi. et depurabitur humor in medulla qui materia eſt ip̄ius fructus. ⁊ iōplus fructificāt amigdali bene culte qn̄ſunt antique qͣꝫ nouelle. Duplicem autem fructum fert amigdalus ſcꝫ dulcemet amarum vt dicit̉ in Plate. et dulciaamigdala vtilia ſunt ad cibuꝫ. amara vero ad medicinā. ſunt enim calida ⁊ ſiccaDe dulci amigdalo di. dyaſco. ꝙ ſi recēſcum ſuo folliculo cōmedat̉ ꝓdeſt ſtomacho. ſed caput grauat. cal̓iginem nucrit.ventrē accedit. ſomnū facit. ebrietati reſiſtit. Itē di ibidē ꝙ ſi vulpes comedatamigdala moriet̉. Sepe enī qd̓ medicīale eſt homini venenoſum et mortiferumeſt alteri animali. et ecōuerſo. Itē ideꝫFere tota arbor amigdaloꝝ amaroꝝ ē medicinalis. nam radix eius elixata ſiuecocta. et trita maculas vultus tollit ⁊ purgat. fronti linita doloreꝫ capitis mitigatvulnera putrida mixtomelle mūdificatatqꝫ ſanat. cortex etiā ⁊ folia ſunt mūdificariua exterminatiua ⁊ ſanatiua. oleuāt d̓ amigdal̓ extractū ꝟmeſ ⁊ lūbricoſī vētre necat. mēſtrua ꝓuocat ⁊ purgat. ꝯͣ ſurditatē efficacit̉ iuuat ⁊ auriū ſaniemūdat⁊ deſiccat ſi tepidū auri iſtillet̉ vt di. dy.