Liber⁊ francoꝝ a meridie. Cuius gens fortisinclita ⁊ inuicta vſqꝫ hodie ꝑſeuerat. vtdicit herodotus.Capitulum. CXLDe ſclauiaClauia ē pars meſie multas cōtinēs regiones. nā ſclaui ſunt bohemi poloni metani ⁊ vandali rutheni dalmate ⁊ charinti qͥ oēs mutuo ſeintelligūt ⁊ ī multis ſūt ſil̓es quo ad linguā ⁊ quo ad mores. diſpares tn̄ quo adritū. nā qͥdā adhuc cultū paganoꝝ tenētqͥdā ꝟo retinēt ritū grecoꝝ. q̄dā aūt latinoꝝ. oēs aūt iſte regiōes ſūt glebe optīe⁊ meſſifere ⁊ vinifere ī multis locis. oēsetiā iſti ꝓ maiori ꝑte ī coma ſunt attonſi exceptis ruthenis ⁊ illis qͥ mixti ſūt cūteutonicis ⁊ latinis t ē duplex ſclauiamaior qͥ ⁊ ſclauonia d̓r. q̄ dalmaciā ſaruiam carinthia ꝯtinet ⁊ multas al̓s regiones. Iſtiꝰ incole qͥdā maritima occupātqͥdā iuga mōtiū ⁊ ꝯdēſa nemoꝝ inhītat.qͥdā capeſtri a excolūt ⁊ exarat. gēs ſeuera ⁊ aſꝑa ⁊ inculta. circa diuiſtū cultumminꝰ pia piraticā ducēs vitā. exercēs p̄dā ꝑ mare ⁊ ꝑ terrā. maxīe illi qͥ habitātiuxta mare. Alia ſclauia mīor q̄ a finibꝰſaxonie ꝓtēdit̉ ad prutenos ⁊ vadalos līgue ſue plures hn̄s ꝯtmīos ⁊ bohemos.hec ſclauia d̓r bohemitania q̄ a pruteniadiuerẜ amnibꝰ ſecludit̉. ⁊ a gothis atqꝫdanis quodā maris occeani ꝓmūctorioqd̓ mare paletū cū diuidit̉ ad eiꝰ litꝰ t̓mīatur mīor ſclauiā ⁊ finit̉. ē āt hec regio vade frugifera ⁊ fructifera. flumībꝰ ⁊ ſtag. uiſirrigua. nēoroſa ⁊ paſcuoſa melle abūdāsatqꝫ lacte. gēs fortis corꝑe. agriculturededita ⁊ piſcature. magis pia ad deū ⁊ pacifica quo ad ꝓxīm qͣꝫ illi qͥ hītat ī maioriſclauia. ⁊ hͦ ē ꝓpt̓ mixtōeꝫ ⁊ ſocietatē quāquotidie ꝯͣhūt cū germāis. vt di. hero.Capitulum. CXLI¶ De ſparciataParciata ē regio iuxta greciā q̄alio noīe lacedemōia nūcupat̉ aſacedemōe filio ſemele ſic vocata qͣre delacedemōia ī lr̄a Leoſdē eī dicūt antiqͥ lacedemōes ⁊ ſparcianos. vt di. Iſi. li. ix.XVCapitulū. CXI. II.¶ De ſereEres eſt prouincia in oriēre. nomen ſortita eſt a quodam opidoboribꝰ lana colligit̉ ⁊ inde ſericū p̄parat̉.qd̓ ſeres etiā nominat̉. ibi de arvnde de eius incolis dicit poeta. Ignotifacie ſed noti vellere ſeres.Capitulū CXLIIIDe ſelandiaElandia eſt prouincia terra maxitima ad modū inſule flumine ⁊maris brachijs circūdata. habetaūt ollandiā ad orientē. flandria ad meridiē. occeanū ad occidentē. britāniā adſeptētrionē. Sunt aūt ibi plures inſuleparue ⁊ magne brachijs maris ſeparateab inuicē ⁊ diſtincte. ⁊ ſunt ille īſule fortiſſimis aggeribꝰ cincte in circuitu cōtramaris impetū ⁊ munite quarū gleba eſtvalde ferax quo ad ſegētes. ſed quo adarbores eſt qͣſi nuda. nō eī pn̄t arbores ꝓpter maris ſalſuginē ꝓfundere ſuas radices. ⁊ ideo poſt plantatōꝫ cito deficiūtet areſcūt. Eſt aūt ſelādia valde populoſa. diuitijs opulēta varijs. gens magneſtature. fortis corꝑe ⁊ audax mēte. circacultū dei deuota. inter ſe pacifica ⁊ quieta. multis bn̄fica. nullis moleſta niſi qn̄hoſtiū inſolētie reſiſtere eſt coacta.Capitū CXLIIII¶ De ſemigalliaEmigallia eſt prouincia modica vltra mare balticum ꝯſtitutaiuxta oſiliam ⁊ liuoniā ſita ī afiainferiori ſic vocata quia a galatis ip̄amoccupantibꝰ cū incolis terre mixtis eſtinhabitata. vnde ſemigalli ſunt dicti qͥex gallis ſiue galatis ⁊ illis populis proceſſerunt. Terra bona ⁊ fertilis in annona in paſcuis ⁊ in pratis. ſed gens barbara ⁊ inculta aſꝑa ⁊ ſeuera.Capitulū CXLVDe ſenonenſiEnonenſis gallia francorum ēprouincia habens ab oriēte gerF 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten